ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ

«Δεν είμαι κάτοικος Ρόδου. Ωστόσο, οι εικόνες των καταστροφών από το νησί των Δωδεκανήσων με ενόχλησαν σαν να συνέβησαν εκεί που μένω. Το ίδιο κι αυτές από τη Λήμνο. Ετσι είχα νιώσει και όταν παρακολουθούσα στην τηλεόραση τις καταστροφές που είχε προκαλέσει στον Νομό Μαγνησίας ο “Ντάνιελ”. Αναρωτιέμαι τι άλλο πρέπει να γίνει πια, ποια άλλη φυσική καταστροφή πρέπει να χτυπήσει τη χώρα μας, για να κινητοποιηθεί το κράτος». Το μέιλ εστάλη από τον Β.Κ. στην ηλεκτρονική διεύθυνση του Συνηγόρου του Αναγνώστη την Κυριακή.

Η αγανάκτηση του αναγνώστη μας είναι εύλογη. «ΤΑ ΝΕΑ» έχουν ήδη επισημάνει στο χθεσινό τους φύλλο πως «δυστυχώς, το να καιγόμαστε το καλοκαίρι και να πνιγόμαστε τον χειμώνα είναι η νέα κανονικότητα – ειδικά στη Μεσόγειο που αποτελεί χοτ-σποτ της κλιματικής κρίσης. Ακριβώς γι΄ αυτό, όμως, το κράτος οφείλει πια να είναι προετοιμασμένο. Η εμπειρία του “Ιανού” ή του “Daniel” είναι πολύ πρόσφατη. Θα έπρεπε να έχει πάρει τα μαθήματά του, λοιπόν».

Παράλληλα, βέβαια, έχουμε τονίσει πολλές φορές πόσο χρήσιμο εργαλείο είναι το 112. Οι νέες συνθήκες οι οποίες έχουν διαμορφωθεί από τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής δεν επιβάλλουν μόνο στον κρατικό μηχανισμό να οργανωθεί έτσι ώστε να αντιμετωπίζει ακραία καιρικά φαινόμενα σε τακτά χρονικά διαστήματα. Εκτός από την πολιτεία, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε κι εμείς οι πολίτες πως τα πράγματα έχουν αλλάξει. Οι έντονες κακοκαιρίες ή οι μεγαπυρκαγιές είναι πλέον αναπόφευκτες εξαιτίας της παρέμβασης των ανθρώπων στη φύση. Πρέπει όλοι να συμβάλουμε – στο μέτρο των δυνατοτήτων μας φυσικά – στην προσπάθεια να αντιστραφεί η πορεία προς ένα δυστοπικό αύριο.