Η συνάντηση με τον έκπτωτο

Η συνάντηση με τον έκπτωτο

Το ραντεβού έγινε, αλλά δεν ήταν ακριβώς ραντεβού. Ηταν συνάντηση δύο παλιόφιλων που τα έχουν σπάσει από καιρό, και τώρα είναι αντίπαλοι. Εμειναν λοιπόν οι προθέσεις, και ας μην ήταν και οι πλέον αθώες, παρότι παρουσιάστηκαν ως… άδολες. Γιατί μη μου πει κανείς ότι ο πελατάκος μου, ο Πολάκης, είχε καμία ιδιαίτερη έγκαψη για να ξανασυναντήσει έπειτα από μήνες τον έκπτωτο πρόεδρο Κασσελάκη. Οχι. Απλώς το έστησε έτσι το έργο, ώστε να βγει από πάνω ο άνθρωπός μου. Οτι αυτός μεν παλεύει για την ενότητα του διαλυμένου ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ένεκα η κακιά η στιγμή, η κακούργα η κενωνία, και η άτιμη η διαπλοκή, η συνάντηση των τριών (υπολοίπων υποψηφίων προέδρων) με τον έκπτωτο δεν πραγματοποιήθηκε. Διότι είπαν, οι υπόλοιποι, «Παυλή, έλα στα συγκαλά σου. Θα καθίσουμε στο ίδιο τραπέζι μ’ αυτόν που μας στέλνει εξώδικα και μας απειλεί και με τον εισαγγελέα; Οχι! Δεν πρόκειται να καθίσουμε μαζί του, τα δόντια ένα ένα με τανάλια να μας βγάλεις».

Και κάπως έτσι, πήγε περίπατο η πολυδιαφημισμένη συνάντηση που οργάνωσε η… «φωνή της λογικής», Πολάκης (μεγαλύτερο ανέκδοτο από αυτό που ξεστόμισε η άτιμη η Ντόρα δεν έχω ακούσει! Μπράβο της. Να δω τι θα πει όμως την επόμενη φορά που θα την πιάσει στο στόμα. Ερχεται, όπου να ‘ναι…), για χθες το μεσημέρι, προκειμένου να πέσουν οι τόνοι στο εσωτερικό του κόμματος της χαράς. Μία ώρα όλη κι όλη κράτησε, κι αν έμεινε κάτι από αυτή είναι η δήλωση Κασσελάκη στον Πολάκη ότι δεν παίρνει πίσω το εξώδικο…

Ο μπαγάσας ο Πολάκης, τι κάθεται και σκέφτεται ε; Εκεί, τις μεταμεσονύκτιες ώρες, κατά τις οποίες «παίζει» με το πληκτρολόγιο σαν κάτι πιτσιρίκους που «λειώνουν» μερόνυχτα στο gaming…

Το σύστημα των γαλάζιων ραντεβού

Ο εν Χριστώ αδελφός Μάξιμος Χαρακόπουλος (λόγω της έφεσής του στα θρησκευτικά, η προσφώνηση), ο βουλευτής Λάρισας της ΝουΔου, που είχε πρόσφατα πρώτος ανακαλύψει την «υπόκωφη βοή» κατά της κυβέρνησης, και πέρασε προχθές το κατώφλι του Μεγάρου Μαξίμου, ενημερώνω ότι δεν θα είναι ο τελευταίος που θα έχει τη χαρά και την απαραίτητη… συγκίνηση («πρόεδρέ μου, χρόνια και ζαμάνια είχα να σε δω, μια χαρά σε βλέπω, μπράβο, μπράβο») να συναντήσει τον πρόεδρο Κυριάκο. Ο καλός άνθρωπος που κατά καιρούς με τροφοδοτεί με διάφορα από όσα συμβαίνουν κατ’ αυτάς στο Μέγαρο Μαξίμου, με ενημέρωσε σχετικά ότι το σύστημα «ένας με έναν» θα συνεχιστεί και προσεχώς.

Και το «μενού» του προέδρου θα περιλαμβάνει μεν μερικούς από τους «σκληροπυρηνικούς» οι οποίοι του χαλάνε τη ζαχαρένια το τελευταίο διάστημα, αλλά δεν θα είναι μόνο από αυτή την ευάριθμη επί του παρόντος κατηγορία. Θα είναι κι από τους «άλλους», τους αφοσιωμένους απολύτως σε αυτόν, οι οποίοι περιμένουν καρτερικά στη γωνία μήπως και τους θυμηθεί στον επόμενο ανασχηματισμό. Μπορεί να μην προλάβει να τους δει όλους ως το τέλος του χρόνου ο πρόεδρος Κυριάκος (έχει κι άλλες δουλειές, από το να ακούει την γκρίνια του κάθε πικραμένου), όμως όσες συναντήσεις γίνουν θα έχουν ως στόχο, αφενός να διεμβολίσει τον στενό πυρήνα των αμφισβητιών του, και αφετέρου να δημιουργήσει την αίσθηση ότι είναι ο «καλός ποιμένας» της παράταξης και κανείς δεν μπορεί να τους εξασφαλίσει το μέλλον καλύτερα από αυτόν. Ακόμη κι αν τον λένε Σαμαρά ή Καραμανλή.

