Οι αντιφάσεις των μικρομεσαίων

Το πρώτο εύρημα της ετήσιας έκθεσης του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ για το 2023 ήταν ότι οι μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις πιστεύουν ότι ολιγοπώλια ελέγχουν και διαμορφώνουν τις τιμές σε ποσοστό 87,3%, ενώ μόλις το 8,5% θεωρεί ότι υπάρχει υγιής ανταγωνισμός. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό ως μέγεθος και δεν το λένε όποιοι όποιοι αλλά αυτοί που κατά κανόνα γνωρίζουν καλύτερα την κατάσταση.

Από την έκθεση ωστόσο προκύπτουν και άλλα ευρήματα, εξίσου σημαντικά. Πρώτα από όλα μάθαμε ότι το κόστος λειτουργίας των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων έχει αυξηθεί μεσοσταθμικά κατά 35% το διάστημα 2021-2023. Και τι έκαναν για να το αντιμετωπίσουν; Το μετακύλισαν στην κατανάλωση, στις υπηρεσίες και τα αγαθά που εμπορεύονται. Δηλαδή συμμετείχαν, στο ποσοστό που τους αναλογεί, σε σχεδόν αφιλτράριστα σε αυτό που κατηγορούν τα ολιγοπώλια, στην ακρίβεια.

Μάλιστα, παρά την πίεση στο κόστος λειτουργίας, την ακόμα μεγαλύτερη έλλειψη ρευστότητας (50% με μηδέν ή μικρά ταμειακά διαθέσιμα) και τη μείωση του τζίρου το 2023 (κατά 3%) όχι μόνο δεν μειώθηκαν οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, αλλά δημιουργήθηκαν και άλλες με ρυθμό αύξησης 6%. Αρα η φήμη ότι δεν πάνε καλά τα πράγματα, δεν φαίνεται να βρήκε αντανάκλαση στις κινήσεις των συγκεκριμένων επιχειρηματιών. Επίσης, δεν φαίνεται μπροστά στον μεγάλο εχθρό τα ολιγοπώλια να προχώρησαν κάποιες συγχωνεύσεις ή ευρείας κλίμακας συνεργασίες που θα δημιουργούσαν ασπίδα στην ασύδοτη στάση των «μεγάλων», όπως καταγράφηκε στην έκθεση.

Το ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι ότι η πλειονότητα των νέων μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων που δημιουργήθηκαν επέλεξαν τη μορφή της ατομικής επιχείρησης, έναντι άλλων μορφών. Αυτό το έκαναν, όταν ήταν ήδη γνωστή η αλλαγή του τρόπου φορολόγησης με την εισαγωγή του τεκμαρτού υπολογισμού του εισοδήματος. Δηλαδή ήξεραν και προφανώς άκουγαν τις αιτιάσεις των εκπροσώπων των κλάδων των μικρομεσαίων, περί υπέρογκων επιβαρύνσεων και παρ’ όλα αυτά επέλεξαν συνειδητά ή ασυνείδητα ότι η καλύτερα λύση ήταν η ατομική επιχείρηση.

Από όλα τα παραπάνω αν αντιλαμβάνομαι σωστά, οι επιχειρήσεις του συγκεκριμένου μεγέθους δεν πάνε καλά τόσο από πλευράς τζίρου όσο και από πλευράς ταμειακών διαθεσίμων και ανταγωνιστικότητας. Ο αριθμός τους ωστόσο αυξάνει και μάλιστα με τη μορφή φορολόγησης που οι ίδιες καταγγέλλουν ως την πλέον επιβαρυντική. Με όλα αυτά τα δεδομένα, οι εκπρόσωποί τους αντί να τις κατευθύνουν σε πιο παραγωγικά μονοπάτια, καταγγέλλουν ως μεγαλύτερο πρόβλημα τα ολιγοπώλια. Προφανώς και το θέμα ολιγοπώλια είναι σημαντικό για τη μικρή ελληνική αγορά και επιβαρύνουν πρωτίστως τον καταναλωτή πελάτη. Οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, όμως, βρίσκονται στην ίδια πλευρά, αυτή των επιχειρήσεων και όχι στη δική μας του καταναλωτή, για να το καταγγέλλουν. Πόσο μάλλον όταν αρνούνται να συγχωνευτούν ή έστω να συνεργαστούν προκειμένου να δημιουργήσουν μεγαλύτερα και ανθεκτικότερα στους κραδασμούς μεγέθη και όταν περνούν αφιλτράριστα κάθε μικρή ή μεσαία επιβάρυνση στις τιμές που πληρώνουμε.