Η διοργάνωση των 2ων Ολυμπιακών Αγώνων (Μέρος 3ο)

Ολυμπιακοί των Παρισίων του 1900. Ενα αφιέρωμα τιμής στον οραματιστή των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων, η ανάθεση των 2ων Ολυμπιακών μετά την Αθήνα. Και στο τρίτο αφιέρωμά μας γνωστοποιούμε τους λησμονημένους πρωταγωνιστές των μοναδικών εκείνων αγώνων.

Ο Raymond Ewry είναι ο αθλητής που συγκέντρωσε τα περισσότερα χρυσά μετάλλια στον στίβο μετά τον Paavo Nurmi στην προπολεμική ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων. Γεννήθηκε στο Lafayette της Indiana στις 14 Οκτωβρίου 1873. Δώδεκα ετών χτυπήθηκε σκληρά από τη μοίρα, αφού προσβλήθηκε από βαριάς μορφής πολιομυελίτιδα και έμεινε ανάπηρος. Μάλιστα προβλεπόταν από τους ιατρούς ότι δεν θα ξαναπερπατούσε ποτέ. Θέλοντας όμως να κερδίσει πάλι μια φυσιολογική ζωή, ο Ewry ασχολήθηκε όσο του επέτρεπαν οι δυνάμεις του με τον αθλητισμό.

Χάρη στην ενασχόλησή του αυτή κατόρθωσε να περπατήσει ξανά ύστερα από πέντε χρόνια σκληρής προσπάθειας! Στο μεταξύ ο αθλητισμός είχε κερδίσει τον Ray και 19χρονος πλέον συνέχισε να γυμνάζεται παράλληλα με τις σπουδές του στο τμήμα Μηχανολόγων του Πανεπιστημίου Purdue (West Lafayette της Indiana).

Ο Ewry ξεκίνησε την αθλητική του καριέρα σε ένα αθλητικό σωματείο του Σικάγο και την ολοκλήρωσε σε ηλικία 37 ετών στο New York Athletic Club. Εξαιτίας της αναπηρίας του δραστηριοποιήθηκε στα άλματα άνευ φοράς, ενώ, όταν περπάτησε πάλι, ασχολήθηκε και με το ποδόσφαιρο. Οι υψηλές επιδόσεις του εξασφάλισαν τη συμμετοχή του στους 2ους Ολυμπιακούς Αγώνες, όπου άρχισε μια εντυπωσιακά πλούσια συγκομιδή χρυσών μεταλλίων που ολοκληρώθηκε ύστερα από οκτώ χρόνια και τρεις Ολυμπιακούς.

Στο Παρίσι ο 27χρονος Ewry κατέκτησε τρία χρυσά μετάλλια στα άλματα άνευ φοράς εις μήκος, ύψος και τριπλούν σημειώνοντας εντυπωσιακές επιδόσεις (3,21 μ., 1,65 μ. και 10,58 μ. αντίστοιχα) και μεγάλη διαφορά από τους άλλους αθλητές.

Τον ίδιο θρίαμβο επανέλαβε ο 31χρονος πλέον Εwry και στους 3ους Ολυμπιακούς του Saint Louis με επιδόσεις 3,476 μ., 1,498 μ. και 10,547 μ. αντίστοιχα, νικώντας κατά πολύ νεότερούς του αντιπάλους. Ο μεγάλος άλτης έλαβε μέρος και στη Μεσολυμπιάδα της Αθήνας το 1906, όπου θριάμβευσε για μια ακόμη φορά.

Στην Αθήνα ο 33χρονος Ewry αντιμετώπισε για πρώτη φορά τον έχοντα σχεδόν τα μισά του χρόνια μεσσήνιο αθλητή του Πανελληνίου Κωστή Τσικλητήρα, ο οποίος θεωρείτο από τους ειδικούς Λευκαδίτη και Τσουρεκά πολύ μεγάλο ταλέντο στα άλματα άνευ φοράς. Αυτό διαπίστωσε και ο αμερικανός ολυμπιονίκης, ο οποίος βλέποντας το παράστημα και τις αλτικές ικανότητες του 18χρονου Τσικλητήρα προέβλεψε την εξέλιξή του. Στους 4ους Ολυμπιακούς του Λονδίνου σε ηλικία πλέον 35 χρόνων ο Ewry κατέκτησε μόνο δύο χρυσά μετάλλια στο μήκος άνευ φοράς και στο ύψος (3,33 μ. και 1,57 μ. αντίστοιχα), επειδή το τριπλούν άνευ φοράς δεν συμπεριλήφθηκε στο πρόγραμμα.

