Προσευχή{CR}Τσέσλαφ Μίλος

Με ρωτάς πώς να προσευχηθείς σε κάποιον που δεν υπάρχει.

Εγώ το μόνο που ξέρω είναι ότι η προσευχή υψώνει μια βελούδινη γέφυρα

Και βασίζοντας πάνω σ’ αυτήν αιωρούμαστε, σαν από ένα βατήρα,

Πάνω από τοπία με το χρώμα του ώριμου χρυσού

Μεταμορφωμένα από μια στάση του ήλιου μαγική.

Αυτή η γέφυρα οδηγεί στην ακτή της Αντιστροφής

Όπου τα πάντα είναι ακριβώς το αντίθετο και η λέξη είναι

Αποκαλύπτει μια σημασία που εμείς δεν υποπτευόμασταν καν.

Πρόσεξε: λέω εμείς· εκεί, ο καθένας ξεχωριστά,

Νιώθει συμπόνια για τους άλλους που είναι παγιδευμένοι στη σάρκα

Και γνωρίζει πως αν δεν υπάρχει άλλη ακτή

Εμείς θα βαδίσουμε σ’ αυτή την αέρινη γέφυρα

παρ’ όλα αυτά.

(Μετάφραση Αντώνης Μακρυδημήτρης, εκδ. Γαβριηλίδης, 2005)