Από οστά οκτώ διαφορετικών ατόμων που έζησαν από τη νεολιθική εποχή έως τη ρωμαϊκή περίοδο αποτελείται ένας σκελετός που εντόπισαν αρχαιολόγοι σε ρωμαϊκό νεκροταφείο στο Βέλγιο τη δεκαετία του 1970. Τα οστά επανεξετάστηκαν προσφάτως, με τη χρονολόγηση ραδιενεργού άνθρακα και την αλληλουχία DNA να αποδεικνύουν ότι ανήκουν σε οκτώ διαφορετικά άτομα – άνδρες και γυναίκες – που πέθαναν με διαφορά 5.000 ετών. Ο σκελετός είχε τοποθετηθεί σε εμβρυακή στάση και ήταν ο μοναδικός άθικτος σε ένα σύνολο 76 καύσεων. Τα οστά φαίνεται ότι χρονολογούνται πριν από 4.500 χρόνια, ενώ το κρανίο ανήκει σε γυναίκα που έζησε τον 3ο ή 4ο αι. μ.Χ., το DNA της οποίας ταιριάζει με παρόμοιας ηλικίας ρωμαϊκά λείψανα σε ένα γειτονικό νεκροταφείο. Πώς αυτός ο σύνθετος νεολιθικός σκελετός κατέληξε με ένα ρωμαϊκό κρανίο; Οι ερευνητές εκτιμούν ότι οι Ρωμαίοι μπορεί να «ολοκλήρωσαν» τον ακέφαλο σκελετό προσθέτοντας ένα δικό τους κρανίο ή να αντικατέστησαν το κρανίο ή και να δημιούργησαν εξ ολοκλήρου τον «ανάμεικτο» σκελετό για λόγους που να συνδέονται με την αξίωση διατήρησης δικαιωμάτων επί του συγκεκριμένου εδάφους.
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ
