Θεσμικό πλαίσιο και ευθύνες για την ασφάλεια των παιδιών

Το θεσμικό πλαίσιο για τις παιδικές χαρές στη χώρα μας υφίσταται από το 2009 (ΥΑ 28492/2009). Προβλέπει τις προδιαγραφές για την κατασκευή και τη λειτουργία των παιδικών χαρών και του εξοπλισμού τους, καθώς και τη διαδικασία αδειοδότησης, ελέγχου και συντήρησης. Μεταξύ άλλων, περιλαμβάνει απαιτήσεις για: α) κατάλληλη επιλογή του χώρου για τη δημιουργία παιδικής χαράς και απαιτούμενη περίφραξη, β) πιστοποίηση συμμόρφωσης των οργάνων και των επιφανειών πτώσης σύμφωνα με τα σχετικά διεθνή πρότυπα από διαπιστευμένο φορέα, γ) πρόγραμμα τακτικής συντήρησης από ειδικευμένο προσωπικό και καθημερινό έλεγχο λειτουργίας και δ) απόκτηση σήματος καταλληλότητας από το υπουργείο Εσωτερικών. Για το τελευταίο προβλέπεται τόσο αρχικός έλεγχος από διαπιστευμένο για αυτό φορέα, όσο και ετήσιος περιοδικός έλεγχος. Η αρμοδιότητα για τη λειτουργία των παιδικών χαρών ανήκει στους δήμους.

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, θα μπορούσε δικαίως να ισχυριστεί κανείς ότι το νομοθετικό πλαίσιο είναι επαρκές. Δυστυχώς, όμως, τα πρόσφατα γεγονότα μάς θυμίζουν ότι η ασφάλεια των παιδικών χαρών δεν είναι και δεν θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Κατά την άποψή μας αυτό συμβαίνει για διάφορους λόγους. Ο πρώτος σχετίζεται με τη (μη) εφαρμογή του πλαισίου στην πράξη σε ορισμένες περιπτώσεις. Ακόμα και σήμερα λειτουργούν μη πιστοποιημένες παιδικές χαρές. Ο υποχρεωτικός ετήσιος επανέλεγχος των πιστοποιημένων παιδικών χαρών δεν πραγματοποιείται πάντα, από άγνοια ή αδράνεια ή αδυναμία των δημοτικών αρχών. Ad hoc έλεγχοι (σε κατασκευαστές και εισαγωγείς εξοπλισμού και σε παιδικές χαρές) είναι εξαιρετικά περιορισμένοι. Ο δεύτερος λόγος συνδέεται με τις υψηλές απαιτήσεις ως προς τη συντήρηση των παιδικών χαρών, λόγω φθορών ή βανδαλισμών, οι οποίες συχνά δεν καλύπτονται επαρκώς.

Για να μπορέσουν οι δήμοι να ανταποκριθούν στις παραπάνω προκλήσεις, απαιτούνται ενέργειες που εξαρτώνται από τους ίδιους, όπως: α) στελέχωση και καλή οργάνωση της ομάδας διαχείρισης των παιδικών χαρών που πρέπει να υπάρχει, β) εξασφάλιση επαρκούς χρηματοδότησης (εντός δήμου ή / και μέσω αξιοποίησης σχετικών προγραμμάτων), γ) συνεργασία με κατάλληλους εξωτερικούς συνεργάτες (διαπιστευμένους φορείς πιστοποίησης και ελέγχου, κατασκευαστές / εισαγωγείς εξοπλισμών, κατάλληλων συνεργείων κ.λπ.) και δ) συνεχής εκπαίδευση όλων των εμπλεκομένων μερών.

Παράλληλα, οφείλει και η πολιτεία να προχωρήσει σε ορισμένες παρεμβάσεις για τη βελτίωση της ασφάλειας στις παιδικές χαρές, όπως: α) σύσταση μητρώου πιστοποιημένων και μη παιδικών χαρών, β) σύσταση μητρώου ατυχημάτων, γ) δημιουργία ενιαίας πλατφόρμας ανώνυμων καταγγελιών για ζητήματα ασφάλειας των παιδικών χαρών, δ) συμπλήρωση του νομοθετικού πλαισίου με ειδικές διατάξεις για την περίπτωση των ιδιωτικών  παιδικών χαρών (π.χ. εντός τουριστικών καταλυμάτων) και ε) ενίσχυση της εποπτείας της αγοράς. Οι προτάσεις αυτές αναδείχθηκαν σε πρόσφατη σχετική με το θέμα εκδήλωση του ΣΕΒ από κοινού με την HellasCert, στο πλαίσιο της ευρύτερης πρωτοβουλίας τους με τίτλο «Η ασφάλεια προϊόντων στο επίκεντρο».

Τέλος, πλέον των προαναφερθεισών προτάσεων, είναι επίσης  απαραίτητο ένα ρυθμιστικό πλαίσιο και για τους χώρους ελεύθερων αθλοπαιδιών (γήπεδα μπάσκετ, skateparks, οργάνων εκγύμνασης κ.ά.), για την αντιμετώπιση του σχετικού νομοθετικού κενού. Διαθέσιμα πρότυπα υπάρχουν, η φιλοσοφία του πλαισίου μπορεί να βασιστεί σε εκείνη των παιδικών χαρών. Απαιτείται  η αναγκαία βούληση και συνεργασία.

Η Αυγή Οικονομίδου είναι Senior Advisor Τομέα Επιχειρηματικού Περιβάλλοντος και Ρυθμιστικών Πολιτικών ΣΕΒ