Στρατιωτικά νοσοκομεία σε κρίση

Οτι τα στρατιωτικά νοσοκομεία έχουν πρόβλημα είναι γνωστό – σε γενικές γραμμές έχουν το πρόβλημα που έχουν όλα τα κλειστά συστήματα τα οποία φτιάχτηκαν σε άλλες εποχές για να εξυπηρετούν κλειστές κοινωνικές ομάδες. Τα προβλήματα αυτά έπρεπε να είναι γνωστά στον υπουργό Αμυνας, Νίκο Δένδια, πολύ πριν φτάσουν στ’ αφτιά του οι ειδήσεις για πλημμελείς και ατελέσφορες εξετάσεις ασθενών. Ο Αδωνις Γεωργιάδης, που είναι εξαιρετικός στις διαγνώσεις κοινωνικών προβλημάτων αλλά και θέλει να είναι διακριτά τα όρια της δικαιοδοσίας του, έχει δηλώσει ότι τα στρατιωτικά νοσοκομεία δεν έχουν σχέση με το Εθνικό Σύστημα Υγείας – το οποίο, αν χρειαστεί, μπορεί να βοηθήσει.

Διαβλέπω πάντως μια οραματική διάσταση στις αλλαγές λειτουργίας των στρατιωτικών νοσοκομείων που επιχειρεί ο υπουργός Αμυνας – κι αυτό φαίνεται σε διάφορα χθεσινά δημοσιεύματα. Δεν είναι κακό να έχουμε οράματα, ωστόσο ο υπουργός οφείλει να είναι έτοιμος στην πρώτη σοβαρή παρενέργεια των αλλαγών που ετοιμάζει: ενόψει πιθανής αλλαγής των συνθηκών της δουλειάς τους, πολλοί στρατιωτικοί ιατροί είναι έτοιμοι να παραιτηθούν. Μαθαίνω μάλιστα ότι η στάση αυτή παίρνει διαστάσεις κυρίαρχου ρεύματος. Αν υλοποιηθεί, τα στρατιωτικά νοσοκομεία θα αντιμετωπίσουν σοβαρές ελλείψεις σε προσωπικό. Μήπως έρχεται η ώρα να ζητήσει ο Νίκος Δένδιας τη βοήθεια του άσπονδου φίλου του, Αδωνη Γεωργιάδη;