«Δεν είχα ξανανιώσει ότι κάποιος μπορεί να πεθάνει μπροστά μου»

Η αλήθεια για τη Σελίν Ντιόν είναι οδυνηρή. Το ντοκιμαντέρ «Ι Am: Celine Dion» που προβάλλεται στο Amazon Prime, δεν κρύβει το γεγονός ότι η δημοφιλής καναδή τραγουδίστρια αντιμετωπίζει μία σπάνια νευρολογική ασθένεια, το Σύνδρομο Δύσκαμπτου Ατόμου (SPS).

Η σκηνοθέτης Αϊρίν Τέιλορ από πεποίθηση δεν ήθελε να γυρίσει μια ταινία για μια διασημότητα, διστάζοντας για την επιτήδευση και την υπερβολή που χαρακτηρίζουν τέτοιες παραγωγές. Γι’ αυτό και όπως λέει στον «Γκάρντιαν» δεν είχε καμία πρόθεση να είναι «μια σκηνοθέτις – μαριονέτα, με κάποιον άλλο να μου λέει πώς να κάνω την ταινία». Ωστόσο, η στενή συνεργασία της με την Ντιόν και τη δισκογραφική της εταιρεία Sony Music έβγαλαν μια ταινία που είναι οικεία και μερικές φορές ωμή. Μετά την πανδημία, η Τέιλορ και δύο μέλη του συνεργείου ταξίδεψαν στο σπίτι της Ντιόν στο Λας Βέγκας για να την κινηματογραφήσουν καθώς αντιμετώπιζε μυστηριώδεις σπασμούς στο σώμα της που στραγγάλιζαν το φωνητικό της εύρος και ακύρωναν κάθε περίπτωση ζωντανών εμφανίσεων.

Η ταινία εκτυλίσσεται στο σπίτι της τραγουδίστριας, καθώς επισκέπτεται γιατρούς, περνάει χρόνο με τα παιδιά της και παίζει με το χαϊδεμένο λαμπραντόρ της. Από σκηνοθετική άποψη απουσιάζουν οι ομιλούσες κεφαλές, ενώ είναι ελάχιστο το αρχειακό υλικό από συναυλίες για να συμπληρωθεί το βιογραφικό αυτό ντοκιμαντέρ. Σε μία σκηνή του οποίου η Ντιόν είχε ένα επεισόδιο ΣΔΠ σε όλο το σώμα και χρειαζόταν επειγόντως ιατρική φροντίδα.

Η σκηνή δεν είναι απλώς καταστροφική, αλλά αντιστρέφει την παραδοσιακή αφήγηση των ποπ ντοκιμαντέρ: η Σελίν Ντιόν αφού προσπάθησε και απέτυχε να ηχογραφήσει ένα νέο τραγούδι για την ταινία «Love Again», λόγω των σπασμών στους μύες του λαιμού της, πετυχαίνει τελικά τις νότες της και τη βλέπουμε να χορεύει και να τραγουδάει ευτυχισμένη το νέο της κομμάτι. Στην αμέσως επόμενη σκηνή, είναι δεμένη σε ένα φορείο κλαίγοντας και ανίκανη να μιλήσει, ενώ οι γιατροί προσπαθούν να την ηρεμήσουν μέσω τηλεφώνου.

Η σεκάνς λέει η Τέιλορ, αποκαλύπτει την αλήθεια για τη ζωή της Ντιόν: η ευτυχία και η έξαψη της ερμηνείας είναι μία βασική αιτία της κατάστασής της, η οποία κατά καιρούς έχει απειλήσει να τη σκοτώσει. «Δεν θεωρώ τη ζωή της Σελίν τραγική», λέει η σκηνοθέτις. «Αλλά υπάρχουν τραγικά στοιχεία στην ασθένειά της που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν. Τραγουδάει με τόσο πολύ συναίσθημα – και μαθαίνει ότι, κάθε φορά που γίνεται πολύ συναισθηματική, το χαλί τραβιέται κάτω από τα πόδια της».

«Μην την κόψεις»

«Δεν έχω βρεθεί ποτέ σε κατάσταση όπου ένιωθα ότι κάποιος μπορεί να πεθάνει μπροστά μου» λέει η Τέιλορ για τα γυρίσματα της σκηνής που διήρκεσαν 40 λεπτά αλλά στο μοντάζ κόπηκαν σε πέντε. «Ο διευθυντής φωτογραφίας μου δεν πτοήθηκε. Είδε ότι προσπαθούσα να είμαι ο πρώτος ανταποκριτής, να έχω την ανθρώπινη αντίδρασή μου, αλλά αν κάτι επρόκειτο να τη βοηθήσει, δεν ήμουν εγώ ο κατάλληλος για να το κάνω. Ο γιατρός της μιλούσε στο τηλέφωνο, ο φύλακας ασφαλείας της φρόντιζε να μην πέσει από το τραπέζι και ο θεραπευτής της ήταν εκεί. Εκείνη ήταν ημιλιπόθυμη». Οταν η Τέιλορ της έδειξε το τελικό κόψιμο της ταινίας, η Ντιόν είπε: «Μην κόψεις αυτή τη σκηνή – αν μη τι άλλο, μπορείς να την προσθέσεις». Αυτό, λέει η Τέιλορ, ήταν το ωραίο της συνεργασίας τους, μέσα στα σκαμπανεβάσματα της ασθένειας της Ντιον. «Ηταν τόσο ανοιχτή, πρόθυμη να φανεί σαν ένα καθημερινό άτομο που ζει τη ζωή της. Δεν σκόπευε να λογοκρίνει τον εαυτό της».