«Παπακανελλίνιο» και «Μουζακιτάο»

Αρχοντες. Οι νέοι του Ολυμπιακού τίμησαν τα ερυθρόλευκα και την Ελλάδα με την αγωνιστικότητά τους, το ταλέντο τους και τη συμπεριφορά τους.

Ισως να ήταν γραμμένο στα άστρα να καταλήξει το τρόπαιο στα παιδιά της Φλαμένγκο όταν η μπάλα στην κεφαλιά του Πρεκατέ τράνταξε το δοκάρι δύο λεπτά πριν από τη συμπλήρωση του 90λέπτου.

Παρά την πίκρα τους, τα δάκρυά τους, το κενό που ένιωσαν μέσα τους, τα αυριανά αστέρια του Ολυμπιακού και του ελληνικού ποδοσφαίρου έδειξαν την ανωτερότητά τους και με μήνυμά τους γραμμένο στα πορτογαλικά που άφησαν στα αποδυτήρια, ευχαρίστησαν τη Ρούμπο-Νέγκρο για τη φιλοξενία τους. Και όχι μόνο στα λόγια…

Σπάνια οι εμπειρίες της ζωής είναι ευχάριστες. Κρύβουν πόνο που μετατρέπεται στον οδηγό του μέλλοντός μας. Η ήττα σ’ αυτό το επίπεδο και ο τρόπος που ήρθε θα μεταμορφωθεί σε πολύτιμο μάθημα. Κάποια μέρα, έπειτα από χρόνια, όταν θα πρωταγωνιστήσουν σε μία μεγάλη διεθνή επιτυχία, θα ξέρουμε από πού εμπνεύστηκαν.

Τα όσα έζησαν τα παιδιά του Ολυμπιακού τις ημέρες που βρέθηκαν στο Ρίο, στις πολυτραγουδισμένες παραλίες της, στον Χριστό Λυτρωτή, την ατμόσφαιρα του μυθικού Μαρακανά, ακόμα και τη γενναιοδωρία του ηγέτη της ομάδας τους, Βαγγέλη Μαρινάκη, που αποφάσισε να τους καταβάλει το πριμ κατάκτησης του τροπαίου, θα μετατραπούν σε χαρακιές μνήμης και φάροι ζωής.

Μπορεί να ηττήθηκαν αλλά απέδειξαν πως έφτασαν δίκαια τόσο μακριά. Ο «Παπακανελλίνιο», ο «Μουζακιτάο» και όλα τα παιδιά του Ολυμπιακού, έκαναν ένα Μαρακανά να τρέμει από την αγωνία του και τους παίκτες της Φλαμένγκο να κλαίνε κι αυτοί από την ανακούφιση του τεράστιου βάρους που αφαιρέθηκε από τις πλάτες τους.

Λιθαράκι, λιθαράκι, ο Ολυμπιακός μεγαλώνει καθημερινά τον μύθο του, το όνομά του ακούγεται όλο και πιο συχνά για τους σωστούς λόγους, στην Αγγλία, στην Ιταλία, στην Ισπανία, στη Βραζιλία, σε όλο τον κόσμο.

«Mes que un club», κάτι παραπάνω από ένας σύλλογος, ήταν η φράση-σταθμός για την Μπαρτσελόνα που βγήκε από τα χείλη του προέδρου της Ναρθίς ντε Καρέρας.

«Συνεχίζουμε να ονειρευόμαστε», είναι η αντίστοιχη φράση-σταθμός για τον Ολυμπιακό, που βγαίνει από τα χείλη του Βαγγέλη Μαρινάκη. Καιρός να γραφτεί στον αγωνιστικό χώρο του Γ. Καραϊσκάκης και στις εξέδρες, ως παρακαταθήκη για το μέλλον του ερυθρόλευκου κλαμπ.