Πόλεμος μετά το φιάσκο{CR}του στρατιωτικού νόμου

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης της Νότιας Κορέας υπέβαλαν επίσημα χθες πρόταση παραπομπής του προέδρου Γιουν Σουκ Γιολ σε δίκη μετά την οπερέτα του πεντάωρου στρατιωτικού νόμου που κήρυξε χωρίς κανένα ουσιαστικό λόγο. «Υποβάλαμε πρόταση μομφής που προετοιμάστηκε επειγόντως» δήλωσαν εκπρόσωποι έξι κομμάτων της αντιπολίτευσης, προσθέτοντας ότι η συζήτηση μπορεί να ξεκινήσει ακόμα και αύριο.

Νωρίτερα χθες ο Γιουν αντιμετώπισε εκκλήσεις να παραιτηθεί αμέσως μετά τη βραχύβια προσπάθεια επιβολής στρατιωτικού νόμου που προκάλεσε χάος στη χώρα του. Το φιλελεύθερο αντιπολιτευόμενο Δημοκρατικό Κόμμα, το οποίο κατέχει την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο των 300 εδρών, συμμετέχει στην πρόταση μομφής και στην πρόταση για παραπομπή του Γιουν. «Η κήρυξη στρατιωτικού νόμου του προέδρου Γιουν ήταν σαφής παραβίαση του Συντάγματος. Δεν τήρησε καμία προβλεπόμενη απαίτηση» ανέφερε σε ανακοίνωσή του το Δημοκρατικό Κόμμα. «Ηταν μια σοβαρή πράξη εξέγερσης και παρέχει τέλεια βάση για την παραπομπή του».

Το μεγαλύτερο εργατικό συνδικάτο της χώρας κήρυξε «γενική απεργία αορίστου χρόνου» μέχρι να παραιτηθεί ο Γιουν. Εν τω μεταξύ, ο ηγέτης του κυβερνώντος κόμματος Λαϊκή Δύναμη του ίδιου του Γιουν, Χαν Ντονγκ Χουν, χαρακτήρισε την απόπειρα «τραγική», ενώ κάλεσε τους εμπλεκόμενους να λογοδοτήσουν. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης μαζί ελέγχουν 192 έδρες στο κοινοβούλιο των 300 εδρών, επομένως θα χρειαστούν νομοθέτες από το κυβερνών κόμμα να ενωθούν μαζί τους προκειμένου να επιτύχουν την απαιτούμενη πλειοψηφία των 2/3 στο νομοθετικό σώμα για την παραπομπή του προέδρου σε δίκη.

Η επικύρωση

Εάν η Εθνοσυνέλευση ψηφίσει υπέρ της παραπομπής του Γιουν, η απόφαση πρέπει στη συνέχεια να επικυρωθεί από τουλάχιστον έξι εκ των εννέα δικαστών στο συνταγματικό δικαστήριο. Εάν απομακρυνθεί από το αξίωμα, ο Γιουν θα γινόταν ο δεύτερος πρόεδρος της Νότιας Κορέας από τότε που έγινε δημοκρατία που είχε αυτή τη μοίρα. Η άλλη ήταν η Παρκ Γκέουν Χίε. Κατά ειρωνικό τρόπο, ο Γιουν, τότε γενικός εισαγγελέας, ηγήθηκε της υπόθεσης διαφθοράς που προκάλεσε την πτώση της Παρκ. Χθες υπέβαλε την παραίτησή του και ο υπουργός Αμυνας Κιμ Γιονγκ Χιουν, που στήριξε τον Γιουν στις κινήσεις του την Τρίτη. Η σοκαριστική προσπάθεια του προέδρου, ο οποίος έχει εμπλακεί σε πολλά σκάνδαλα, να επιβάλει στρατιωτικό νόμο στη Νότια Κορέα για πρώτη φορά έπειτα από τέσσερις δεκαετίες βύθισε τη χώρα στη βαθύτερη αναταραχή στη σύγχρονη δημοκρατική ιστορία της και προκάλεσε αναταραχή τους στενούς συμμάχους της Σεούλ σε όλον τον κόσμο. Οι ΗΠΑ – οι οποίες έχουν σχεδόν 30.000 στρατιώτες στη Νότια Κορέα για να την προστατεύσουν από τον πυρηνικά οπλισμένο Βορρά – εξέφρασαν βαθιά ανησυχία για την απόφαση του Γιουν και ανακούφιση αργότερα. Παρ’ όλα αυτά, όμως, ανέβαλαν τις συνεδριάσεις της πυρηνικής συμβουλευτικής ομάδας, καθώς και προγραμματισμένα στρατιωτικά γυμνάσια των δύο χωρών, ενώ τίθεται εν αμφιβόλω μια πιθανή επίσκεψη του υπουργού Αμυνας των ΗΠΑ Λόιντ Οστιν την επόμενη εβδομάδα.

Σημείο σταθερότητας

Και να σκεφτεί κάποιος, γράφουν οι «Times», ότι η Νότια Κορέα ήταν «αυτό το σπάνιο πράγμα στον σύγχρονο κόσμο, ένα σημείο σταθερότητας. Το γεγονός ότι βρισκόταν στο επίκεντρο ορισμένων από τα μεγάλα γεωπολιτικά σημεία ανάφλεξης του κόσμου έκανε τη χώρα ακόμη πιο εξαιρετική και πολύτιμη. Ομως το θέαμα των στρατιωτών να τσακώνονται με τους βουλευτές στις αίθουσες του κτιρίου της Εθνικής Συνέλευσης την Τρίτη δείχνει ότι πλέον δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Καμία βεβαιότητα δεν μένει αδιαμφισβήτητη». Ο Λευκός Οίκος θα ανησυχεί για την προοπτική χάους σε έναν βασικό του σύμμαχο, αλλά θα εξετάσει επίσης τα ευρύτερα συμφέροντά του στον Ειρηνικό. Το κατεστημένο της Νότιας Κορέας είναι πάντα πρόθυμο να τονίζει ότι ο πιθανός εχθρός τους είναι η Βόρεια Κορέα, όχι η Κίνα, με την οποία το εμπόριο και οι άλλοι δεσμοί έχουν αυξηθεί εκθετικά. Αλλά και οι Νοτιοκορεάτες παρακολουθούν στενά την αυξανόμενη στρατηγική σχέση μεταξύ Πεκίνου, Μόσχας και Πιονγκγιάνγκ, που έχει στόχο την Ουάσιγκτον. Ο Γιουν είχε ξεκαθαρίσει ότι θεωρεί τη σχέση της Σεούλ με τις ΗΠΑ ως πρωταρχικής σημασίας, με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό για τις σχέσεις της Νότιας Κορέας με την Κίνα.