Η πληγή της οικονομικής αναξιοπιστίας

Η μπασκετική ΑΕΚ απέτυχε φέτος παταγωδώς. Και το κακό δεν είναι ότι δεν εκπλήρωσε κανέναν αγωνιστικό στόχο της, σε μια χρονιά μάλιστα που αύξησε το μπάτζετ της για να γιορτάσει με επιτυχίες τα 100ά γενέθλια του συλλόγου, αλλά ότι αναβίωσαν κατά τρόπο εφιαλτικό τα οικονομικά της προβλήματα.
Η αποχή των παικτών από τις προπονήσεις εν μέσω αγωνιστικών υποχρεώσεων επειδή δεν είχαν λάβει τα δεδουλευμένα τους, ήταν ό,τι χειρότερο μπορούσε να της συμβεί. Πλήγωσε καίρια την εικόνα της, που, για να λέμε την πάσα αλήθεια, δεν ήταν ούτε άσπιλη ούτε αμόλυντη τα τελευταία χρόνια.
Αυτή η ιστορία με τα ban από τη FIBA, που όλο τακτοποιούνται και όλο «σκάνε» ξανά μετά από λίγο σε μια ατέρμονη διαιώνιση του χρέους, δεν είναι τωρινή και έχει καταφέρει σοβαρό πλήγμα στην αξιοπιστία της. Ομως η αποχή των παικτών από τις προπονήσεις προκειμένου να πληρωθούν, ανέβασε την οικονομική αναξιοπιστία της ΚΑΕ σε άλλο επίπεδο.
Κι αυτό είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να διορθώσει πριν προχωρήσει σε οποιοδήποτε άλλο σχεδιασμό για τα χρόνια που έρχονται. Η ΑΕΚ δεν έχει καλό όνομα στην αγορά και πρέπει να το φτιάξει. Αν δεν το κάνει, δεν θα μπορέσει να υλοποιήσει με σοβαρότητα κανένα αγωνιστικό πλάνο.
Από εκεί και πέρα η αποχώρηση από την ΚΑΕ του Αλέξη Αλεξίου και του Γιώργου Χήνα (ο Αλεξίου παραμένει τυπικά ως μέλος του ΔΣ) μοιάζει λίγο και με το κλείσιμο ενός κύκλου, το τέλος μιας εποχής. Αυτοί οι δύο ήταν μέχρι σήμερα οι συνδετικοί κρίκοι με την ΑΕΚ πριν από τον Μάκη Αγγελόπουλο. Χωρίς αυτούς τους δύο η μπασκετική ΑΕΚ μπορεί να μην υπήρχε σήμερα μετά την περιπέτεια της Α2 και της Β’ Εθνικής. Χάρη σε αυτούς τους δύο η Ενωση επιβίωσε το θυελλώδες καλοκαίρι του 2014, όταν εξασφάλισε μεν την άνοδο από την Α2, αλλά δεν υπήρχε κανείς για να οδηγήσει το καράβι στην Α1. Αλεξίου και Χήνας κατάφεραν την ύστατη ώρα να βρουν τα χρήματα για την εγγυητική επιστολή, ώστε να μπορέσει να κατέβει η ομάδα και να μη βυθιστεί στο έρεβος των τοπικών πρωταθλημάτων. Κι αφού την έσωσαν, ήρθε ο Μάκης Αγγελόπουλος και επένδυσε. Αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνά…














