«Ταξίδι στο φως» και στην Αίγινα

Οπως το σκοτάδι έχει απλωθεί πάνω από την Αίγινα, ο ναός της Αφαίας, στην κορυφή του νησιού, είναι πλημμυρισμένος στο φως. Η ενέργεια που εκπέμπει ο αρχαιολογικός χώρος μπλέκεται με τις μελωδίες που παίζει η ορχήστρα και γίνεται ακόμα πιο έντονη. Ο κόσμος που έχει ακροβολιστεί στον λόφο παρακολουθεί βυθισμένος στη μέθεξη που συντελείται μπροστά του και πηγάζει από μια φιγούρα στην καρδιά της σκηνής που διαρκώς κουνάει τα χέρια του, δίνοντας τον τόνο στην ορχήστρα που τον περιβάλλει. Είναι ο Σταύρος Ξαρχάκος, ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης που το βράδυ του περασμένου Σαββάτου επέστρεψε στη δεύτερη πατρίδα του, την Αίγινα, στον δεύτερο σταθμό της σειράς 10 συναυλιών του «Ταξίδι στο φως».

Ο μαέστρος συνεχίζοντας το μουσικό του ταξίδι σε χώρους ιερούς, μετά την εμφάνισή του στον ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο τον Σεπτέμβριο, βρέθηκε σε αυτόν της Αφαίας, προσφέροντας την ευκαιρία σε μόλις 160 επισκέπτες στον αρχαιολογικό χώρο (ανάμεσά τους ο Ευάγγελος Μυτιληναίος, η Χάρις Αλεξίου, ο Μάριος Φραγκούλης και η Σμαράγδα Καρύδη) την ευκαιρία να ζήσουν μια κατανυκτική εμπειρία. Ο Γιάννης Κότσιρας και η Ηρώ Σαΐα ανέλαβαν να ζωντανέψουν διαχρονικά του τραγούδια, σε νέες ενορχηστρώσεις που αναδείκνυαν το βάθος της σύνθεσής τους και στη σκιά του αρχαίου ναού αποκτούσαν σχεδόν επικές διαστάσεις. Η βραδιά ξεκίνησε με τραγούδια όπως «Τούτος ο τόπος» και «Μάνα μου Ελλάς» και κορυφώθηκε με άλλα όπως «Ενα πρωινό», «Τα τρένα που φύγαν», «Καίγομαι», «Ράβε ξήλωνε», «Στου Οθωνα τα χρόνια», «Γεια σου χαρά σου Βενετιά» και «Το δίχτυ».

Κάποτε, με τον Ξυλούρη

Ο Σταύρος Ξαρχάκος, αειθαλής και απόλυτα δοσμένος στη μουσική, άλλοτε όρθιος κι άλλοτε καθισμένος, στροβίλιζε τα χέρια του στον ρυθμό κατευθύνοντας την ορχήστρα, έκανε νοήματα στους μουσικούς να δώσουν λιγότερη ή περισσότερη ένταση και άφηνε τις μελωδίες να διαπεράσουν το σώμα του, κάνοντάς το σχεδόν να τρέμει. Στα δυνατά σόλο των τραγουδιστών στέκεται μπροστά τους ακίνητος, αφήνοντάς τους ζωτικό χώρο για να ερμηνεύσουν τα κομμάτια πηγαία. Στα σόλο των οργάνων επιβραβεύει με νεύματα τους μουσικούς του και με το χαρακτηριστικό του μειδίαμα. Στο κοινό έχει διαρκώς γυρισμένη την πλάτη. Στο φινάλε, ωστόσο, της βραδιάς πήρε το μικρόφωνο για να του απευθυνθεί, μοιραζόμενος μαζί του μια τρυφερή ιστορία, για έναν φίλο του, σπουδαίο τραγουδιστή, που χρόνια πριν τον έφερε στο ίδιο ακριβώς σημείο και σιωπηλός έμεινε να τον ατενίζει.

«Στάθηκε σε μια πέτρα κι άρχισε να μουρμουρίζει κάτι, το οποίο αργότερα εξελίχθηκε σε τραγούδι», είπε ο Σταύρος Ξαρχάκος και πριν τελειώσει τη φράση του οι ήχοι του βιολιού, του λαούτου και της κιθάρας σχημάτισαν τον «Ερωτόκριτο» που ερμήνευσε ο Γιάννης Κότσιρας. «Εφόσον τραγούδησε και είχε απέναντί του τον ναό, κατεβήκαμε τα σκαλιά και με ρώτησε πώς τον είπα τον ναό. “Της Αφαίας Αθηνάς”, του απάντησα. “Οχι, της Αρετούσας Αθηνάς”, σχολίασε εκείνος. Ηταν ο Νίκος Ξυλούρης», τελείωσε την ιστορία του, αποχαιρετώντας με αυτόν τον τρόπο το κοινό του. Οι συναυλίες του θα συνεχιστούν τους επόμενους μήνες με σταθμούς μεταξύ άλλων το Μουσείο Ακρόπολης, τους Δελφούς, τη Δωδώνη, την Αρχαία Μεσσήνη και τους Φιλίππους.