Μαζεύει likes μέσω της τέχνης

^«Η Ελλάδα ακμάζει. Είναι ανοιχτή. Είναι σταθερή. Και δίνει πολλή αγάπη σε κάθε καλλιτέχνη από τη Νέα Υόρκη», γράφει η Λίντα Γιαμπλόνσκι στο άρθρο της στο «Artnewspaper» μετά το ταξίδι της στην Ελλάδα τον περασμένο Ιούνιο για να δει εκθέσεις αμερικανών καλλλιτεχνών που παρουσιάζονται σε χώρους τέχνης και μουσεία της Αθήνας.

Οι Coldplay έπραξαν ανάλογα διαφημίζοντας με το βιντεοκλίπ της περιοδείας τους τη στάση τους στην Αθήνα, όπου εισέπραξαν ενθουσιασμό από χιλιάδες θαυμαστές του συγκροτήματος. Αλλά και ο δεύτερος κύκλος της σειράς «Maestro» δείχνει το τοπίο των Παξών διαφημίζοντας τις ομορφιές στην περιοχή του Ιονίου στους θεατές της πλατφόρμας Netflix. Ενώ η Σίντι Σέρμαν ανεβάζει στον λογαριασμό της στο Instagram επεξεργασμένη selfie με φόντο ένα στιγμιότυπο από τον δικό της κυκλαδικό περίπλου.

Οι εκθέσεις Σέρμαν και Σουτζ

Η αμερικανίδα κριτικός τέχνης Λίντα Γιαμπλόνσκι συνεχίζει: «Στο αρχαίο Ωδείο του Ηρώδη Αττικού, ακριβώς κάτω από την Ακρόπολη που κόβει την ανάσα, η μεγαλειώδης Μαρίνα Αμπράμοβιτς ανέβηκε στη σκηνή και καταχειροκροτήθηκε για την παρουσία της. Η Αμπράμοβιτς παρουσίασε τους Anonhi and the Johnsons, συγκρίνοντας την τρανς τραγουδίστρια με τη Μαρία Κάλλας, η οποία κάποτε εμφανίστηκε στην ίδια σκηνή για το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου». Επόμενος σταθμός του ταξιδιού της, η έκθεση στο Κυκλαδικό Μουσείο έργων της Σίντι Σέρμαν καθώς και της Ντάνα Σουτζ στον χώρο του συλλέκτη Γιώργου Οικονόμου.

«Η υποδοχή για τις δύο ξεχωριστές εκθέσεις της Σίντι Σέρμαν και της Ντάνα Σουτζ ήταν εξίσου θερμή. Καμία από τις δύο καλλιτέχνιδες δεν είχε έρθει στην Αθήνα στο παρελθόν. Ωστόσο τα καλλιτεχνικά ιδρύματα της ελληνικής πρωτεύουσας επέλεξαν την ίδια εβδομάδα για να τις παρουσιάσουν θριαμβικά».

«Περιμένετε μέχρι να δείτε τις πετσέτες!» φώναξε ο έμπορος τέχνης Τζακ Χένλεϊ (σύντροφος της Σέρμαν), λίγα λεπτά πριν από ένα δείπνο προς τιμήν της στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης.

Από περιέργεια, περιγράφει η Γιαμπλόνσκι, έριξε μία κλεφτή ματιά σε ένα τραπέζι του επάνω ορόφου. «Κάθε υπερμεγέθης πετσέτα φαγητού ήταν τυπωμένη με μια εικόνα από τις τέσσερις φωτογραφικές σειρές που παρουσιάζονται στην έκθεση “Cindy Sherman at Cycladic: Πρώιμα έργα” (έως τις 4 Νοεμβρίου). Η οξυδερκής εγκατάσταση της επιμελήτριας Αφροδίτης Γκόνου – η οποία περιλαμβάνει ολόκληρη τη σειρά της καθοριστικής για την καριέρα της καλλιτέχνιδας Untitled (Film Stills) (1977-80) – έφερε συναρπαστικούς παραλληλισμούς με τις εκλεπτυσμένες μαρμάρινες θεές που εκτίθενται στην παρακείμενη πτέρυγα σε αυτό το μουσείο-κόσμημα οι οποίοι μόνο εδώ θα μπορούσαν να συμβούν. Αλλά το να φέρεις στα χείλη σου μία περσόνα της Σέρμαν στη διάρκεια δείπνου σε ανοιχτό χώρο είναι ένας ασυνήθιστα προσωπικός τρόπος για να βιώσεις την τέχνη της.

