Πασάς στην Πόλη

Οσο κι αν δεν θέλει να το παραδεχθεί, η μπογιά του στο ρετιρέ της ποδοσφαιρικής ελίτ δεν περνάει πια. Ο Ζοζέ Μουρίνιο δεν είναι πια ούτε «special» μήτε «one». Η ανακοίνωση της Φενέρμπαχτσε προκάλεσε σοκ σε εκείνους που έχουν μείνει με την ανάμνηση των επιτυχιών του πορτογάλου τεχνικού. Ανέλαβε την τουρκική ομάδα για τα επόμενα δύο χρόνια. Είχε προτάσεις από τη Σαουδική Αραβία, φιλοδοξούσε να γυρίσει στην Αγγλία, αλλά στο τέλος τα πολλά λεφτά των Τούρκων τον έπεισαν. Παραμένει καλός στα λόγια. «Κανονικά ένας προπονητής αγαπιέται ύστερα από νίκες. Σε αυτή την περίπτωση νιώθω ότι με αγαπούν πριν από τις νίκες. Αυτό για μένα είναι μια μεγάλη ευθύνη που νιώθω. Σας υπόσχομαι από αυτή τη στιγμή, ανήκω στην οικογένειά σας. Αυτή η φανέλα θα είναι το δέρμα μου», είπε λίγο μετά την ανακοίνωσή του από τη Φενέρμπαχτσε.

Η ομάδα της Πόλης μετά τον αποκλεισμό από τον Ολυμπιακό στο Κόνφερενς Λιγκ και την απώλεια του τίτλου στην Τουρκία από τη Γαλατά έψαχνε ένα όνομα για να ηρεμήσει τον κόσμο της. Εδωσε γη και ύδωρ στον Πορτογάλο. Εκείνος αναζητούσε νέα στέγη μετά την απόλυσή του από τη Ρόμα. Περίμενε κάτι καλύτερο. Ηθελε και πάλι ομάδα στο Big-5 της Ευρώπης, αλλά το τηλέφωνό του δεν χτύπησε ποτέ. Η ασιατική πλευρά της Κωνσταντινούπολης δεν ήταν το όνειρό του. Από τη στιγμή όμως που αποφάσισε να συνεχίσει την προπονητική του καριέρα είπε το «ναι». Μπορεί να έπεσε σε επίπεδο πρωταθλήματος, αλλά ο ίδιος ονόμασε «μεγάλη πρόκληση» την ευκαιρία της Φενέρ. Θα προσπαθήσει να αποδείξει ότι μπορεί να καταφέρει πράγματα ακόμη. Θα έχει την υποστήριξη της διοίκησης της Σαράκαναρια και πολλά εκατομμύρια ευρώ για μεταγραφές. Στα 61 του και έπειτα από 25 χρόνια στους πάγκους θέλει να δείξει ότι είναι ακόμη εδώ. Μακριά από την πολυτέλεια και τα φώτα της Πρέμιερ ή της Ρεάλ και της Ιταλίας θα του είναι δύσκολο. Στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ έκανε τον σχολιαστή για την αγγλική τηλεόραση. Θα ήθελε να είναι στη θέση του Αντσελότι, αλλά όταν είχε την ευκαιρία να πάρει το τρόπαιο με τη Βασίλισσα την έχασε. Για τον μεταφραστή του Ρόμπσον στην Μπαρτσελόνα πάντως τα πράγματα έχουν πάει πολύ καλά. Επειτα από θητείες σε Μπενφίκα και Λεϊρία, ο Μουρίνιο έκανε το όνομά του στην Πόρτο αφού την οδήγησε σε συνεχόμενα ευρωπαϊκά τρόπαια. Οδήγησε τους Δράκους στο Κύπελλο UEFA το 2003 προτού κατακτήσει το Champions League την επόμενη σεζόν σε ένα επίτευγμα που πιθανότατα δεν θα καταφέρει ποτέ ξανά μια πορτογαλική ομάδα. Η επιτυχία αυτή του χάρισε μια μεταγραφή στην Τσέλσι, όπου αυτοχαρακτηρίστηκε περίφημα ως «ο ειδικός». Στην πρώτη του σεζόν στην Αγγλία, ο Μουρίνιο οδήγησε την Τσέλσι στον πρώτο της τίτλο ύστερα από 50 χρόνια. Κέρδισε δύο ακόμη τίτλους Premier League σε δύο περιόδους του στο Στάμφορντ Μπριτζ. Η Ιντερ τον διάλεξε για να την ξαναφέρει στην κορυφή της Ευρώπης κι εκείνος την έστεψε πρωταθλήτρια το 2010 με ολοκληρωτικό παιχνίδι στο Μπερναμπέου επί της Μπάγερν. Η δόξα της Ρεάλ τον έκανε να φύγει χωρίς να πει αντίο στους Μιλανέζους, αλλά με τους Μαδριλένους δεν πήρε το Τσάμπιονς Λιγκ. Πρωτάθλημα και Κύπελλο Ισπανίας δεν ήταν αρκετά για να τον κρατήσουν στην Καστίλλη. Επέστρεψε στην Τσέλσι και μετά έβαλε στόχο να αναγεννήσει τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και να γίνει νέος Φέργκιουσον. Το Γιουρόπα Λιγκ του 2017 δεν ήταν αρκετό. Η κάτω βόλτα είχε αρχίσει, αλλά ο ίδιος δεν το είχε καταλάβει. Είπε «yes» στην Τότεναμ, αλλά δεν έσπασε την κατάρα της άτιτλης λονδρέζικης ομάδας. Παραδέχεται σήμερα ότι είναι η μοναδική ομάδα για την οποία δεν νιώθει τίποτα. Απέτυχε. Η Ρόμα τον έχρισε νέο «καίσαρα» για να τη βάλει ανάμεσα στους πολύ μεγάλους της Ευρώπης, αλλά οι Τζιαλορόσι δεν είχαν ποτέ τα λεφτά και το επίπεδο για να τα καταφέρουν. Πανηγύρισε μαζί της ευρωπαϊκό τίτλο, αλλά η συμπεριφορά του ενοχλούσε πολλούς. Δεν έπαψε ποτέ να είναι αλαζόνας και προκλητικός στις δηλώσεις του. Δεν κατάλαβε ποτέ ότι όλα τα πράγματα έχουν «ανατολή και δύση». Παραμένει ένας από τους κορυφαίους στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Συνολικά έχει κατακτήσει δύο φορές το Τσάμπιονς Λιγκ (το 2004 με την Πόρτο και το 2010 με την Ιντερ). Επίσης, κατέκτησε το Κύπελλο UEFA (2003), έχει πάρει Πρωτάθλημα και Κύπελλο σε τέσσερις διαφορετικές χώρες (Πορτογαλία, Αγγλία, Ιταλία, Ισπανία) και έχει κατακτήσει και ένα Europa League (2017 με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ), αλλά και το Κόνφερενς με τη Ρόμα (2022).

