Το αποτυχημένο πείραμα της Παρί

Ως έκθεμα του ποδοσφαιρικού μουσείου θα εκτίθεται στο εξής το πείραμα της Παρί Σεν Ζερμέν να κατακτήσει την κορυφή της Ευρώπης.

Η νέα αποτυχία της να σηκώσει το Ιερό Δισκοπότηρο του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου σε συνδυασμό με την επικείμενη αποχώρηση του τελευταίου των μεγάλων σταρ της ομάδας, Κιλιάν Εμπαπέ κλείνει οριστικά έναν κύκλο φαυλότητας που στηρίχθηκε αποκλειστικά στα πετροδολάρια και την οίηση των ιδιοκτητών της Παρί, του Qatar Sports Investments που θεωρούν πως μπορεί να εξαγοραστεί ακόμα και η ποδοσφαιρική δόξα.

Υπό την ηγεσία των Καταριανών  (2011) η Παρί έχει δαπανήσει δύο δισεκατομμύρια ευρώ για την αγορά νέων παικτών. Οι δύο ακριβότεροι παίκτες στην ιστορία του ποδοσφαίρου, ο Νεϊμάρ (222 εκατ. ευρώ) και ο Κιλιάν Εμπαπέ (180 εκατ. ευρώ) φέρουν την υπογραφή της. Για την κατάρτιση του σημερινού ρόστερ της έχει δαπανήσει ένα δισ. ευρώ (πηγή CIES) και είναι το τέταρτο ακριβότερο στον κόσμο μετά απ’ αυτά της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ (1,150 δισ.), της Τσέλσι (1,134 δισ.) και της Μάντσεστερ Σίτι (1,042 δισ.).

Μόνο για τους επιθετικούς που έχει στη διάθεσή του ο Λουίς Ενρίκε η Παρί έχει δώσει 557 εκατ. ευρώ, τα περισσότερα από κάθε άλλη ομάδα. Η Ρεάλ για παράδειγμα έχει δώσει 93 εκατ., η Μάντσεστερ Σίτι 264 εκατ. και η Μπαρτσελόνα 183 εκατ. ευρώ.

Παρ’ όλα αυτά δεν κατάφερε να πετύχει γκολ εις βάρος της Ντόρτμουντ σε 180 λεπτά. Αντίθετα σημάδεψε έξι φορές τα δοκάρια, τις τέσσερις στο δεύτερο ημίχρονο του επαναληπτικού ημιτελικού, επίδοση που αποτελεί ρεκόρ.

Καταρράκτες χρήματος

Στην περίοδο των Καταριανών οι οικονομικοί μύες της Παρί φούσκωσαν εντυπωσιακά, βάζοντας σε υποψίες για οικονομικό ντόπινγκ πολλούς από τους επικριτές της που μιλούν ισπανικά.

Το 2011 το όνομα της Παρί δεν υπήρχε στη λίστα με τις 31 πλουσιότερες ομάδες του Money League της Deloitte. Αντίθετα υπήρχαν η Λυών, η Μαρσέιγ και η Μπορντό. Απούσα ήταν και την επόμενη χρονιά για να έρθει το 2013 και να δούμε την Παρί να φιγουράρει στη 10η θέση με έσοδα 220,5 εκατ. που την ανέβασαν κατά 31 θέσεις.

Εκτοτε δεν υποχώρησε ποτέ κάτω από την 7η θέση για να φτάσει πέρυσι στο τρίτο σκαλί του βάθρου με έσοδα 801,8 εκατ. ευρώ, πίσω μόνο από τη Ρεάλ Μαδρίτης 831,4 εκατ. και τη Μάντσεστερ Σίτι 825,9 εκατ. ευρώ.

Ωστόσο παρουσίασε ζημίες 107 εκατ. ευρώ που είναι όμως μόνο το ένα τρίτο απ’ αυτές του προηγούμενου έτους (375 εκατ. ευρώ).

