Στενοχώρια

Στενοχωρήθηκε βαθιά ο Αδωνις Γεωργιάδης για τη διαγραφή Σαμαρά. Τόσο πολύ, που αποφάσισε να το πει και δημόσια, γιατί, όπως όλοι γνωρίζουν, μια στενοχώρια που μοιράζεται είναι μισή στενοχώρια. Και αφού ξαλάφρωσε, επέστρεψε στην κανονική ροή του προγράμματός του: anti-woke κουλτούρα, «πράσινος» ΣΥΡΙΖΑ, σχολιασμός κασσελακιάδας και «κράχτης» της γαλάζιας ενότητας. Να μιλάτε, παιδιά, να μιλάτε.

Εμφύλιος

Σοκαριστικά σκληρή ήταν χθες η Σοφία Βούλτεψη απέναντι στον πρώην πρωθυπουργό της ΝΔ: «Αχρηστο ένα νέο κόμμα από τον Αντώνη Σαμαρά. Δεν καταλαβαίνω τι ακριβώς ήθελε ο κ. Σαμαράς», ανέφερε (Πρώτο Πρόγραμμα) για το πρόσωπο κάτω από το οποίο υπηρέτησε – για να μην ξεχνιόμαστε – ως εκπρόσωπος Τύπου από τον Ιούνιο του 2014 έως τον Ιανουάριο του 2015. Συμπέρασμα; Στη ΝΔ μπορεί να μην κάνουν συχνά εμφυλίους, όταν όμως τους κάνουν, είναι αμείλικτοι.

Αντίπαλος

Στη σέντρα έβγαλε τον Αλέξη Τσίπρα ο ναύαρχος Αποστολάκης, δηλώνοντας δημόσια πως πρώτα θα περιμένει να τον ακούσει και μετά θα αποφασίσει τις επόμενες κινήσεις του. Γι’ αυτό που δεν είμαι βέβαιος είναι ποιος λαχταράει να ακούσει τον Τσίπρα περισσότερο, όσοι έχουν απομείνει μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ ή όσοι εκτός που ψάχνουν αντίπαλο; Γιατί όλο τον Τσίπρα μελετάνε οι «κασσελίστας», δεν το γλιτώνει το μάτι.

Προτάσεις

«Κάποιοι, όπως ο κ. Σκέρτσος, θα προτιμούσαν τη Μαρία Δαμανάκη για Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Κάποιοι δεν θα ήθελαν να δουν έναν κεντροδεξιό Πρόεδρο της Δημοκρατίας», ανέφερε (OPEN) σε μία από τις πολλές συνεντεύξεις του ο διευθυντής του γραφείου Τύπου του Αντώνη Σαμαρά, Νίκος Τσούτσιας. Τώρα ποιος είναι εκπρόσωπος ποιου δεν ξέρω και στα μεταξύ τους στη γαλάζια πολυκατοικία δεν θέλω να μπλεχτώ. Αλλά αν, λέω αν, υπάρχει τέτοια πρόταση (ή παρόμοια), σίγουρα θα δυσκόλευε όλες τις κεντροαριστερές πτέρυγες. Υπάρχει;