Aνεπίτρεπτο

Η χώρα αυτή έχει ζήσει πολλούς διχασμούς, ο τελευταίος των οποίων κόντεψε να τη στείλει έξω από το ευρώ. Την περίοδο 2010 – 2015, μόλις χθες δηλαδή, γίνονταν σχεδόν καθημερινές διαδηλώσεις και κινητοποιήσεις, τραυματίζονταν άνθρωποι είτε από κουκουλοφόρους είτε από αστυνομικούς, ενώ έχασαν τη ζωή τους από εμπρηστική επίθεση και οι τρεις υπάλληλοι της Marfin. Η αγανάκτηση για τα Μνημόνια είχε φτάσει στα ύψη. Και οι Αγανακτισμένοι απειλούσαν ευθέως τη δημοκρατία.

Η διάψευση των ελπίδων στις οποίες στηρίχθηκε η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ οδήγησε στην εκτόνωση αυτής της οργής. Οπως φαίνεται, όμως, η εκτόνωση αυτή ήταν προσωρινή. Και η πόλωση αρχίζει να φτάνει πάλι σε επικίνδυνα επίπεδα. Ευθύνη γι’ αυτό φέρει η κυβέρνηση, που διαχειρίστηκε με αλαζονικό, συμπλεγματικό και ελλειμματικό τρόπο διάφορες κρίσεις, με αποκορύφωμα την τραγωδία των Τεμπών. Φέρει όμως και η αντιπολίτευση, που αντί για την εποικοδομητική κριτική δείχνει συχνά να προτιμά τις θεωρίες συνωμοσίας και τα επιπόλαια συμπεράσματα.

Και οι μεν πολιτικές διαφορές θα λυθούν ασφαλώς στις εκλογές, όπως συμβαίνει στη δημοκρατία. Αυτό που είναι ανεπίτρεπτο όμως, και πάλι στη δημοκρατία, είναι να στοχοποιούνται και να απειλούνται ανώτατοι λειτουργοί επειδή δεν αρέσει ο τρόπος που κάνουν τη δουλειά τους. Ο εφέτης ανακριτής που διαχειρίζεται το δυστύχημα των Τεμπών χαρακτηρίστηκε επίορκος και ζητήθηκε το «διαδικτυακό λιντσάρισμά» του. Ο νεοεκλεγείς Πρόεδρος της Δημοκρατίας δέχθηκε επίθεση από τον Ρουβίκωνα στο σπίτι του. Η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου για την υπόθεση των Τεμπών και η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου δέχθηκαν απειλητικά τηλεφωνήματα και υβριστικά ηλεκτρονικά μηνύματα.

Αυτό πρέπει να σταματήσει. Κανείς – ούτε η κυβέρνηση ούτε τα κόμματα, τα μέσα ενημέρωσης ή οι συλλογικότητες – δεν πρέπει να επιτρέψει την επιστροφή της εκδικητικότητας και της τοξικότητας στον δημόσιο βίο. Οι περισσότερες δυτικές κοινωνίες έχουν λύσει διά παντός τους λογαριασμούς τους με τη βία. Πρέπει επιτέλους να πρυτανεύσει και εδώ η ωριμότητα.