Τα βιβλία των φίλων

Τα Χριστούγεννα είναι εποχή που κάνουμε δώρα βιβλία. Οι εφημερίδες δημοσιεύουν λίστες με επιλογές – ήδη το έκαναν τα «ΝΕΑ». Εγώ όμως σήμερα θα κάνω κάτι διαφορετικό: θα γίνω υποκειμενικός και θα μιλήσω για τα βιβλία φίλων που μόλις κυκλοφόρησαν – βιβλία που, ούτως ή άλλως, αξίζουν.

Ξεχωρίζω: το ιστορικό δοκίμιο του Νίκου Αλιβιζάτου «Μαυροκορδάτος και Τρικούπης, Βενιζέλος και Καραμανλής: Οι αρχιτέκτονες του πολιτεύματος – Από τις όχθες του Τάμεση στην πλατεία Συντάγματος» (Μεταίχμιο), ένα βιβλίο που μας εξοικειώνει με τις θεμελιώδεις ιδέες του Συντάγματός μας. Την ιστορική έρευνα της Ελένης Μπεζέ «”Νέα Ζωή”. Ελληνες Εβραίοι μετά τη Σοά (1944-1955)» (Αγρα), για τα υπολείμματα μιας κοινότητας που εξοντώθηκε στα στρατόπεδα θανάτου. Την «Τέχνη του μυθιστορήματος. Δαμάζοντας τα κείμενα» (Επίκεντρο) του Μάκη Καραγιάννη. Το βιβλίο του Θόδωρου Π. Παπαθεοδώρου «Δίκαιο μετανάστευσης. Ενωσιακή πολιτική για τη μετανάστευση» (Νομική Βιβλιοθήκη). Τη συλλογή δοκιμίων του Ευάγγελου Βενιζέλου «Πολιτική θεολογία και συνταγματική ηθική» (Αρμός). Τα φιλοσοφικά δοκίμια του Θανάση Γιαλκέτση «Περιπλανήσεις στην επικράτεια των ιδεών» (Πόλις), με πολλά κείμενα για την Αριστερά. Το φιλοσοφικό κείμενο πολεμικής της Αλεξάνδρας Δεληγιώργη «Νύχτα και ομίχλη. Μ. Χάιντεγκερ, ο μεταφυσικός του μηδενισμού και οι αντιπλατωνιστές επίγονοί του» (Αρμός).

Υπάρχουν πολλά ακόμα σημαντικά βιβλία φίλων – θα προσπαθήσω να τα συμπεριλάβω στο σημείωμα της Δευτέρας.