Μοναδικό κριτήριο {LF}η οικονομική ταυτότητα

Τα κίνητρα για την ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων είναι εντελώς άσχετα με την ιστορική αλήθεια και τα συμφέροντα των λαών. Οικονομικοπολιτικά αίτια, σοβινιστικές εξάρσεις, κομματικές επιδειξιομανίες και φρικαλέα άγνοια. Η διεκδίκηση των Ολυμπιάδων πραγματοποιείται από όργανα κομματικών εξουσιών που αγνοούν εντελώς την πραγματικότητα σχετικά με την ολυμπιακή παράδοση και φλυαρούν με κωμικά φληναφήματα και αφελείς αναγωγές στα «ολυμπιακά ιδεώδη». Στο πλευρό τους καπιταλιστικές συμμορίες που προσδοκούν κολοσσιαία, ταχύρρυθμα και σίγουρα κέρδη από την κατασκευή αθλητικών χώρων και τις τηλεοπτικές μεταδόσεις. Οι Ολυμπιάδες εξωραΐζονται, οι λαοί εξαπατώνται και καταληστεύονται, ο αθλητισμός εξευτελίζεται εξαιτίας των παρανοϊκών και απάνθρωπων προσανατολισμών. Το γνήσιο αθλητικό πνεύμα, η σωματική άσκηση που πρέπει να συμπορεύεται με την παιδεία, ενταφιάζεται με τρομακτικό αντίκτυπο στον κοινωνικό βίο.

Κατά τον 20ό αιώνα σε καμία χώρα που ανέλαβε την οργάνωση Ολυμπιάδας δεν έγινε διερεύνηση της ιστορικής πραγματικότητας και των ολυμπιακών αχρειοτήτων στην αρχαιότητα και στην εποχή μας. Κυριαρχούσαν παντού οι συμφεροντολογικές αρπακτικές προσδοκίες της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής και των μεγαλοεπιχειρήσεων και η θλιβερή άγνοια των λαών εξαιτίας των απεχθών αποσιωπήσεων στα έργα των ιστορικών. Κυριαρχούν παντού οι μεγαλοκαρχαρίες του νεοκαπιταλισμού που καταβροχθίζουν ακόρεστοι δισεκατομμύρια. Οι Ολυμπιακοί έχουν εξελιχθεί σε εμποροπανήγυρη και κερδοφόρο θέαμα, πλουτοφόρα πηγή για εταιρείες και τηλεοπτικά δίκτυα της οικουμένης – πωλήσεις προϊόντων, διαφημίσεις κ.λπ. Οι Αγώνες των Ολυμπιάδων έχουν καταντήσει αποκλειστική ιδιοκτησία της ΔΟΕ που τους διαχειρίζεται για κερδοσκοπικούς αποκλειστικά σκοπούς, συνεργαζόμενη με πολυεθνικές και τηλεοράσεις.

Στους αθλητικούς αγώνες που οργανώνει η Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικού Αθλητισμού (IAAF), η «εταιρεία» ενθυλακώνει όλα τα έσοδα – τηλεοπτικά, εισιτήρια, χορηγίες, διαφημιστικό πλούτο – και επιβάλλει στις χώρες όπου τελούνται τα αγωνίσματα όλες τις δαπάνες για την οργάνωση και τον υπερπολυτελή βίο των πολυάριθμων εκπροσώπων της – «σουίτες», «λιμουζίνες», κουστωδίες ασφαλείας, κρουαζιέρες κ.ά. Στη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή συμμετέχουν εκτός από «γαλαζοαίματους» και μεγιστάνες του πλούτου, και μέλη εθνικών ολυμπιακών οργανώσεων που μεταβάλλονται σε δουλικά όργανα της φασιστικής προεδρίας εξαιτίας μυστικών συναλλαγών και εθνικών εξαχρειώσεων.

Για τη ΔΟΕ οι Ολυμπιακοί Αγώνες αποτελούσαν παράγοντα οικονομικών πόρων και αθλητικών επιδείξεων. Το 1982 είχε κατασκευάσει στην έκθεση της Σεβίλλης ένα περίπτερο και στην είσοδο τοποθέτησε έναν μεταλλικό κορμό αθλητή με τρίγλωσση επιγραφή: «Η δύναμη αυτού του κορμού επιβάλλει να αναλογιζόμεθα την παγκοσμιότητα της ολυμπιακής ιδέας». Ο κορμός ήταν ένας όγκος από μυώνες που άστραφταν. Το γλυπτό ήταν από χρυσάφι και ακέφαλο! Αποτελούσε έκφραση της σωματικής δύναμης και του πλούτου!

Η ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων σημαίνει τεράστιες οικονομικές επιβαρύνσεις του Δημοσίου, πολυδάπανα έργα και οργανωτικές σπατάλες. Οι χώρες που αναλαμβάνουν τους Αγώνες αποτελούν θύματα διεφθαρμένων εξουσιών που εξαρτώνται και ελέγχονται από πολυεθνικές και υπακούουν στη ΔΟΕ για αυτοπροβολή. Η διεκδίκηση από κυβερνήσεις των Ολυμπιάδων υποκινείται παντού και πάντοτε από οικονομικά συμφέροντα με θύματα τους λαούς που ταλανίζονται με κάθε λογής φορολογικές και άλλες οικονομικές επιβαρύνσεις.

