Οι μέρες που {LF}μετράνε για αιώνες

Είναι γνωστό το γνωμικό και αφορά στο πώς μετράται ο χρόνος στην ιστορία. Υπάρχουν μέρες που μετράνε για αιώνες ως προς το ιστορικό τους αποτύπωμα. Η εβδομάδα που πέρασε μπορεί να αποδειχθεί μια απ’ αυτές αν αλλάξει την πορεία της εκλογικής αναμέτρησης στις ΗΠΑ. Τίποτε δεν είναι προδιαγεγραμμένο. Ο Τραμπ δεν είναι απλώς ένας υποψήφιος. Είναι ο εκπρόσωπος ενός πολύ ισχυρού ρεύματος, της μισής Αμερικής, που μισεί την άλλη μισή. Ανάμεσά τους ένα πολύ δυναμικό κομμάτι είναι εκείνο των φονταμενταλιστών χριστιανών που πιστεύουν πραγματικά ότι ο Τραμπ είναι ο απεσταλμένος του Θεού για να σώσει τη χώρα τους. Και ο ίδιος, πραγματικός αγύρτης, το επικαλέστηκε στην ομιλία μετά την επίσημη ανακήρυξή του ως υποψηφίου.

Το παρήγορο είναι ότι οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι αυτοί που απεχθάνονται τον Τραμπ είναι λίγο περισσότεροι απ’ αυτούς που τον λατρεύουν. Και αν ψηφίσουν μπορεί να δώσουν τη νίκη στην αντίπαλό του. Η χρονική απόσταση μέχρι τον Νοέμβριο είναι μεγάλη και πολλά ακόμη μπορεί να συμβούν. Οχι μόνο στις ΗΠΑ αλλά και στον κόσμο, καθώς οι εκλογές αυτές θα είναι καθοριστικές για τον ανταγωνισμό των υπερδυνάμεων και την ισορροπία ισχύος ανάμεσα στην Ουάσιγκτον και το Πεκίνο. Μια εξέλιξη αυτής της εβδομάδας δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη: σε μια σπάνια εμπλοκή της σε συγκρούσεις που δεν την αφορούν άμεσα, η Κίνα διαμόρφωσε συμφωνία μεταξύ των Παλαιστίνιων για ενιαία πολιτική εκπροσώπηση μετά τη λήξη του πολέμου της Γάζας. Λίγες μόνο μέρες πριν απ’ την επίσκεψη του Νετανιάχου στην Ουάσιγκτον και την ομιλία του στο Κογκρέσο.

Δεν υπάρχει αντίστοιχο προηγούμενο στην εξωτερική της πολιτική και με δεδομένο ότι διατηρεί καλές σχέσεις με χώρες όπως το Ιράν και τη Σαουδική Αραβία, ο ρόλος της στη διαμόρφωση της περιοχής μετά τον πόλεμο μπορεί να είναι καθοριστικός. Και θα είναι αυτή η εξέλιξη σημαντική στις διεθνείς σχέσεις αν η Κίνα μεταβληθεί από ουδέτερο παρατηρητή σε ενεργό πρωταγωνιστή. Γιατί θα πρόκειται για εξέλιξη που θέτει σε αμφισβήτηση τον πρωταγωνιστικό ρόλο των Αμερικανών στην επίλυση συγκρούσεων.

Η αντιμετώπιση της Κίνας θα είναι πολύ ψηλά στις προτεραιότητές του ή της διαδόχου του Τζο Μπάιντεν. Για τον Τραμπ είναι δεδομένη η επιλογή της επίδειξης δυνάμεως. Πιστεύει ότι είναι ο μόνος τρόπος αποκατάστασης του γοήτρου των ΗΠΑ στη διεθνή σκηνή. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε τριβές, ακόμη και σε σύγκρουση. Ο Τραμπ θα επιδιώξει να παρασύρει και τους Ευρωπαίους στην πορεία αυτή εκβιάζοντάς τους με διακοπή της αμυντικής προστασίας που τους παρέχουν οι ΗΠΑ μέσω του ΝΑΤΟ. Τίποτε θετικό για την Ευρώπη δεν προοιωνίζεται η εκλογή του και επιπλέον θα πρέπει να αναμένεται ότι θα ενισχύσει τα κόμματα που συμπλέουν με τις απόψεις του με αρχιερείς τη Λεπέν και τον Ορμπαν και τους ακολούθους τους στο νεοπαγές ευρωπαϊκό κόμμα που συνέστησαν.

Η εκλογή της Κάμαλα Χάρις θα διασφαλίσει ότι οι ΗΠΑ δεν θα διολισθήσουν στον αυταρχισμό και θα εξουδετερώσει ένα ρεύμα που απειλεί να ανατρέψει τις θεμελιώδεις αρχές της αμερικανικής δημοκρατίας. Ενα ρεύμα που μολονότι δεν είναι ακόμη πλειοψηφικό στην Ευρώπη, ενισχύεται επικίνδυνα όπως έδειξαν τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών.

Η Ινώ Αφεντούλη είναι εκτελεστική διευθύντρια του Ινστιτούτου
Διεθνών Σχέσεων