Η εαρινή σύγκρουση των συνταγματολόγων

Η εαρινή σύγκρουση των συνταγματολόγων, ακόμα μια σύγκρουση πάνω από την παραπομπή Τριαντόπουλου για το λεγόμενο «μπάζωμα» τμήματος του χώρου όπου έγινε το δυστύχημα στα Τέμπη και αν πρέπει να διεξαχθεί η Προανακριτική Επιτροπή ή αν δεν χρειάζεται αφού ο πρώην υφυπουργός αποδέχτηκε την κατηγορία και οδεύει προς το Δικαστικό Συμβούλιο, είναι το νέο πεδίο της διαρκούς κομματικής αντιπαράθεσης. Μέσω ασκήσεων νομικού φορμαλισμού, το Σύνταγμα αντιμετωπίζεται ως εργαλείο στον βωμό μιας συνεχούς και συστηματικής επίθεσης κατά της κυβέρνησης, ουσιαστικά δηλαδή ως όπλο σε έναν ανελέητο πόλεμο για την πολιτική επικράτηση – έναν πόλεμο που αποδεδειγμένα περιέχει ψέματα και υπερβολές.

Μου κάνει αλγεινή εντύπωση, π.χ., ότι ο Τριαντόπουλος αντιμετωπίζεται ως ένοχος και όχι ως καταρχήν αθώος που διερευνάται πιθανή ενοχή του, σε ένα αδίκημα που πιθανόν να μην έχει διαπραχθεί. Στον δημόσιο λόγο διεκδικείται συχνά το τεκμήριο αθωότητας ακόμα και τρομοκρατών που έχουν ομολογήσει την πράξη τους, αλλά δεν ισχύει για ένα πρώην κυβερνητικό στέλεχος που κατηγορείται για κάτι ασαφές – δηλαδή για κάτι που απλώς μπήκε στην καθημερινότητα επειδή το διατύπωσαν έτσι κάποιοι πολιτικοί και το υιοθέτησαν κάποια ΜΜΕ.