Ανησυχεί για πολλά απ’ όσα συμβαίνουν στον οίκο της η ΝΔ. Για το πώς θα εξελιχθεί η σημερινή συνεδρίαση της ΚΟ. Για την αναδιαμόρφωση των ομάδων ατάκτων στο εσωτερικό της. Για την επίλυση των προβλημάτων μεταξύ κόμματος και κυβέρνησης. Για το τι θα μπορούσε να ακουστεί στην επικείμενη σύναξη του ανώτατου κομματικού οργάνου της. Για τους οιωνούς με τους οποίους θα ξεκινήσει η προεκλογική περίοδος. Και μέσα σ’ όλα αυτά, αγωνιά και για το αν θα δώσει το «παρών» στο συνέδριο ο πρώην πρωθυπουργός και ανιψιός του ιδρυτή της. Αυτοί που το ψάχνουν, στοιχηματίζουν ότι θα λείπει από το Metropolitan Expo.
Στα κομματικά πηγαδάκια ήδη συζητούν τα μηνύματα που θα εκπέμψει η απουσία του – αλλά καταθέτουν και εκτιμήσεις για εκείνα που θα μπορούσε να αρθρώσει, εφόσον πήγαινε και επέλεγε να πάρει τον λόγο. Γιατί, όπως το έθεσε κι ένας από τους δεδηλωμένους θαυμαστές του, «ό,τι αποφασίσει να κάνει, σίγουρα κάτι σηματοδοτεί. Δηλαδή, και η απουσία του δεν μπορεί να είναι χωρίς περιεχόμενο, όπως και η παρουσία του δεν μπορεί να είναι χωρίς περιεχόμενο». Εντάξει, δεν είναι η πρώτη φορά που η παράταξη ανταριάζει αναμένοντας μια ρητή ή άρρητη εκδήλωση των βουλών ενός παλιού της αρχηγού.
Βάρος
Παρά τις απόπειρες αποδραματοποίησης των παρεμβάσεων που συνηθίζουν πια να κάνουν όποιοι κρατούσαν τα ηνία της στο παρελθόν, πολλά στελέχη εξακολουθούν να πιστεύουν πως ο Καραμανλής ο νεότερος έχει σαμανικές ιδιότητες. Πως, δηλαδή, με μια του εμφάνιση, μια του φράση ή ένα του νεύμα έχει τη δύναμη να προσφέρει στο κόμμα την πολυπόθητη ενότητα – ή να το ταράξει κι άλλο. Τι κι αν ο ίδιος εδώ και χρόνια επισημαίνει σε συνομιλητές του ότι δεν έχει κάποια ομάδα; Τι κι αν κυνικοί νεοδημοκράτες επιμένουν πως «καραμανλικοί υπάρχουν, Καραμανλής δεν υπάρχει»; Η μόνιμη επωδός των πιστών στην επιδραστικότητά του μάλιστα, τον θέλει να τηρεί αποστάσεις από τη σημερινή ηγεσία χωρίς να επιθυμεί να βλάψει το κόμμα. Ο ίσκιος του, λοιπόν, παραμένει πιο βαρύς για τη ΝΔ απ’ όσο εκείνος άλλων πρώην για άλλα κόμματα. Βέβαια, οι εντός των γαλάζιων τειχών ξεχνούν πως το ειδικό βάρος των λεγομένων (ή των σιωπών) του, εκεί, δεν είναι ανάλογο με την επιρροή που ασκεί εκτός στενού κομματικού πυρήνα. Οπως έχει συμβεί με τους περισσότερους που κυβέρνησαν, η πλειονότητα της κοινής γνώμης δεν εξιδανικεύει πλέον το κριτήριό του· γιατί τον έχει δοκιμάσει.