Είναι ανάμεσα στους πέντε προπονητές στην ιστορία του ποδοσφαίρου που έχουν κατακτήσει το Κύπελλο Πρωταθλητριών / Τσάμπιονς Λιγκ με δύο διαφορετικές ομάδες: οι άλλοι τέσσερις είναι ο Ερνστ Χάπελ (Φέγενορντ 1970, Αμβούργο 1983), ο Οτμαρ Χίτσφελντ (Μπορούσια Ντόρτμουντ 1997, Μπάγερν Μονάχου 2001), ο Γιουπ Χάινκες (Ρεάλ Μαδρίτης 1998, Μπάγερν Μονάχου 2013) και ο Κάρλο Αντσελότι (Μίλαν 2003 και 2007, Ρεάλ Μαδρίτης 2014, 2022, 2024). Το 2010, η FIFA τού απένειμε το βραβείο της Χρυσής Μπάλας στην κατηγορία Καλύτερος Προπονητής. Μετά την κατάκτηση του Κόνφερενς Λιγκ με τη Ρόμα το 2022, έγινε ο μοναδικός προπονητής που έχει οδηγήσει τέσσερις διαφορετικές ομάδες στην κατάκτηση τριών διαφορετικών ευρωπαϊκών διοργανώσεων (Πόρτο, Ιντερ, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Ρόμα)! Παράλληλα, έγινε ο πρώτος προπονητής με πέντε στις πέντε νίκες σε ευρωπαϊκούς τελικούς και ο τρίτος προπονητής με τρόπαια σε τρεις διαφορετικές ευρωπαϊκές διοργανώσεις μετά τους Ούντο Λάτεκ και Τζιοβάνι Τραπατόνι. Απομένει να δούμε αν ο Ζοζέ Μάριο ντος Σάντος Φελίξ Μουρίνιο έχει κι άλλους άσους στο μανίκι του και στο τέλος κάνει κάτι το εντυπωσιακό στην Ευρώπη και με τη Φενέρμπαχτσε. Τα προγνωστικά δεν είναι υπέρ του…