Το κόστος των Ολυμπιακών υπολογίζεται σε δισεκατομμύρια δολάρια. Πρόκειται για μια φάση της παγκόσμιας αντιλαϊκής οικονομικής πολιτικής που εξυπηρετεί τις πολυεθνικές και τοπικές εταιρείες και αποτελεί χυδαία μέθοδο προπαγάνδας και προσωπικών επιδιώξεων εξαχρειωμένων εξουσιών. Και το χειρότερο: καλλιέργεια εθνικής αλαζονείας για ολυμπιονίκες με λαϊκές θριαμβικές εκδηλώσεις και αδιαφορία για τους πολίτες – πνευματικούς ανθρώπους και επιστήμονες – που προσφέρουν ουσιαστική βοήθεια, κοινωνική και πολιτιστική, στους λαούς.

Τα έθνη που αναλαμβάνουν τους Ολυμπιακούς Αγώνες αντιμετωπίζουν οικονομικοκοινωνικά κεραυνοβολήματα. Οι κομματικές εξουσίες, εξαρτημένες από τις μαφίες των «Δυνάμεων» και τους οικονομικούς αυτοκράτορες της υφηλίου, προκαλούν νέα δεινά στους λαούς, καθώς οικειοποιούνται, εξαιτίας της σιωπής των ιστορικών και γενικά των διανοουμένων σχετικά με τη διαστρέβλωση της αλήθειας για τις Ολυμπιάδες της ελληνορωμαϊκής αρχαιότητας, τα ψεύδη και τις γελοίες παραχαράξεις. Πρόκειται για εξωραϊσμό και διαιώνιση συμφορών.

Στις πολυάνθρωπες πρωτεύουσες που αναλαμβάνουν τους διεθνείς αγώνες, ο ολυμπιακός τυφώνας προκαλεί σεισμούς και ζημιογόνες αναστατώσεις στους πολίτες. Διεθνής προβολή των πόλεων δεν πρέπει να γίνεται εξαιτίας των Ολυμπιάδων, καταστροφικών από οικονομική πλευρά και ευκαιρία αχαλίνωτων εξορμήσεων των οικονομικών συγκροτημάτων του νεοκαπιταλισμού, αλλά με αναγωγή στο πολιτιστικό παρελθόν και τις τιμητικές ιστορικές αναγωγές.

Παράδειγμα φωτεινό η Αθήνα που πρέπει να υπενθυμίζει την πολιτική προσφορά του αρχαίου ελληνικού κόσμου μέσω της άμεσης δημοκρατίας, της δημοκρατίας των πολιτών, και τους πολιτιστικούς θησαυρούς, την πνευματική προσφορά των προγόνων – φιλοσόφων και κάθε λογής συγγραφέων – στην ανθρωπότητα.

Οι πόλεις που επωμίζονται τους Ολυμπιακούς Αγώνες αντιμετωπίζουν κινδύνους συμφοράς εξαιτίας των περιβαλλοντολογικών θανατηφόρων κινδύνων που προκαλούν η ρύπανση και ο υπερπληθυσμός. Με την ανέγερση του λεγομένου «ολυμπιακού χωριού» και πολυάριθμων αθλητικών εγκαταστάσεων, για κολυμβητήρια, χώρους ξιφασκίας, πάλης και πυγμαχίας και γήπεδα αγωνισμάτων, απειλείται πληθυσμιακή συμφορά. Ελεύθεροι χώροι, άλση, πλατείες κ.λπ. συρρικνώνονται υποβαθμίζοντας τον καθημερινό βίο των πολιτών.

Το τερατώδες «ολυμπιακό χωριό» – μια πόλη περίπου 15.000 κατοίκων – επιβαρύνει τις πόλεις με πληθυσμιακό συνωστισμό και συχνά αφανίζει δασικούς χώρους εθνικών δρυμών. Πρόκειται για μια επιχειρηματική επινόηση επειδή τα κτίσματα του «ολυμπιακού χωριού» πωλούνται με κερδοφόρες τιμές μετά τον τερματισμό των Αγώνων. Με συνέπεια νέο περιβαλλοντολογικό πλήγμα. Καταστροφικές οι συνέπειες των αναλήψεων Ολυμπιακών Αγώνων. Αγριος συναγωνισμός κατασκευαστικών εταιρειών και τηλεοπτικών σταθμών για κέρδη εκατομμυρίων. Κανονικά, επιβάλλεται συγκατάθεση της Βουλής αφού προηγουμένως διενεργηθεί δημοψήφισμα, ύστερα από συστηματική ενημέρωση των λαών. Το χρήμα του Δημοσίου, δηλαδή των φορολογουμένων πολιτών, δεν πρέπει να διασπαθίζεται, δεν πρέπει να διαρπάζεται από εταιρείες και ολυμπιακούς «μαφιόζους».

Σήμερα, οι Ολυμπιάδες αποτελούν ένα επονείδιστο μέσο υπερπλουτισμού των πολυεθνικών. Η ανάθεση των Ολυμπιακών από τη ΔΟΕ στη μια ή στην άλλη χώρα αποτελεί ολοφάνερη κερδοσκοπική επιχείρηση με θύματα τους λαούς. Οι κινητοποιήσεις, τα διαβήματα, οι πανηγυρισμοί για την ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων εντάσσονται, παντού και πάντοτε, στο πλαίσιο των οικονομικοπολιτικών επιδιώξεων – κερδοσκοπία εταιρειών και κομματικές αυτοδιαφημίσεις.

Τα τεράστια ελλείμματα που προκύπτουν καλύπτονται από τις λαϊκές τάξεις που ταλανίζονται κατά την τελευταία δεκαετία με τις βάναυσες φορολογικές επιβαρύνσεις – θύματα πάντοτε οι εργαζόμενοι. Η ανάληψη των Ολυμπιάδων προκαλεί πάμπολλες ζημιογόνες παρενέργειες στην πορεία της οικονομίας κάθε έθνους στο περιβάλλον και στον καθημερινό βίο εξαιτίας των επεμβάσεων στο οικοσύστημα.