Η Ντάνα Σουτζ είχε τη δική της γευστική στιγμή στον χώρο όπου εκτίθεται η συλλογή Γιώργου Οικονόμου, στο Μαρούσι. Εκεί όπου η επιμελήτρια Σκάρλετ Σμάτανα συνέθεσε την έκθεση «The Island” (μέχρι τον Μάρτιο του 2025), μια συνοπτική επισκόπηση ζωγραφικών έργων και σχεδίων με κάρβουνο από το 2000 έως το 2023 – με τρόπο που εξέπληξε ακόμη και την καλλιτέχνιδα».

Ρομαντική σχέση

Η Υδρα ήταν ο τελευταίος σταθμός της Γιαμπλόνσκι για τον οποίο γράφει στο «Artnewspaper»: «Ηταν ενθαρρυντικό να βλέπεις τη ρομαντική σχέση με την Ελλάδα των αμερικανών καλλιτεχνών σε μια εποχή που στην πατρίδα τους η εσωστρέφεια και η δυσάρεστη εσωτερική πολιτική απειλεί τους ελεύθερους στοχαστές. Ισως οι καλλιτέχνες είναι πραγματικά οι καλύτεροι πρεσβευτές. Σίγουρα φαίνονται αγαπητοί στο νησί της Υδρας. Εκεί, στον χώρο των Σφαγείων παρουσιάζεται με πολύ έντονο χρώμα η έκθεση George Condo: The Mad and the Lonely (έως τις 31 Οκτωβρίου), στο πλαίσιο του Ιδρύματος ΔΕΣΤΕ. Το παλιό πέτρινο υπόστεγο είναι αρκετά μικρό, οι τοίχοι του ραγισμένοι και λεκιασμένοι από την ηλικία και το αίμα των ζώων. Ο Τζορτζ Κόντο δεν το είχε δει ποτέ από κοντά, αλλά ούτε είχε ξανακάνει ποτέ του μια τέτοια έκθεση».

Αντίστοιχα στο Frieze.com, η Κλόε Στεντ γράφει τη γνώμη της για την έκθεση του ΕΜΣΤ γυναικών καλλιτεχνών με τίτλο «What if women ruled the world;» και τη συζήτησή της με τη διευθύντρια του Μουσείου, Κατερίνα Γρέγου: «Εγκατεστημένο στη βόρεια και νότια πρόσοψη του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Αθηνών (ΕΜΣΤ), το “What if Women Ruled the World;”, ένα έργο νέον του 2016 της καλλιτέχνιδας από το Βερολίνο Yael Bartana, προβάλλει ως πρόκληση». «Είμαστε ένα δημόσιο μουσείο», εξηγεί η Κατερίνα Γρέγου στη συγγραφέα του άρθρου. «Και πιστεύω ότι αυτό σημαίνει ότι πρέπει να θέτουμε επί τάπητος θέματα που έχουν σημασία με πολύ έντονο τρόπο. Για να απαντήσει κανείς σε αυτό το ερώτημα χρειάζεται μεγάλη φαντασία. Μπορούμε να φανταστούμε έναν κόσμο όπου υπάρχει ανακατανομή της εξουσίας και ένα διαφορετικό είδος διακυβέρνησης, όπου οι γυναίκες καταλαμβάνουν θέσεις-κλειδιά;».