Νεροπίστολα και υπερτουρισμός

Θα μπορούσε να είναι και δρώμενο των σουρεαλιστών ή των καταστασιακών. Διαδηλωτές στη Βαρκελώνη έριχναν νερό με νεροπίστολα σε τουρίστες ως διαμαρτυρία για τις επενέργειες του υπερτουρισμού. Συγγνώμη, αλλά είναι σαν κάποιος για τον πόλεμο να τα βάζει με τις σφαίρες. Προφανώς ο υπερτουρισμός και στην Ισπανία και στην Ελλάδα και παντού δημιουργεί μια νέα πραγματικότητα που αλλοιώνει έως και την ταυτότητα των τόπων. Προφανώς ο υπερτουρισμός μετασχηματίζει τις πόλεις, τα χωριά και τον νησιωτικό πολιτισμό, διαμορφώνει εξωφρενικές τιμές για τα ενοίκια, συχνά μετατρέπει τους προορισμούς σε ένα συνεχές εστιατορίων και μπαρ, χωρίς μνήμη και καθημερινότητα για τους κατοίκους.

Και αυτονόητα ο υπερτουρισμός διαμορφώνει μέχρι και συνειδήσεις, ξεχειλώνει τα εργασιακά, χαράσσει όψεις υπερβολής και φρενίτιδας όπου σε μια συμπιεσμένη σεζόν όλοι θέλουν να διασωθούν – εις βάρος των εποχικών υπαλλήλων και της πραγματικής ποιότητας των υπηρεσιών. Φταίνε όμως για αυτό οι τουρίστες ή οι επισκέπτες; Εκείνοι καθορίζουν τα όρια του τουριστικού προϊόντος, των ωραρίων, του τρόπου; Ναι, υπάρχουν και κακοί τουρίστες και τους ξέρουμε. Ο γράφων έλκει καταγωγή από τη Μύκονο και μπορώ να σας γράψω σελίδες για τις ζώνες των επισκεπτών και τις μεταβολές ανά εποχή. Συγγνώμη, αλλά το πλαίσιο των τόπων, τα όρια, τους κανόνες τα βάζουν οι ντόπιοι. Οι Αρχές. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση. Η κυβέρνηση. Οι ενώσεις των επαγγελματιών. Αυτοί συναποφασίζουν για το τι τουρισμό θέλουν. Πού ξεκινά και πού τελειώνει η ανοχή, το όριο και η συνύπαρξη επισκεπτών και γηγενών. Οχι, στη χώρα μας ακόμη δεν έχουμε δει διαμαρτυρίες επειδή κάποιοι μας… επισκέπτονται. Μόνο υβριστικά συνθήματα για τον τουρισμό σε τοίχους σε υπερφορτωμένες περιοχές όπως το Κουκάκι ή τα Εξάρχεια. Εξάλλου η Ελλάδα σχεδόν ανορθόδοξα στηρίζεται στον μαζικό τουρισμό.

Η Μύκονος, που όλοι λατρεύουν να μισούν στα κοινωνικά δίκτυα, συμβάλλει χοντρά στο ΑΕΠ, απασχολεί λαό εργασιακά κάθε χρόνο, κινεί ολόκληρους κλάδους τροφίμων ή ποτών. Το ίδιο και άλλοι κορυφαίοι προορισμοί μας. Βέβαια ο υπερτουρισμός και εδώ αναπτύσσεται ανεξέλεγκτα. Και τα ενοίκια στην Αθήνα είναι στον Θεό και οι νέοι δεν μπορούν να πιάσουν ένα διαμέρισμα σε ανθρώπινα όρια. Μαζί με όλα αυτά τα ακριβά ακτοπλοϊκά και οι ακρότητες με τιμές σε πολλά μέρη. Οπως πολλά πράγματα, και ο τουρισμός εν Ελλάδι εξελίσσεται σε κακό όνειρο. Νησιά μοιάζουν απρόσιτα στον μέσο Ελληνα ήδη από την είσοδο στο πλοίο. Η υπεροικοδόμηση στα νησιά και όχι μόνο, τα μπετόν σε μέρη που ύμνησαν οι μεγάλοι αρχιτέκτονες στον 20ό αιώνα για τη λιτότητά τους είναι μια σαρωτική αλήθεια μαζί με τοπικές μαφίες και με στρεβλώσεις που δεν τιμούν κανέναν. Μόνο που για όλα αυτά δεν έχουν ευθύνη οι επισκέπτες. Αλλού να διοχετευθεί ο θυμός.