Από Αρίθα Φράνκλιν και Μπιγιόνσε μέχρι «Avengers» και «Τα χρονικά της Νάρνια»
Οταν την περασμένη εβδομάδα κυκλοφόρησε το πρώτο βίντεο της προεκλογικής καμπάνιας της Κάμαλα Χάρις για την προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών, μια γνώριμη μελωδία συνόδευε τα πλάνα της. «Διαλέγουμε την ελευθερία» φαίνεται να λέει στο τέλος του κλιπ η υποψήφια του Δημοκρατικού Κόμματος, αφήνοντας χώρο για να συμπληρώσουν το μήνυμά της μια δυναμική μείξη τζαζ και γκόσπελ με τους στίχους «Freedom! Freedom! I can’t move / Freedom, cut me loose, yeah». Το συγκεκριμένο απόσπασμα ήταν από το ρεφρέν του τραγουδιού «Freedom» της Μπιγιόνσε, το οποίο έγινε και ο «ύμνος» της καμπάνιας της. Το χρησιμοποίησε μάλιστα και στις πρώτες της εμφανίσεις ως υποψήφιας προέδρου.
Αν η μουσική κρύβει τους δικούς της συμβολισμούς και μπορεί να αποκαλύψει πράγματα για την προσωπικότητα εκείνου που την ακούει, τότε αυτό το ξεσηκωτικό κομμάτι που αντλεί έμπνευση από την ιστορία του ακτιβισμού για τα πολιτικά δικαιώματα των Αφροαμερικανών με τη φωνή μιας μεγάλης ποπ σταρ, μαρτυρά μια ανεξάρτητη σύγχρονη γυναίκα που τιμά τις ρίζες της και είναι έτοιμη να δώσει με τη σειρά της έναν μεγάλο αγώνα. Το «Freedom», που κυκλοφόρησε το 2016 με τον δίσκο της Μπιγιόνσε «Lemonade», είναι το τελευταίο μόνο δείγμα του μουσικού γούστου της απερχόμενης αντιπροέδρου των ΗΠΑ. Τον περασμένο Σεπτέμβριο έσπασε τα κλισέ και για πρώτη φορά φιλοξένησε στην επίσημη κατοικία της στην Ουάσιγκτον τους εορτασμούς για τα 50 χρόνια της σκηνής της χιπ-χοπ, «ένα από τα πιο εξαγώγιμα προϊόντα της Αμερικής» όπως το χαρακτήρισε. Ως γερουσιαστής το 2021, δημιούργησε στο Spotify τη λίστα με τα αγαπημένα της αφροαμερικανικά τραγούδια όλων των εποχών, περιλαμβάνοντας από το «Happy» του Φάρελ Ουίλιαμς και το «ABC» των Jackson 5 μέχρι το «Sinnerman» της Νίνα Σιμόν και το «Think» της Αρίθα Φράνκλιν, τιμώντας την καταγωγή της.
Ως προς τον κινηματογράφο, η Χάρις δείχνει ιδιαίτερη προτίμηση στα μεγάλα franchise του Χόλιγουντ και κυρίως του σύμπαντος της Marvel. Σε μια κοινή εμφάνιση με το καστ των «Avengers» μέσω Zoom το 2020, μίλησε για συγκεκριμένες σκηνές της ταινίας, φτάνοντας να παραθέσει και ατάκες της, σε μια κίνηση ανεπιτήδευτου πάθους για κάποιους ή κομφορμισμού για άλλους. Ακόμα, σε συνέντευξή της είχε αποκαλύψει ότι παρακολουθεί το «Yellowjackets» του δικτύου FX, ένα θρίλερ επιβίωσης εφήβων που έσπασε ρεκόρ τηλεθέασης και ήταν υποψήφιο για πολλά βραβεία Emmy. Ενα ακόμα στοιχείο για τον συντονισμό της Χάρις με την επικαιρότητα και τις τάσεις της. Στο παρελθόν είχε σχολιάσει πως η αγαπημένη της ταινία είναι το «Το ξαδερφάκι μου ο Βίνι», η πληθωρική κωμωδία του 1992 με τον Τζο Πέσι στον ρόλο του δύστροπου νεοϋορκέζου δικηγόρου και τη Μαρίζα Τομέι ερωμένη του. Η επιλογή αυτή εμπεριέχει μια ειρωνεία αφού η ταινία έχει στο επίκεντρό της τις ελλείψεις του αμερικανικού νομικού συστήματος και η ίδια ως εισαγγελέας του Σαν Φρανσίσκο είχε κατηγορηθεί από την Αριστερά για σωρεία φυλακίσεων μη βίαιων παραβατών.
Μιλώντας για το γούστο της στα βιβλία, παλιότερα είχε απαριθμήσει ανάμεσα στις αγαπημένες της εκδόσεις το «Γέννημα θρέμμα» του Ρίτσαρντ Ράιτ (εκδ. Σύγχρονη Εποχή, μτφ. Λιλύ Εξαρχοπούλου), το «Χαρταετοί πάνω απ’ την Πόλη» του Καλέντ Χοσεϊνί (εκδ. Ψυχογιός, μτφ. Χρήστος Καψάλης, Βαγγέλης Κατσάνης), τη «Λέσχη της χαράς και της τύχης» της Εϊμι Ταν (εκδ. Ψυχογιός, μτφ. Εφη Καλλιφατίδη), «Το τραγούδι του Σόλομον» της Τόνι Μόρισον (εκδ. Παπαδόπουλος. μτφ. Κατερίνα Σχοινά) και «Το λιοντάρι, η μάγισσα και η ντουλάπα» από τα «Χρονικά της Νάρνια» του Κλάιβ Στέιπλς Λιούις (εκδ. Ψυχογιός, μτφ. Πετρούλα Γαβριηλίδου). Πρόκειται για μια λίστα με σχετική ποικιλία κλασικών βιβλίων, σύγχρονων επιλογών και παιδικών αναφορών, που αφήνει να φανεί μια έξυπνη, ανθρώπινη και προσιτή γυναίκα.














