Η πραγματική αξία{CR}

Ενα διαμάντι πεταμένο στη λάσπη έχει πάντα μεγαλύτερη αξία από το καλύτερα επιχρυσωμένο τούβλο. Στην πιο εμφανή θέση της βιτρίνας να τοποθετήσεις τους ωμόπλινθους, ό,τι τίτλους κι αν τους δώσεις, όσο καλά κι αν τους σοβαντίσεις, ό,τι χρώμα κι αν τους βάψεις, πάντα τούβλα θα είναι, χωρίς καμία αξία. Αντε να κοροϊδέψεις τους πελάτες μία φορά. Αντε δύο, το πολύ τρεις. Κάποια στιγμή θα αντιληφθούν πως αυτό που τους πουλάς είναι χώμα ψημένο. Μπορεί στο παρόν να μοιάζει πολύτιμο, η ιστορία όμως έχει τους τρόπους της να τους τοποθετεί στη σωστή τους θέση. Εστω κι αν χρειάζεται να περάσουν κάποια χρόνια.

Η παραποίηση της πραγματικής αξίας αποτελεί για τον σύγχρονο άνθρωπο μια παρά φύση συνθήκη την οποία προσπαθεί να επιβάλει με κάθε τρόπο – φυσικά προς ίδιον όφελος.

«Αν είχε βάλει αυτό το γκολ ο Ντι Μαρία θα γινόταν πρώτη είδηση σε όλο τον κόσμο», ήταν το σχόλιο της «A Bola» για το έργο τέχνης του Βαγγέλη Παυλίδη στο Πριγκιπάτο.

Οχι μόνο ο Ντι Μαρία. Ο Κέιν, ο Λεβαντόφσκι, ο Εμπαπέ, ο Σαλάχ, θα μιλούσε όλος ο κόσμος για το συγκεκριμένο γκολ. Αλλά ο Παυλίδης είναι ένας σεμνός, ταπεινός έλληνας ποδοσφαιριστής που χωρίς φανφάρες, gossip, ακριβά ακουστικά στ’ αφτιά, διάσημες συντρόφους, σπάνια αυτοκίνητα, ιδιωτικά τζετ προσπαθεί να ανοίξει τον δικό του δρόμο προς την αναγνώριση. Οπως άλλωστε όλοι οι έλληνες παίκτες που αγωνίζονται στο εξωτερικό.

Βέβαια, σε σχέση με το παρελθόν, ο πήχης έχει ανέβει. Οι παίκτες μας δεν είναι οι φτωχοί συγγενείς. Αγωνίζονται σε κορυφαία κλαμπ, ο μέσος όρος της χρηματιστηριακής τους αξίας έχει εκτοξευτεί και οι ξένοι προπονητές τους εμπιστεύονται περισσότερο. Υπάρχει όμως ακόμα πολύς δρόμος για να πάρουν αυτό που πραγματικά αξίζουν. Πολλές φορές είναι και θέμα τύχης ή συγκυριών, καλών ατζέντηδων και δημοσίων σχέσεων. Κάθε λεπτομέρεια παίζει τον δικό της ρόλο. Ουσιαστικά πρόκειται για ομαδική δουλειά η αναβάθμιση των παικτών μας. Οπως άλλωστε και γενικότερα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Αλλά πόσοι μπορούν να το αντιληφθούν;