Η οικονομική ισχύς που απέκτησε η Παρί της έδωσε τη δυνατότητα να ανταγωνιστεί στον μεταγραφικό τομέα τα μεγαλύτερα κλαμπ και να φέρει στο Παρκ ντε Πρενς σπουδαία ονόματα. Οι Χαβιέρ Παστόρε και Τιάγκο Μότα αποτέλεσαν τα πρώτα θεμέλια του υψηλότερου ποδοσφαιρικού ουρανοξύστη που ήθελαν να δημιουργήσουν οι Καταριανοί. Η άφιξη του Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς την επόμενη σεζόν υπήρξε καθοριστική και άνοιξε την πόρτα για τις επόμενες μεγάλες μεταγραφές. Το χρήμα που έρρεε άφθονο και η κυριαρχία που είχε αποκτήσει στις εγχώριες διοργανώσεις δεν είχαν αντίκτυπο και στις ευρωπαϊκές φιλοδοξίες της. Τέσσερις συνεχόμενες σεζόν η Παρί αποκλείστηκε στο Τσάμπιονς Λιγκ στην προημιτελική φάση για να ακολουθήσουν από το 2016/17 τρεις ακόμα σερί αποκλεισμοί στη φάση των «16».

Κι όλα αυτά ενώ είχαν ήδη αφιχθεί στο Παρκ ντε Πρενς ο Νεϊμάρ από τη μισητή Μπαρτσελόνα και ο νεαρός και ανερχόμενος Εμπαπέ από τη Μονακό.

Η κατάρα

Η Παρί έμοιαζε δέσμια κάποιας κατάρας που δεν της επέτρεπε να φτάσει στην πηγή. Η πρώτη και μοναδική μέχρι σήμερα συμμετοχή στον τελικό ήρθε το 2020 εν μέσω πανδημίας λόγω των κορωνοϊού σε ένα ημιθανές ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο που πάλευε να κρατήσει το κεφάλι έξω από το νερό. Ηταν η χρονιά που η Παρί είχε αποκλείσει την Ντόρτμουντ στη φάση των «16» με τη νίκη της στον επαναληπτικό με 2-0. Ο Εμπαπέ, ο Νεϊμάρ και οι υπόλοιποι παίκτες είχαν πανηγυρίσει με τον χαρακτηριστικό τρόπο που πανηγύρισε ο τότε άσος της Ντόρτμουντ Ερλινγκ Χάαλαντ τα δύο γκολ που είχε πετύχει στο πρώτο ματς (2-1). Οι Βεστφαλοί φυσικά δεν το είχαν ξεχάσει και ανταπέδωσαν το βράδυ της Τρίτης με λεζάντα «Με γεύση από καλό κρασί».

Η Παρί έφτασε εκείνη τη χρονιά στον τελικό δίνοντας μονούς αγώνες σε προημιτελικά και ημιτελικά, όπως συνέβη και με τις υπόλοιπες ομάδες, για να ηττηθεί τελικά από την Μπάγερν.

Η κατάρα είχε χτυπήσει ξανά. Η άφιξη του Μέσι το καλοκαίρι του 2021 αντί να καλυτερέψει την κατάσταση την έκανε πιο δύσκολη. Ο Αργεντινός δεν κατάφερε ποτέ να προσαρμοστεί στις συνθήκες της γαλλικής πρωτεύουσας, έμοιαζε ξένο σώμα στην ομάδα, οι εμφανίσεις του δεν είχαν καμία σχέση με αυτές στην Μπάρτσα όπως και η αδυσώπητη κριτική που δεχόταν πρώτα από τον Τύπο και στη συνέχεια από τους οπαδούς. Το συμβόλαιο του Εμπαπέ έληγε και είχε το πάνω χέρι. Εβαλε τους όρους του που εν ολίγοις ήταν να γίνει το απόλυτο αφεντικό στα αποδυτήρια. Θεωρητικά έγιναν αποδεκτοί αλλά στην πραγματικότητα ούτε ο Νεϊμάρ, ούτε ο Μέσι αλλά ούτε και οι παλαιότεροι παίκτες όπως ο Μαρκίνιος αποδέχτηκαν τον ρόλο του.

Οι πρόωροι αποκλεισμοί στη φάση των «16» και η διαρροή πως ο Εμπαπέ δεν θα ενεργοποιήσει τον τρίτο χρόνο του συμβολαίου του δημιούργησαν ένα εκρηκτικό κλίμα που σε συνδυασμό με τη φυγή των Νεϊμάρ, Μέσι προκάλεσε σύννεφα αμφιβολίας.