Ακρίβεια λόγω και κακής διαχείρισης και έλλειψης νερού – Ποιες λύσεις υπάρχουν

Η μελέτη της Παγκόσμιας Επιτροπής για τα Οικονομικά του Νερού εκτιμά ότι η παγκόσμια ζήτηση γλυκού νερού θα ξεπεράσει την προσφορά κατά 40% έως το 2050. Αυτό σημαίνει ότι ο χρόνος όλο και λιγοστεύει και απαιτεί δράσεις με στόχο την εξοικονόμηση αυτού του μοναδικού αγαθού και τη βιώσιμη διαχείρισή του.

 Ισως δεν έχει σκεφτεί κάνεις πόση ποσότητα νερού χρησιμοποιήθηκε για την καλλιέργεια και παραγωγή των τροφών που καταναλώνουμε αλλά και την παραγωγή άλλων αντικειμένων που χρησιμοποιούμε καθημερινά. Είναι ενδεικτικό ότι το αποτύπωμα νερού στην παραγωγή ενός κιλού βοδινού κρέατος φτάνει τα 15.500 λίτρα νερού, ενός κιλού τυριού τα 5.000 λίτρα ενώ για ένα κιλό σοκολάτα απαιτούνται 24.000 λίτρα νερού. Με δεδομένο ότι έως το 2050 ο πληθυσμός της γης θα ξεπεράσει τα 9 δισεκατομμύρια η παραγωγή τροφίμων θα πρέπει σύμφωνα με εκτιμήσεις να αυξηθεί κατά 70% με ό,τι σημαίνει αυτό για τις ανάγκες σε νερό και στη βιώσιμη διαχείρισή του.

Στην παγκόσμια οικονομία κάθε καταναλωτής εκτιμάται ότι «ξοδεύει» κατά μέσο όρο έως και 5.000 λίτρα νερού κάθε μέρα και όλα όσα χρησιμοποιεί ή καταναλώνει έχουν το υδατικό αποτύπωμά τους. Στη χρήση του γλυκού νερού σε παγκόσμιο επίπεδο το 70% αφορά την άρδευση, το 22% τη βιομηχανία και το 8% την οικιακή χρήση.

Σε εγρήγορση

Στην ετήσια εκδήλωση του UN Global Compact Network Greece όπου συναντήθηκαν εκπρόσωποι της κυβέρνησης, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, των Ηνωμένων Εθνών, του επιχειρηματικού κόσμου, της ακαδημαϊκής κοινότητας και της κοινωνίας των πολιτών με στόχο την προώθηση της υπεύθυνης και βιώσιμης διαχείρισης των υδάτινων πόρων, η πρόεδρος Εκτελεστικής Επιτροπής και αντιπρόεδρος ΔΣ του ΣΕΒ Ράνια Αικατερινάρη σημείωσε ότι «για όλο και περισσότερες επιχειρήσεις, η βιωσιμότητα αποτελεί πλέον αναπόσπαστο τμήμα της επιχειρηματικής στρατηγικής τους», προσθέτοντας ότι για τη βιώσιμη χρήση των υδάτων, αναπτύσσουν ήδη ποικίλες δράσεις για την εξοικονόμηση, την έγκαιρη αντιμετώπιση διαρροών, την ανακύκλωση και επαναχρησιμοποίηση, τη συλλογή όμβριων υδάτων. Στην ίδια εκδήλωση ο Χρήστος Μακρόπουλος, καθηγητής Εργαστηρίου Υδρολογίας και Αξιοποίησης Υδάτινων Πόρων του ΕΚΠΑ, υπογράμμισε ότι υπάρχουν άμεσα εφαρμόσιμες λύσεις για τη θωράκιση της χώρας από μελλοντική λειψυδρία, στο πνεύμα της κυκλικής οικονομίας, όπως η επαναχρησιμοποίηση αλλά και νέες τεχνολογίες για την προστασία, συντήρηση και διαχείριση υποδομών νερού.

Στην Ελλάδα το 70% – 80% της κατανάλωσης του νερού αφορά την αγροτική παραγωγή και χρόνο με τον χρόνο όσο μειώνονται τα αποθέματα του φυσικού αυτού πόρου το μέλλον διαγράφεται αβέβαιο. Με δεδομένο ότι το νερό είναι ένας ανανεώσιμος αλλά περιορισμένος πόρος είναι επιβεβλημένες λοιπόν οι πολιτικές περιορισμού τόσο της κατανάλωσης όσο και η αποτελεσματικότερη χρήση ή επαναχρησιμοποίησή του όπου αυτό είναι εφικτό. Στις μέρες μας η επεξεργασία και η επαναχρησιμοποίηση των λυμάτων θεωρείται ως μία αξιόπιστη εναλλακτική πηγή νερού για γεωργική χρήση και κυρίως για την άρδευση καθώς το 70% των αποθεμάτων του γλυκού νερού καταναλώνεται για την άρδευση των αγροτικών καλλιεργειών. Στην Ελλάδα ωστόσο επαναχρησιμοποιούμε λιγότερο από 10% των επεξεργασμένων υδάτων, την ίδια ώρα που η υπερεκμετάλλευση των πόρων αυξάνει την πιθανότητα σοβαρής λειψυδρίας κατά τη διάρκεια των περιόδων ξηρασίας.

Στο ερώτημα τι μπορεί να γίνει η απάντηση των ειδικών είναι ότι υπάρχουν τρόποι για την καλή διαχείριση, την ανακύκλωση και την επαναχρησιμοποίηση του νερού. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα του Αγροτικού Συνεταιρισμού Ζαγοράς Πηλίου «ΖΑΓΟΡΙΝ» που συμμετείχε στο πρόγραμμα Life Pure AgroH02, το οποίο εκπονήθηκε με συντονιστή το Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο, το ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος και το Πανεπιστήμιο της Αλμερίας της Ισπανίας και αφορούσε τη χρήση καινοτόμου τεχνολογίας του Δημόκριτου για τη φωτοκαταλυτική νανοδιήθηση, με στόχο την εξάλειψη ρύπων από υδατικά απόβλητα της αγροβιομηχανίας και την επαναχρησιμοποίηση του νερού. Με τον τρόπο αυτό και σε καθημερινή βάση ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Ζαγοράς Πηλίου εξοικονομεί 20 κυβικά μέτρα νερού, καθώς το νερό που χρησιμοποιεί για το πλύσιμο των μήλων ανακυκλώνεται σχεδόν στο 100% και επαναχρησιμοποιείται επιτυγχάνοντας σημαντική εξοικονόμηση του φυσικού αυτού πόρου. Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Αγροτικού Συνεταιρισμού Ζαγοράς Γιάννη Κράββαρη το εγχείρημα ήταν η διαχείριση των υδάτινων πόρων και η επαναχρησιμοποίηση του νερού από υγρά απόβλητα. «Με την αξιοποίηση της τεχνολογίας που εξασφαλίζει την ανακύκλωση του νερού που χρησιμοποιεί ο συνεταιρισμός στην τυποποίηση των προϊόντων του και τη διοχέτευσή του και πάλι στην παραγωγή έχει επιτευχθεί στο μέγιστο εξοικονόμηση, δεδομένων των συνεπειών της λειψυδρίας που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια» .