«Εφυγε» ένας φιλόσοφος του ποδοσφαίρου

Αιρετικός, ρομαντικός, κομμουνιστής. Ο φιλόσοφος του αργεντίνικου ποδοσφαίρου, ο αντικομφορμιστής και πολιτικός ακτιβιστής που νίκησε τη χούντα του Βιδέλα με μια μπάλα οδηγώντας την Μπιανκοσελέστε σε απάτητη κορυφή στο Μουντιάλ του 1978, ο σπουδαίος Σέσαρ Λουίς Μενότι έφυγε από τη ζωή στα 85 του χρόνια.

Ο χαρισματικός προπονητής, λάτρης της πυγμαχίας και των μεγάλων λογοτεχνών της Λατινικής Αμερικής όπως του ερωτικού ποιητή Μάριο Μπενεντέτι, του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες και του Χόρχε Λουίς Μπόρχες, άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του στο ποδόσφαιρο της Αργεντινής κατακτώντας δύο παγκόσμιους τίτλους με την ομάδα των ανδρών (1978) και την Κ-20 (1979), ενώ είναι αυτός που έδωσε το χρίσμα στην Μπιανκοσελέστε στον Ντιέγκο Μαραντόνα, σε ηλικία 16 ετών και τεσσάρων μηνών.

«Κάποτε πήρα συνέντευξη από τον Μπόρχες και όταν τον ρώτησα αν τον ενοχλεί που καπνίζω, μου είπε: «Αυτό που με ενοχλεί δεν είναι το τσιγάρο αλλά οι ηλίθιες συζητήσεις». Ετσι, τον ρώτησα για τα πάντα… εκτός από ποδόσφαιρο γιατί γνωρίζω από ποδόσφαιρο», είχε περιγράψει κάποτε τη συνάντησή του με τη μεγάλη μορφή της λογοτεχνίας της Αργεντινής ο Μενότι, γνωστός και ως Flaco, κοκκαλιάρης, ξερακιανός, όπως ακριβώς ήταν η μορφή του.

Ο Μενότι ήταν γέννημα θρέμμα του λίκνου του ποδοσφαίρου της Αργεντινής, του Ροσάριο, της πόλης του Λιονέλ Μέσι, του Ντι Μαρία, το Ικάρντι και του Τσε Γκεβάρα.

Πριν γίνει προπονητής υπήρξε σπουδαίος επιθετικός. Η μεγαλύτερη εμπειρία του ήταν την περίοδο που έπαιξε δίπλα στον Πελέ το 1968. Οταν τον γνώρισε μαγεύτηκε και έκτοτε, μέχρι τον θάνατό του, τον θεωρούσε τον σημαντικότερο αθλητή που έπαιξε ποδόσφαιρο, πικραίνοντας τον μαθητή του Ντιέγκο Μαραντόνα. Φανατικός καπνιστής μέχρι το 2011 όταν το τσιγάρο τον έστειλε στο νοσοκομείο, και με χαρακτηριστική μακριά κόμη την οποία απέκτησε ύστερα από ένα αστείο.

Το μακρύ μαλλί

Στη δεκαετία του 1970 είχε πει πως όταν η ομάδα του ηττηθεί θα κόψει τα μαλλιά του. Για δέκα αγώνες παρέμεινε αήττητη, το μαλλί μάκρυνε, του άρεσε και το κράτησε. Το φρόντιζε μάλιστα ο ίδιος κόβοντας τις άκρες.

Την περίοδο 1974-1983 ο Μενότι ήταν το αφεντικό της Εθνικής Αργεντινής, την οποία οδήγησε στην κατάκτηση του πρώτου παγκόσμιου τίτλου της το 1978, εν μέσω της στρατιωτικής χούντας του Βιδέλα. Οι εχθροί του, και δεν ήταν λίγοι, συχνά εμφάνιζαν τη φωτογραφία κατά την οποία ο Μενότι σφίγγει το χέρι του δικτάτορα μετά τη νίκη στο Μουντιάλ.

Η σχέση με τον Μαραντόνα

Στις 27 Φεβρουαρίου του 1977 ο Flaco έχρισε διεθνή σε ηλικία 16 ετών και τεσσάρων μηνών τον Ντιέγκο Μαραντόνα, στο φιλικό παιχνίδι με την Ουγγαρία (5-1). Στη συνέχεια ωστόσο τον απέκλεισε από το ρόστερ για το Μουντιάλ κάνοντας τον Ντιεγκίτο να κλαίει και να γράφει δεκαετίες αργότερα στην αυτοβιογραφία του πως εκείνη η μέρα ήταν η χειρότερη της ζωής του.

Οι δύο άνδρες κατέκτησαν ωστόσο το 1979 τον πρώτο παγκόσμιο τίτλο με την Κ-20 της Αργεντινής, ενώ συνεργάστηκαν για ενάμιση χρόνο στην Μπαρτσελόνα. Στα 37 χρόνια προπονητικής του καριέρας ο Μενότι ηγήθηκε σε 11 ομάδες, ανάμεσα στις οποίες ήταν η Μπόκα Τζούνιορς, η εθνική ομάδα του Μεξικού, η Ατλέτικο, η Πενιαρόλ, η Σαμπντόρια. Ο τελευταίος μεγάλος του ρόλος ήρθε στη δύση της ζωής του, την τετραετία 2019-2023 και αφορούσε τη θέση του αθλητικού διευθυντή της αργεντίνικης ομοσπονδίας.

Θεωρούσε το ποδόσφαιρο ως υποκατάστατο της πολιτικής: «Το αριστερό ποδόσφαιρο είναι γενναιόδωρο και αφοσιωμένο μόνο στο κοινό. Είναι ειλικρινές και δεν βάζει πάνω απ΄όλα το αποτέλεσμα», είχε δηλώσει στο «Κίκερ» το 2006.

Αρκετές φορές είχε αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα υγείας. Πριν από δέκα χρόνια είχε δηλώσει πως δεν φοβάται τον θάνατο. «Είναι το μόνο βέβαιο πως θα συμβεί. Δεν γνωρίζω κανέναν που δεν πέθανε».