Στη βρετανική πρωτεύουσα, άξιος αντίπαλός του αναδείχθηκε ο Κωστής Τσικλητήρας, ο οποίος κατέλαβε τη δεύτερη θέση και στα δύο αγωνίσματα κερδίζοντας την εκτίμηση του Εwry, που τον θεώρησε διάδοχό του! Ο συναγωνισμός των δύο αθλητών ιδιαίτερα στο ύψος άφησε εκστασιασμένους τους άγγλους θεατές του σταδίου Sepherd’s Buch, αφού ο έμπειρος Αμερικανός κέρδισε τον Ελληνα με 2 μόλις εκατοστά διαφορά. Μετά τη μεγάλη αθλητική του σταδιοδρομία, ο οκτώ φορές ολυμπιονίκης και απόφοιτος του Πανεπιστημίου Pardue εργάστηκε ως μηχανολόγος μηχανικός στην υπηρεσία ύδρευσης του δήμου της Νέας Υόρκης. Ο κορυφαίος αθλητής πέθανε στις 29 Σεπτεμβρίου του 1937 στο Douglaston του Long lsland της Νέας Υόρκης σε ηλικία 64 ετών.

John Flanagan

Η θρυλική αυτή μορφή της σφυροβολίας γεννήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 1868 στο Kilbreedy της ιρλανδικής κομητείας Limepick και μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1896, ολοκληρωμένος πλέον σφυροβόλος και έχοντας ήδη ανακηρυχθεί πρωταθλητής Αγγλίας και Ιρλανδίας. Στη νέα του πατρίδα εργαζόταν για πολλά χρόνια ως αστυνομικός στη Νέα Υόρκη, αντιμετωπίζοντας με συνέπεια και ευσυνειδησία στους δρόμους της αμερικανικής μεγαλούπολης κακοποιούς, διαρρήκτες και κάθε μορφής παρανόμους. Μάλιστα σε κάποια συμπλοκή με ανθρώπους του υποκόσμου τραυματίσθηκε σοβαρά και κινδύνευσε να χάσει τη ζωή του. Παράλληλα με την επαγγελματική του σταδιοδρομία συνέχισε να κάνει πρωταθλητισμό και αναδεικνυόταν επί πολλά χρόνια πρωταθλητής Ηνωμένων Πολιτειών.

Υπήρξε ο πρώτος σφυροβόλος που έσπασε το φράγμα των 50 μέτρων στις 22 Ιουλίου του 1899 στη Βοστώνη. Στους 2ους Ολυμπιακούς στο Παρίσι και σε ηλικία 32 ετών ο γεροδεμένος και πεισματάρης Ιρλανδός κατέκτησε το πρώτο του χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο, καθώς έριξε στην τελευταία βολή 51 μ., ξεπερνώντας τον επίσης Αμερικανό Truxton Hare, ο οποίος προηγείτο με 45,13 μ. Ο Flanagan επανέλαβε τον θρίαμβό του και το 1904 στο Saint Louis ύστερα από συγκλονιστική μάχη με τον Αμερικανό Anthony Dewitt με βολή 51,23 μ. έναντι 50,226 μ. του κατά πολύ νεότερου αντιπάλου του.

Ο 36χρονος πλέον πρωταθλητής, για να ξεπεράσει το μειονέκτημα της μεγάλης για αθλητή ηλικίας, βελτίωσε την τεχνική του εφαρμόζοντας για πρώτη φορά την τεχνική των δύο περιστροφών στη βαλβίδα. Στους ίδιους Ολυμπιακούς κατέκτησε τη δεύτερη θέση στη σφαίρα των 56 λιβρών μετά τον καναδό συνάδελφό του αστυνομικό στο Μόντρεαλ Etienne Desmmeau.

Το 1908 στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου οι οργανωτές στοιχημάτων (bookmakers) της βρετανικής πρωτεύουσας θεώρησαν ως ακλόνητο φαβορί τον νεαρό Αμερικανό Matthew MC Grath, αγνοώντας τον 40χρονο πλέον Flanagan, ο οποίος όμως απέδειξε ότι ήταν ακόμη κυρίαρχος της σφυροβολίας κατακτώντας την 1η θέση και συντρίβοντας παράλληλα την ολυμπιακή επίδοση με βολή 51,92 μ. έναντι 51,18 μ. του αντιπάλου του.

