Ο φόβος των πυροσβεστών και το 112

Με τις πρώτες φωτιές του 2024 να προμηνύουν ότι το καλοκαίρι αναμένεται ιδιαίτερα δύσκολο, μεγάλη έλλειψη στον τομέα της αντιπυρικής θωράκισης της χώρας εξακολουθεί να αποτελεί η ανυπαρξία διαδικασιών εκ των υστέρων αξιολόγησης των πυρκαγιών. Οπως σημειώνει ο υπεύθυνος Χερσαίου Προγράμματος της WWF Νίκος Γεωργιάδης, «στον Εβρο είχαμε τη μεγαλύτερη φωτιά στα χρονικά, αλλά δεν υπήρξε αξιολόγηση ώστε να εντοπιστεί τι πήγε λάθος». Σημειώνει, δε, ότι η αξιολόγηση δεν θα έπρεπε να έχει τον χαρακτήρα απόδοσης ευθυνών, εκτός βεβαίως αν πρόκειται για εγκληματικές παραλείψεις, αλλά εξέτασης των κενών ώστε το επόμενο έτος οι επιχειρησιακές δυνατότητες όλων των φορέων να είναι βελτιωμένες. «Οσο επικρατεί η τιμωρητική λογική, αυτό δεν θα γίνει ποτέ» λέει.

Στην παράμετρο αυτή στέκεται και ο Ανδριανός Γκουρμπάτσης, αντιστράτηγος ε.α. του Πυροσβεστικού Σώματος. «Από το Μάτι και μετά οι αξιωματικοί βλέπουν ότι θα πηγαίνουν κατηγορούμενοι για τις μεγάλες πυρκαγιές που τους ξεφεύγουν. Επιχειρούν με πεσμένο ηθικό, με άγχος και χωρίς αυτοπεποίθηση» αναφέρει χαρακτηριστικά. Οπως λέει, η επικράτηση του φόβου έχει ως αποτέλεσμα «να γίνεται συχνά κατάχρηση του 112, κάτι που προοπτικά απειλεί να απαξιώσει το χρήσιμο αυτό εργαλείο».

Στην παλέτα των εμπλεκομένων στην αντιπυρική προστασία εξακολουθεί να παραμένει ξεθωριασμένη η παρουσία του πλέον αρμόδιου φορέα: της Δασικής Υπηρεσίας. Παρά τα βήματα που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια προς αναβάθμιση του ρόλου της, με πιο πρόσφατη την πρόβλεψη για εμπλοκή του δασάρχη στις επιχειρήσεις της Πυροσβεστικής (όπως έγινε προ εβδομάδων στα Πιέρια Ορη), ο ρόλος της παραμένει υποβαθμισμένος και η ίδια δραματικά υποστελεχωμένη. «Ζητάμε επιτέλους η πολιτεία να οργανώσει τη δασική υπηρεσία, να της διαθέσει εξοπλισμό, προσωπικό και μέσα για να αναπτύξει έναν δικό της αυτόνομο μηχανισμό μέσα στα δάση, συνδράμοντας την Πυροσβεστική» λέει ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενωσης Δασολόγων Νίκος Μπόκαρης, τονίζοντας ότι οι ελλείψεις αγγίζουν το 50%.

Οσον αφορά την επερχόμενη αντιπυρική περίοδο, εμφανίζεται ανήσυχος: «Εχω επιφυλάξεις για το αν θα μπορέσουμε να ανταποκριθούμε ως κράτος στις απαιτήσεις μιας τόσο δύσκολης περιόδου. Ετσι όπως είναι η κατάσταση της υπαίθρου, με εγκαταλελειμμένους αγρούς, λιοστάσια και οικόπεδα που δεν έχουν καθαριστεί, εκτός σχεδίου δόμηση και όλα αυτά ανάμεικτα με δάση ή αγροτικές εκτάσεις, δημιουργείται ένα πλαίσιο πολύ υψηλής επικινδυνότητας για πυρκαγιές».