Επίσης, σχετικά με εκείνο το σχέδιο για συναντήσεις με τους βουλευτές κατά ομάδες, που το έφαγε το μαύρο σκοτάδι, η αιτία είναι ότι κρίθηκε λέει, «αντιπαραγωγικό». Γιατί δεν προσφέρει τίποτε, και αντιθέτως μπορεί να δημιουργήσει πολλά προβλήματα. Πολύ περισσότερα από όσα θεωρητικά θα έλυνε ή θα κατεύναζε…

Καλά που το κατάλαβαν, θα πω, μόνο…

Χρίσμα… ολυμπιακών διαστάσεων

Επίσης «μπροστά» (σε δυο-τρεις μήνες δηλαδή) είναι η προεδρική εκλογή και κανείς, μα κανείς, στο Μέγαρο Μαξίμου δεν θέλει την Κοινοβουλευτική Ομάδα στα κάγκελα ή τα κεραμίδια. Κάτι τέτοιο ενδεχομένως να δημιουργούσε πρόβλημα ακόμη και στην προεδρική εκλογή, και αυτό, ούτε να το σκέφτεται δεν θέλει κανείς.

Ετσι, αν καταλαβαίνω σωστά από όσα μου μετέφερε προχθές ο άνθρωπός μου, ο πρόεδρος Κυριάκος «θα μετρήσει πολύ, ποιον θα χρίσει υποψήφιο» για το προεδρικό αξίωμα.

«Ποιον;» ρώτησα. «Μα εγώ άκουσα ότι παίζει ζωηρά το όνομα μιας γυναίκας»!

«Παίζει, αλλά επειδή το “άθλημα” είναι… ολυμπιακών διαστάσεων, είναι πρόωρο να πεις με σιγουριά αν θα επικρατήσει στο τέλος», μου είπε κλείνοντάς μου το μάτι – μαζί και το σχετικό κεφάλαιο της συνομιλίας.

Θα συμφωνήσω, είναι πρόωρο, αλλά να μη διαφεύγει κανενός, ότι η κυρία είναι τόσο fit, που όσοι και να παραβγούν μαζί της, θα τους φάει όλους στη στροφή για το φίνις!…

Σε ουδέτερο έδαφος

Ο ευπρεπής Παύλος Γερουλάνος, μου διευκρίνισε, και με τη σειρά μου διευκρινίζω κι εγώ, ότι δεν ζήτησε εκείνος τις συναντήσεις με τους δύο διεκδικητές της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ. Δεν είχε λόγο να το κάνει, και θα συμφωνήσω, από τη στιγμή που είχε ήδη ξεκαθαρίσει ότι δεν προτίθεται να ταχθεί, δημοσίως δε, υπέρ ενός εκ των δύο. Το είχε ξεκαθαρίσει από το ίδιο βράδυ της περασμένης Κυριακής, και εμμένει σε αυτό, από θέση αρχής. Το εξήγησε άλλωστε και στον Ν. Ανδρουλάκη και στον Χ. Δούκα με τους οποίους είχε τις ξεχωριστές συναντήσεις. Αλλωστε, αυτοί ήταν που ζήτησαν να συναντηθούν μαζί του, ευελπιστώντας προφανώς ότι θα του αποσπούσαν τη στήριξή του. Δεν τους την έδωσε. Ο Παύλος παραμένει αυστηρά ουδέτερος, και οι ψηφοφόροι του είναι ελεύθεροι να ψηφίσουν όποιον εκ των δύο επιθυμούν.

Σε ό,τι αφορά τώρα τα υπόλοιπα που ανέφερα για το βλέμμα προς το μέλλον, εννοείται πως τα υποστηρίζω απολύτως. Και δεν βρίσκω τίποτε κακό σε αυτό…

Με τα «τσικό» δεν γίνεται δουλειά

Κάτι ανάλογο συνέβη και με την Αννα (Διαμαντοπούλου). Δεν ζήτησε εκείνη τις συναντήσεις με τους Ανδρουλάκη – Δούκα. Εκείνοι τις ζήτησαν. Για την ακρίβεια πρώτα ο Χάρης Δούκας, ο οποίος και την ανήγγειλε και πρώτος μέσω των social media.

Το είδαν οι συνεργάτες του Ανδρουλάκη αυτό, και ζήτησαν να υπάρξει συνάντηση της Αννας και με τον Ανδρουλάκη. Είχε λόγο να μην την πραγματοποιήσει η Αννα, αφού θα συναντιόταν με τον Δούκα; Οχι. Γι’ αυτό και τις πραγματοποίησε και με τους δύο την ίδια μέρα. Επίσης είναι έως και «φτηνό» που λέει ο λόγος, να εμφανίζεται ότι παζάρεψε τη θέση της στο ΠΑΣΟΚ την επόμενη ημέρα. Οποιος τη γνωρίζει, ξέρει πως ούτε της ταιριάζει ούτε της αξίζει κάτι τέτοιο. Ισα ίσα, όποιος νικήσει την Κυριακή θα πέταγε από τη χαρά του, να δεχόταν η Αννα να στηρίξει την προσπάθειά του. Δεν θα ήταν επίσης κάτι καινούργιο να αναφέρει κανείς πόσο πολύτιμη είναι η Διαμαντοπούλου για το ΠΑΣΟΚ, με την τεράστια εμπειρία, που διαθέτει. Κι έπειτα αν θες να χτυπήσεις τον Μητσοτάκη, και να πεις στον κόσμο ότι «κοίτα να δεις, εμείς τώρα, από εδώ και πέρα δηλαδή, το βλέπουμε σοβαρά το πράγμα», πως θα πείσεις αν δεν έχεις και Γερουλάνο και Διαμαντοπούλου στην πρώτη γραμμή; Με τα «τσικό» δεν γίνεται δουλειά.

Τα «τσικό» είναι καλά για να γυαλίζουν τον πάγκο της ομάδας, και άντε το πολύ πολύ να μπαίνουν καμιά αλλαγή λίγο πριν τελειώσει το ματσάκι, κι αφού νικάς ήδη πολλά με λίγα – όπως θα έλεγε κι ο Αλέφαντος!