Μήνυση στην κυβέρνηση Τραμπ κάνει το Χάρβαρντ

Είναι άραγε αυτό το πρώτο και κρισιμότερο βήμα προς τη συγκρότηση ενός ενιαίου μετώπου, από τα ανώτερα και ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα των ΗΠΑ, απέναντι στην άνευ προηγουμένου επίθεση της κυβέρνησης Τραμπ στην ανεξαρτησία τους; Περισσότεροι από 150 πρόεδροι αμερικανικών πανεπιστημίων και κολεγίων εξέδωσαν χθες κοινή ανακοίνωση με την οποία καταγγέλλουν την «πρωτοφανή κυβερνητική ανάμειξη και πολιτική παρέμβαση που πλέον θέτουν σε κίνδυνο την αμερικανική ανώτερη εκπαίδευση». Λίγες ώρες νωρίτερα, το Χάρβαρντ είχε γίνει το πρώτο πανεπιστήμιο που προσφεύγει στη Δικαιοσύνη κατά της κυβέρνησης Τραμπ.

Στις αρχές της περασμένης εβδομάδας, η αμερικανική κυβέρνηση είχε ανακοινώσει ότι παγώνει επιχορηγήσεις ύψους 2,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων προς το αρχαιότερο πανεπιστήμιο των ΗΠΑ, με το επιχείρημα ότι άφησε τον αντισημιτισμό να μαίνεται στους κόλπους του στη διάρκεια των περυσινών φοιτητικών διαμαρτυριών για τον πόλεμο στη Γάζα. Σε προγενέστερη επιστολή της προς το Χάρβαρντ, η κυβέρνηση είχε διατυπώσει μία ολόκληρη σειρά από αξιώσεις, από τη μεταρρύθμιση του τρόπου διοίκησης – ώστε να μειωθεί η ακαδημαϊκή του ανεξαρτησία – μέχρι την κατάργηση των προγραμμάτων Διαφορετικότητας, Iσότητας και Συμπερίληψης (DEI) και τη διεξαγωγή ελέγχου, από «εξωτερικό οργανισμό», ώστε να διασφαλιστεί ότι κάθε σχολή διαθέτει «ποικιλία απόψεων». Αντίθετα όμως με το πανεπιστήμιο Κολούμπια, που έσπευσε να συμμορφωθεί προς τις τραμπικές υποδείξεις μόλις του έκοψαν 400 εκατομμύρια δολάρια επιχορηγήσεων, ο πρόεδρος του Χάρβαρντ, Αλαν Γκάρμπερ, ξεκαθάρισε πως το πανεπιστήμιο «δεν θα απεμπολήσει την ανεξαρτησία του, ούτε τα εγγυημένα από το Σύνταγμα δικαιώματα». Εμφανώς εκνευρισμένος, ο Τραμπ απείλησε το Χάρβαρντ ότι θα χάσει (και) το αφορολόγητο καθεστώς του, κατηγορώντας το πως προωθεί το «μίσος» και την «ηλιθιότητα».

«Αυτή η υπόθεση», αντέδρασε το περίβλεπτο πανεπιστήμιο στην προσφυγή που κατέθεσε σε ομοσπονδιακό δικαστήριο της Μασαχουσέτης, «αφορά τις προσπάθειες της κυβέρνησης να χρησιμοποιήσει το πάγωμα των ομοσπονδιακών χρηματοδοτήσεων ως μέσο για να πάρει τον έλεγχο των ακαδημαϊκών αποφάσεων στο Χάρβαρντ. […] Οι ενέργειες της κυβέρνησης καταπατούν όχι μόνο την πρώτη τροπολογία [του Συντάγματος, που εγγυάται την ελευθερία της έκφρασης], αλλά και ομοσπονδιακούς νόμους και κανονισμούς», πρόσθεσε καταγγέλλοντας την κυβερνητική κύρωση ως «αυθαίρετη».

Στην κοινή επιστολή που δημοσίευσε χθες ο Αμερικανικός Σύλλογος Κολεγίων και Πανεπιστημίων, οι υπογράφοντες, ανάμεσά τους και οι πρόεδροι πέντε πανεπιστημίων της επίλεκτης Ivy League, του Μπράουν, του Κορνέλ, του Πρίνστον, του Γέιλ και του Χάρβαρντ, σημειώνουν πως μιλούν με «μία φωνή» και απευθύνουν έκκληση για «εποικοδομητικό διάλογο» με την κυβέρνηση. «Είμαστε ανοικτοί στις εποικοδομητικές μεταρρυθμίσεις και δεν είμαστε αντίθετοι στη νόμιμη κυβερνητική εποπτεία», τονίζουν. «Ωστόσο πρέπει να αντιταχθούμε στην υπερβολική κυβερνητική παρέμβαση στις ζωές αυτών που μαθαίνουν, ζουν και εργάζονται στις πανεπιστημιουπόλεις μας».

«Πολλά έχουν γραφτεί για αυτή τη στρατηγική “πλημμυρίστε τη ζώνη” που χρησιμοποιείται στις επιθέσεις κατά της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, και είναι μια στρατηγική σχεδιασμένη ώστε να κατακλύζονται οι ηγέτες των πανεπιστημίων με ένα συνεχές μπαράζ οδηγιών, εκτελεστικών διαταγμάτων και ανακοινώσεων πολιτικής που καθιστούν αδύνατο το να ανταποκριθούν σε όλα ταυτόχρονα», δήλωσε η πρόεδρος του Αμερικανικού Συλλόγου Κολεγίων και Πανεπιστημίων, Λιν Πασκουαρέλα, σε μια προσπάθεια να εξηγήσει γιατί χρειάστηκε τόσος χρόνος ώστε να δοθεί μια πρώτη κοινή απάντηση στην επίθεση που ξεκίνησε ευθύς εξαρχής η κυβέρνηση Τραμπ. «Οι ηγέτες των πανεπιστημίων είχαν πολλά να αντιμετωπίσουν τους τελευταίους μήνες, και νομίζω ότι αυτός είναι εν μέρει ο λόγος, αλλά είναι επίσης γεγονός ότι περιορίζονται από διοικητικά συμβούλια, από πολλαπλά ενδιαφερόμενα μέρη που συχνά τους ζητούν να κάνουν πράγματα που έρχονται σε αντίθεση μεταξύ τους», πρόσθεσε. Η κοινή ανακοίνωση, τόνισε η Πασκουαρέλα, είναι μόνο η αρχή και είχε σκοπό «να επισημάνει στο κοινό και να επιβεβαιώσει στον εαυτό μας τι διακυβεύεται εδώ, τι τίθεται σε κίνδυνο αν επιτρέψουμε να συνεχιστεί αυτή η συνεχής παραβίαση της ακαδημαϊκής κοινότητας».