Οι καταγγελίες και οι ποινές για τα εγκλήματα εμπορίας ανθρώπων

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ. για το πρώτο 9μηνο του 2024 περιήλθαν σε γνώση της 18 περιπτώσεις γενετήσιας εκμετάλλευσης με 82 δράστες.

Το άρθρο 323 Α ΠΚ προβλέπει ότι «όποιος με τη χρήση βίας, απειλής βίας ή άλλων εξαναγκαστικών μέσων ή με επιβολή ή κατάχρηση εξουσίας, στρατολογεί, απάγει, μεταφέρει, κατακρατεί παράνομα, υποθάλπει, παραδίδει ή παραλαμβάνει άλλον με σκοπό την εκμετάλλευσή του, τιμωρείται με κάθειρξη και χρηματική ποινή. Με την ίδια ποινή τιμωρείται ο υπαίτιος και αν τελεί τις παραπάνω πράξεις αποσπώντας τη συναίνεση άλλου με τη χρήση απατηλών μέσων ή παρασύροντάς τον εκμεταλλευόμενος την ευάλωτη θέση στην οποία βρίσκεται».

Οπως εξηγεί στα «ΝΕΑ» η Μαρίνα Φαρμακίδη, δικηγόρος στο Κέντρο Διοτίμα, «τα εγκλήματα εμπορίας ανθρώπων, ως κακουργήματα, εκδικάζονται κατά κανόνα, από τα Μεικτά Ορκωτά Δικαστήρια, τα οποία παρέχουν μεγάλα εχέγγυα ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Για την τιμώρηση της εμπορίας ανθρώπων προβλέπονται ποινές κάθειρξης. Αναφορικώς με την έκτιση των ποινών εφαρμόζονται οι γενικές διατάξεις του ποινικού δικαίου και του σωφρονιστικού κώδικα και συνεπώς δεν μπορεί να δοθεί μία γενική απάντηση για το αν εκτίονται ή όχι οι ποινές».

Αναφερόμενη σε πρόσφατη περίπτωση υποστήριξης ενός εκ των πολλών θυμάτων οργανωμένου κυκλώματος εμπορίας ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση, η Φαρμακίδου σημειώνει ότι «οι δράστες, των οποίων η παράνομη δραστηριότητα είχε εντοπισθεί και καταγραφεί από την Αστυνομία, συνελήφθησαν και κρατήθηκαν προσωρινά μέχρι και την εκδίκαση της υπόθεσης. Ωστόσο, ενώ καταδικάσθηκαν όλοι, οι ποινές που επιβλήθηκαν δεν ήταν οι ανώτερες δυνατές, ενώ κάποιοι δράστες κρίθηκε ότι έπρεπε να αφεθούν ελεύθεροι».

Για να φτάσουν ωστόσο τα θύματα να καταγγείλουν τους κακοποιητές τους είναι επιβεβλημένο να έχει δημιουργηθεί ένα περιβάλλον ασφάλειας ώστε τα άτομα αυτά να ζουν μακριά από την επιρροή των δραστών.

Οπως υπογραμμίζει η Μαρίνα Φαρμακίδου, «η ασφάλεια των θυμάτων στο πρώιμο χρονικό σημείο της καταγγελίας καθώς και η ψυχολογική, νομική και κοινωνική τους υποστήριξη καθ’ όλη τη διάρκεια της ποινικής διαδικασίας είναι κρίσιμη για την ενίσχυση της δυνατότητάς τους να ανταποκριθούν σε αυτήν καθώς και για τον περιορισμό του επανατραυματισμού τους».