Το ΠΑΣΟΚ της επόμενης ημέρας

Το σώμα των υποψηφίων που θα διεκδικήσουν την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ στις 6 Οκτωβρίου με  την προσθήκη και της Αννας Διαμαντοπούλου φαίνεται να παίρνει την οριστική του μορφή.
Το σύνολο σχεδόν των προσώπων που το απαρτίζουν αποτελείται από μάχιμα και καταξιωμένα στελέχη που απευθύνονται σε όλο το εύρος, τις τάσεις και τις ηλικίες της προοδευτικής και δημοκρατικής παράταξης. Αυτό θα έχει ως σίγουρο αποτέλεσμα να επιτευχθεί ο στόχος των 300.000 πολιτών που θα προσέλθουν στις κάλπες.

Στις 3 Σεπτεμβρίου το ΠΑΣΟΚ κλείνει μισό αιώνα ζωής και είναι ευκαιρία κάθε υποψήφιος που φιλοδοξεί να ηγηθεί να παρουσιάσει το δικό του αφήγημα για την επανεκκίνηση και την ανασύνταξη της παράταξης. Και στις πέντε εβδομάδες που θα ακολουθήσουν να το επικοινωνήσει με τους πολίτες. Η πρόβλεψη για Ανοικτή Κεντρική Επιτροπή ουσιαστικού διαλόγου και όχι κλακαδόρων οπαδών καθώς και το δημόσιο ντιμπέιτ που πρότεινε ο Ν. Ανδρουλάκης δίνουν την ευκαιρία πολιτικής αναβάθμισης της εκλογικής διαδικασίας.

Τι περιμένουν οι πολίτες; Προφανώς δεν περιμένουν όρκους πίστης στην πολιτική αυτονομία της παράταξης που είναι δεδομένη. Ούτε να βγει «λαγός από το καπέλο» που θα αποτελέσει εγερτήριο σάλπισμα ή νέο εθνικό αφήγημα, αυτό είναι υπόθεση συλλογικής αναζήτησης. Ούτε πρόκειται να αμφισβητηθεί ο κεντρικός στόχος της εναλλακτικής πρότασης απέναντι στη νεοδεξιά. Αυτά είναι αδιαπραγμάτευτα.

Οι πολίτες περιμένουν και ευελπιστούν να ξαναγεννηθεί το ΠΑΣΟΚ ως κόμμα της νέας εποχής. Ως κίνημα πολιτών με θαρραλέες αλλαγές εκσυγχρονισμού και μεταρρυθμίσεων. Ως παράταξη ανοιχτή που ενώνει και σέβεται όλες τις προοδευτικές δυνάμεις σε ενιαίο σχέδιο δράσης.

Περιμένουν από το νέο πρόεδρο όποιος κι αν είναι να σέβεται τους συνυποψηφίους του ως βασικούς συντελεστές της πορείας ανασύνταξης και όχι ως εσωκομματικούς αντιπάλους, να σεβαστεί την ιστορία και τη διαδρομή της παράταξης και τα στελέχη όλων των γενιών και των ηλικιών.
Περιμένουν ένα σχέδιο οργάνωσης του ΠΑΣΟΚ – μετά ως σύγχρονου θεσμικού κόμματος και επικοινωνιακού φορέα μακριά από συναλλαγές και σκοπιμότητες που καλύπτουν ευέλικτες καταστατικές διατάξεις. Και γνωρίζουν καλά ότι αυτό είναι αδύνατο να επιτευχθεί χωρίς τη συμμετοχή, τη δράση και την απόφασή τους. Γι’ αυτό ακριβώς ο νέος πρόεδρος οφείλει να προτείνει το πώς δεν θα τους στείλουμε ξανά στις αναπαυτικές τους καρέκλες, παθητικούς αποδέκτες αρχηγισμών και κομματαρχών.

Κάποιοι κάνουν το λάθος να βάζουν διαρκώς στο ίδιο τσουβάλι το ΠΑΣΟΚ με το «κόμμα Κασσελάκη». Δεν υπάρχει σχέση ανάμεσα σε μια παράταξη με ρίζες και βάθος που αντέχει στον χρόνο και σε ένα προσωπικό κόμμα που αναζητά την ταυτότητά του. Το ΠΑΣΟΚ δεν έχει κανένα «Εγώ» να προτάξει απέναντι στην επικοινωνιακή καταιγίδα του «Εγώ» που πρόβαλαν ο Πρωθυπουργός και ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ. Η μόνη δυνατότητά του είναι να απευθυνθεί ξανά στη βάση της παράταξης με ένα πελώριο «Εμείς».

Είναι η ώρα, λοιπόν, να μιλήσουμε ξανά για το Κίνημα ως συλλογικό υποκείμενο της δημοκρατικής ανατροπής. Μέσα στη σκοτεινιά της απαξίωσης της πολιτικής και της κρίσης ηγεσίας που τη συνοδεύει υπάρχουν κάποια ενθαρρυντικά μηνύματα. Η σαρωτική επιστροφή των Εργατικών που συντηρούν τη συλλογική τους οργάνωση στην Αγγλία και η θεαματική άνοδος του σοσιαλιστικού κόμματος στη Γαλλία. Το διακύβευμα της κάλπης στις 6 Οκτωβρίου είναι σαφές. Επιτέλους αυτή τη φορά το ΠΑΣΟΚ του μέλλοντός μας να γίνει δυναμικό παρόν.

Ο Κώστας Σκανδαλίδης είναι πρώην υπουργός