To φάιναλ 8 γεννά ερωτήματα

Ανεξάρτητα από την έκβαση του χθεσινού τελικού ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό, έγινε και φέτος εμφανές πως το φάιναλ 8 ως θεσμός στην Ελλάδα δεν μπορεί να… περπατήσει. Μπορεί να είναι δημοφιλές σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Ισπανία και η Ιταλία, όμως στην Ελλάδα δεν ταιριάζει. Εδώ έχει εξελιχθεί σε μια τυπική διαδικασία έξι αγώνων, που γίνονται μόνο και μόνο για να παίξουν ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός στον τελικό.

Και ως τέτοια διαδικασία δεν προσελκύει το ενδιαφέρον του κόσμου. Είδαμε και αυτές τις μέρες ότι οι κερκίδες στα Δύο Αοράκια ήταν άδειες σε όλους τους αγώνες, ακόμα και σε εκείνους όπου έπαιζαν οι δύο Αιώνιοι. Και σε τούτο μεγάλο μέρος της ευθύνης φέρει η ΕΟΚ.

Η σημερινή διοίκησή της είναι εγκλωβισμένη στον ίδιο φόβο που αισθανόταν και η προηγούμενη για τις οργανωμένες μετακινήσεις των οπαδών. Και επιλέγει να διοργανώνει κάθε χρόνο το φάιναλ έιτ στην Κρήτη, που ως νησί είναι απομακρυσμένο από την ηπειρωτική Ελλάδα και είναι πιο δύσκολο το ταξίδι σε αυτήν. Αρα, μεγαλύτερη η δυνατότητα ελέγχου του ποιος θα πάει και ποιος όχι εκεί. Αλλά και μεγαλύτερες οι πιθανότητες να μην πάει τελικά κανείς άλλος εκτός από τους ντόπιους, ειδικά μάλιστα αν το ενδιαφέρον των αγώνων είναι περιορισμένο.

Αγωνιστικά, το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι η ψαλίδα ανάμεσα στους δύο Αιώνιους και τις υπόλοιπες ομάδες έχει ανοίξει τόσο πολύ, ώστε δεν μπορεί να κλείσει, ακόμα και σε έναν αγώνα 40 λεπτών. Ούτε υπό αυτές τις συνθήκες δεν μπορεί πια να γίνει η έκπληξη. Ετσι, όλοι περιμένουν να περάσουν οι μέρες για να γίνει ο τελικός ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό, που είναι το μοναδικό παιχνίδι του φάιναλ 8 το οποίο έχει πραγματικό ενδιαφέρον.

Δεν βοηθάει επίσης ούτε η συμμετοχή μιας ομάδας από την Α2, διότι ακριβώς εξαιτίας της διαφοράς επιπέδου, αφαιρεί το ενδιαφέρον από έναν ακόμα αγώνα της διοργάνωσης. Αν το καλοσκεφτείτε, το μοναδικό παιχνίδι του φετινού φάιναλ 8 που άξιζε κάποιος να καθήσει να δει, πλην του τελικού φυσικά, ήταν αυτό ανάμεσα στην ΑΕΚ και τον ΠΑΟΚ. Κανένα άλλο…