Παρά την ηλικία του ο σκληροτράχηλος ιρλανδός αστυνομικός συνέχισε να πρωταγωνιστεί στο άθλημα και έκλεισε τη λαμπρή καριέρα του στις 24 Ιουλίου 1909 καταρρίπτοντας το παγκόσμιο ρεκόρ με 56,18 μ., επίδοση που θα του επέτρεπε να αναδειχθεί χρυσός ολυμπιονίκης και ύστερα από 39 χρόνια στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 1948!

Μετά το τέλος της μεγάλης του καριέρας επέστρεψε στη γενέτειρά του και ανέλαβε την προπόνηση του άλλου μεγάλου ιρλανδού σφυροβόλου Patrick Ο’ Callaghan, ο οποίος αναδείχθηκε ισάξιος του δασκάλου του κερδίζοντας χρυσά μετάλλια στο ίδιο αγώνισμα το 1928 και το 1932.

Albin Kraenzlein

Ο τετράκις ολυμπιονίκης στο Παρίσι, στα 60 μ. με χρόνο 7”, στα 110 και 200 μ. μετ’ εμποδίων με χρόνους 15” και 25”4 αντίστοιχα και στο μήκος με άλμα 7,18 μ., γεννήθηκε στο Milwaukee του Wisconsin στις 12 Δεκεμβρίου 1876 και πέθανε στις 6 Ιανουαρίου του 1928 στο Wilkes-Barre της Πενσιλβάνια. Ηταν φοιτητής οδοντιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Wisconsin.

Υπήρξε ο πρώτος αθλητής στο αγώνισμα των εμποδίων ο οποίος εφάρμοσε πιστά τη σύγχρονη τεχνική περνώντας το πόδι του κάθετα από τα εμπόδια και ήταν πραγματικά ασυναγώνιστος. Μάλιστα, η παγκόσμια επίδοση που σημείωσε στις 220 γιάρδες μετ’ εμποδίων με 2”6 το 1898 διατηρήθηκε επί 25 χρόνια.

Συγκλονιστική ήταν η νίκη του στο μήκος στους Ολυμπιακούς στο Παρίσι με άλμα 7,18 μ. ξεπερνώντας το μεγάλο όνομα Πολωνοαμερικανό Meyer Prinslein, ο οποίος είχε πηδήσει στον προκριματικό 7,17 μ. αλλά δεν αγωνίστηκε στον τελικό.

Meyer Prinstein

Αμερικανός μετανάστης που γεννήθηκε στην Πολωνία το 1878 και πέθανε στις 10 Μαρτίου του 1928. Ηταν φοιτητής στο Πανεπιστήμιο Syracuse των ΗΠΑ. Το 1900 κατέρριψε το ρεκόρ στο μήκος με 7,51 μ. Οι συντηρητικοί συνοδοί του Πανεπιστημίου του όμως δεν του επέτρεψαν να λάβει μέρος στον τελικό του αγωνίσματος, αν και ήταν Ιουδαίος στο θρήσκευμα, επειδή το αγώνισμα διεξήχθη την Κυριακή, ημέρα αργίας για τους Χριστιανούς, μολονότι είχε διαγωνισθεί στον ημιτελικό και ήταν το μεγάλο φαβορί. Ωστόσο την επόμενη ημέρα, Δευτέρα 16 Ιουλίου, αναδείχθηκε ολυμπιονίκης στο τριπλούν (με 14,44 μ.).

Ο Prinstein συνέχισε να πρωταγωνιστεί στα άλματα στα εθνικά και πανεπιστημιακά πρωταθλήματα των Ηνωμένων Πολιτειών και στα 26 του χρόνια θριάμβευσε στο μήκος και στο τριπλούν στους Ολυμπιακούς του Saint Louis το 1904 (με 7,35 και 14,32 μ. αντίστοιχα). Ο συναγωνισμός του με τον Kraenzlein στο μήκος είχε ως αποτέλεσμα οι δύο αθλητές να σημειώνουν παγκόσμια ρεκόρ με μεγάλες επιδόσεις. Ο μεγάλος άλτης έλαβε μέρος και στη Μεσολυμπιάδα της Αθήνας το 1906 κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο στο μήκος.