Χρυσά χέρια

Η σπουδαία απόκρουση του τούρκου κίπερ Γκιουνόκ στην κεφαλιά του Μπαουμγκάρντνερ στο 4ο λεπτό των καθυστερήσεων, που «κλείδωσε» τη νίκη-πρόκριση της Τουρκίας επί της Αυστρίας (2-1), συζητείται ακόμα και δεν είναι λίγοι αυτοί που κάνουν λόγο για τη… δεύτερη απόκρουση του αιώνα.

Πρώτη ήταν και παραμένει η εκπληκτική απόκρουση του Αγγλου Γκόρντον Μπανκς στη σκαστή κεφαλιά (με την μπάλα να βρίσκει πρώτα στο έδαφος άρα να μεγαλώνει απίστευτα ο βαθμός δυσκολίας) του Πελέ, στον αγώνα Βραζιλίας – Αγγλίας στο Μουντιάλ του Μεξικού το 1970 στη φάση των ομίλων.

Βέβαια και του Γκιουνόκ ήταν ενστικτώδης σε ένα βρεγμένο τερέν στην τελευταία φάση του αγώνα και έτσι θα περάσει στην ιστορία ως μία από τις καλύτερες που έγιναν ποτέ σε τελική φάση Euro και έκλεψε λίγο την παράσταση από τον Γεωργιανό Μαμαρντασβίλι που έκανε σωρεία μεγάλων αποκρούσεων, τον Πορτογάλο Ντιόγκο Κόστα με τετ α τετ αποκρούσεις αλλά και 3/3 στα πέναλτι (!) και τον Γερμανό Μάνουελ Νόιερ.

Ο Γιασίν και οι άλλοι

Και αν του Γκόρντον Μπανκς έχει περάσει στην ιστορία ως η απόκρουση του αιώνα, σαφέστατα στην ιστορία των Euro τα πρωτεία έχει ο μεγάλος Λεβ Γιασίν, ο ρώσος τερματοφύλακας με πληθώρα τρομερών επεμβάσεων, αλλά με εκείνη στον τελικό του 1964 απέναντι στην Ισπανία να θεωρείται η κορυφαία όλων των εποχών σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.

Στην κεφαλιά του Ζέσους Μαρία Περέδα (ο οποίος είχε ήδη πετύχει το 1-0) η μπάλα φαινόταν ότι θα πάει σίγουρα στα δίχτυα αλλά η «μαύρη αράχνη» πετάχτηκε στην αριστερή του γωνία και έσωσε σίγουρο γκολ σε μια από τις πιο κλασικές φάσεις στην ιστορία του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Η Ισπανία μπορεί να πήρε τελικά το τρόπαιο με το γκολ του Μαρσελίνο προς το φινάλε (2-1) αλλά ο Γιασίν αναδείχθηκε ο κορυφαίος τερματοφύλακας του Euro 1964 (ημιτελικοί, τελικός) και μάλιστα η ηγεσία της ΕΣΣΔ του χάρισε τότε ένα διαμέρισμα στη Μόσχα!

Ο Γκόρντον Μπανκς φυσικά έχει την τιμητική του και στο Euro με μία από τις κορυφαίες αποκρούσεις όλων των εποχών στην κεφαλιά-οβίδα του Βίκτορ Πόνεντελνικ, όταν πετάχτηκε στη δεξιά του γωνία και έσωσε την Αγγλία η οποία πήρε τελικά την 3η θέση επικρατώντας της Σοβιετικής Ενωσης με 2-0 σε εκείνον τον αγώνα της 3ης θέσης του Euro 1968.

Το 1980 στο Euro της Ιταλίας (πρώτο της εθνικής μας ομάδας) αξιομνημόνευτη έχει μείνει η μεγάλη απόκρουση του Ντίνο Τζοφ στα δεξιά της εστίας του στην κεφαλιά του Τρέβορ Μπρούκινγκ στον αγώνα Ιταλίας – Αγγλίας. Μάλιστα ο Τζοφ δύο χρόνια αργότερα στο Μουντιάλ που κατέκτησε η Ιταλία στην Ισπανία, είχε κάνει μία από τις πιο σημαντικές αποκρούσεις του στο φινάλε του αξέχαστου αγώνα με τη Βραζιλία όπου κράτησε στο 90′ το 3-2 (με ισοπαλία περνούσαν στα ημιτελικά οι Βραζιλιάνοι) μπλοκάροντας πάνω στη γραμμή, αν και είχε κινηθεί αρχικά προς την άλλη πλευρά, την κεφαλιά του Οσκαρ. Οι Βραζιλιάνοι σήκωσαν τα χέρια να πανηγυρίσουν αλλά η μπάλα δεν είχε περάσει τη γραμμή.

Σπουδαία και η απόκρουση του Πετρ Τσεχ στην κεφαλιά του Νάνι (με τα ακροδάχτυλα την έβγαλε πάνω από τα δοκάρια) στον προημιτελικό Τσεχίας – Πορτογαλίας το 2012 στο Euro της Πολωνίας και της Ουκρανίας. Στο πάνθεον των αποκρούσεων σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα, θέση πολύ ψηλά έχει αυτή του Ικερ Κασίγιας (από τις κορυφαίες στην καριέρα του) στη διαδικασία των πέναλτι στον προημιτελικό του Euro της Αυστρίας και Ελβετίας το 2008 απέναντι στην Ιταλία. Οταν εξουδετέρωσε το πέναλτι του Ντανιέλε Ντε Ρόσι και έβαλε τις βάσεις για την πρόκριση της Ισπανίας (με 4-2 στα πέναλτι) και αργότερα για την κατάκτηση του τίτλου, του πρώτου από τους τρεις μεγάλους και συνεχόμενους (Euro 2008, Μουντιάλ 2010, Euro 2012). Βέβαια ο Κασίγιας δύο χρόνια αργότερα στον τελικό του Μουντιάλ της Νότιας Αφρικής έσωσε τετ α τετ απέναντι στον Ρόμπεν και κράτησε το 0-0 με την Ολλανδία, με την Ισπανία να επικρατεί στην παράταση (1-0).