(Ξανα)ήρθε για να μείνει!

Η Εθνική ομάδα πόλο των γυναικών θέλει – και, το κυριότερο, μπορεί – να είναι πλέον στο βάθρο όλων των μεγάλων διοργανώσεων. Η νέα κάτοχος του Παγκοσμίου Κυπέλλου (ή FINA Cup, όπως το είχαμε μάθει παλαιότερα) για πρώτη φορά στην ιστορία μας, είναι μια ομάδα που σε ελάχιστο χρονικό διάστημα μεταμορφώθηκε στα χέρια του Χάρη Παυλίδη από… βάτραχο σε πρίγκιπα.

Από τις κακές εμφανίσεις τον περασμένο Ιούλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες (ήττες από ΗΠΑ, Ισπανία και Αυστραλία) και 7η θέση στην κατάταξη με νίκη επί του Καναδά, το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα έφτασε μέχρι την κορυφή του κόσμου στην Κίνα (και πάλι όπως το 2011, απλώς τότε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα) νικώντας με εμφατικό τρόπο κάποιες από τις πιο παραδοσιακές δυνάμεις στον χώρο.

Αρχικά την Ιταλία (19-14) στα προημιτελικά, μετά με ανατροπή τον κακό μας δαίμονα την Ολλανδία (15-13 από 7-11) στα ημιτελικά και την Ουγγαρία (13-9) στον τελικό.

Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι η ελληνική ομάδα απέκτησε σε ελάχιστο χρόνο μια αυτοπεποίθηση τρομερή (και πάλι) που μπορεί και πρέπει να αποτελέσει οδηγό για το μέλλον. Στο οποίο η πρώτη μεγάλη διοργάνωση είναι το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Σιγκαπούρης.

«Σαφέστατα είναι ένα σημαντικό επίτευγμα, αλλά μη νομίζουμε πως γίναμε η καλύτερη ομάδα στον κόσμο. Εχουμε στόχο να γίνουμε, αλλά βλέπουμε το κάθε τουρνουά σεμνά και ταπεινά. Ο στόχος είναι να παίζουμε για τα μετάλλια. Σίγουρα θα έρθουν και κακά αποτελέσματα, αλλά πρέπει να είμαστε προσηλωμένοι στον στόχο μας» είπε με νόημα ο αρχιτέκτονας αυτής της μεγάλης επιτυχίας, Χάρης Παυλίδης, που μόλις στην πρώτη του συμμετοχή ως ομοσπονδιακού τεχνικού των γυναικών έφερε το χρυσό μετάλλιο σε μια μεγάλη διοργάνωση.

Και μπορεί η Εθνική γυναικών του πόλο να είναι βάσει αποτελεσμάτων η πιο πετυχημένη Εθνική όλων των εποχών, με 14 μετάλλια συνολικά σε μεγάλες διοργανώσεις όμως είχαμε να κατακτήσουμε χρυσό μετάλλιο από το Europa Cup το 2018, διοργάνωση σαφώς υποδεέστερη από το Παγκόσμιο Κύπελλο.

«Από τη στιγμή που ανατρέψαμε το ματς με την Ολλανδία ήμουν σίγουρος πως θα κερδίζαμε όποιον αντίπαλο παίζαμε. Ηταν ένα πολύ πετυχημένο τουρνουά στο οποίο παιχνίδι με παιχνίδι γινόμασταν καλύτεροι. Συγχαρητήρια σε όλους και στα παιδιά που δεν ήταν εδώ αλλά βρέθηκαν στην Αλεξανδρούπολη» πρόσθεσε ο νέος ομοσπονδιακός τεχνικός που γνωρίζει καλά τι σημαίνει η γυναικεία ψυχολογία ιδιαίτερα στον αθλητισμό. Φάνηκε στο παιχνίδι με την Ολλανδία με τις Οράνιε του Ευάγγελου Δουδέση που μας στερούν σταθερά εδώ και πολλά χρόνια κάθε στιγμή σημαντική διάκρισης. Οταν βρεθήκαμε πίσω με 9-6 και 11-7 και όλα έδειχναν ότι το σερί των αντιπάλων μας θα συνεχιζόταν. Ομως με όπλο την άμυνα, καθώς δεχτήκαμε μόλις 2 γκολ σε πάνω από 12 λεπτά, ήρθε η νίκη-πρόκριση με 15-13 (και επιμέρους σκορ από τα μέσα περίπου του τρίτου οκταλέπτου 8-2) και στη συνέχεια ο τελικός ήταν μια προδιαγραμμένη ιστορία, καθώς πλέον η ψυχολογία των κοριτσιών ήταν στα ύψη.

«Είναι κάτι για το οποίο αγωνιζόμαστε πολλά χρόνια. Τελευταία φορά στο Παγκόσμιο Κύπελλο πήραμε μετάλλιο το 2012 που ήταν και η πρώτη μου διοργάνωση, οπότε είναι πολλά χρόνια και η διαφορά τώρα είναι το χρυσό. Φυσικά είναι διαφορετικό, το λέω και ανατριχιάζω. Είμαστε πανευτυχείς. Θέλουμε σε κάθε τουρνουά να προσπαθούμε για το καλύτερο. Ο μεγάλος στόχος είναι το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, οπότε περιμένουμε το καλοκαίρι τη Σιγκαπούρη. Προσπαθήσαμε μέσα και από την κούραση να αποδείξουμε κάποια πράγματα τα οποία θέλουμε να δουλέψουμε και να εξελίξουμε για το κάτι καλύτερο για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και πιστεύω το καταφέραμε σε μεγάλο βαθμό» τόνισε η Ελευθερία Πλευρίτου, από τις κορυφαίες παίκτριες στον τελικό, που μόνο τυχαία δεν την επέλεξαν στη Φερεντσβάρος.

«Είμαστε πάρα πολύ χαρούμενες. Πίστευα πως θα γυρνούσαμε με μετάλλιο από το World Cup. Το χρυσό μετάλλιο γεννά ένα απίστευτο συναίσθημα, ειδικά όταν αυτό συμβαίνει στη δεύτερη συμμετοχή μου με την Εθνική ομάδα. Αυτό δεν μας εφησυχάζει, αντιθέτως μας δημιουργεί μεγαλύτερη όρεξη να εμφανιστούμε ακόμα καλύτερες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, παραμένοντας ταπεινές και συγκεντρωμένες στον στόχο μας» πρόσθεσε η τερματοφύλακας-αποκάλυψη του Εθνικού Αλεξία Τζούρκα.

Ελλάδα (Χάρης Παυλίδης): Κοτσιώνη, Ελευθ. Πλευρίτου 3, Τριχά 1, Σάντα, Γιαννοπούλου, Ξενάκη 3, Νίνου 1, Σιούτη 3, Β. Πλευρίτου 2, Τορνάρου, Μυριοκεφαλιτάκη, Τζούρκα, Κουρέτα, Αγγελίδη

Ουγγαρία (Σάντορ Τσεχ): Νέσμελι, Βάλι 1, Ντόμπι 1, Ντομσόντι, Σουμέγκι, Μπάκσα 1, Περεστέγκι-Νάγκι, Λαϊμέτερ 1, Ριμπάνσκα, Φάραγκο 1, Γκάρντα 2, Τόρμα, Χάιντου 1, Τίμπα 1