Δύο μέτρα και δύο σταθμά

^«Αυτό που είδαμε με την αναχαίτιση της ιρανικής επίθεσης με πυραύλους και drones που στόχευαν το Ισραήλ, μου γέννησε ανάμεικτα συναισθήματα. Αφενός χαίρομαι για την αποτελεσματική επιχείρηση άμυνας του Ισραήλ. Αλλά έχω τεράστια πικρία επειδή σε εμάς έλεγαν ότι τέτοια επιχείρηση δεν μπορεί να γίνει στην Ουκρανία χωρίς να είναι χώρα – μέλος του ΝΑΤΟ. Είδαμε όμως τις συμμαχικές χώρες να υπερασπίζονται το Ισραήλ, που επίσης δεν είναι χώρα – μέλος του ΝΑΤΟ. Την ίδια άποψη συμμερίζεται μεγάλο ποσοστό των Ουκρανών, ότι δηλαδή υπάρχουν διπλά στάνταρ, κάτι που φαίνεται να οδηγεί στην απαξίωση της Ουκρανίας ως συμμάχου».

Αυτή την άποψη εξέφρασε ο oυκρανός πολεμικός ανταποκριτής Αντρίι Τσαπλιένκο, μιλώντας στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο», λίγες μέρες αφότου έγιναν γνωστές οι λεπτομέρειες της αναχαίτισης των ιρανικών πυραύλων και drones. Την ίδια άποψη έγραφαν κατά τη διάρκεια της περασμένης εβδομάδας πολλοί Ουκρανοί, σχολιάζοντας τη σχετική είδηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Μια αίσθηση απογοήτευσης επικρατούσε στον σχολιασμό των πρόσφατων γεγονότων στο Ισραήλ και από τα πολιτικά στελέχη της χώρας, δεδομένης και της εξαιρετικά δύσκολης κατάστασης που επικρατεί στο Ντονμπάς – σε μεγάλο βαθμό εξαιτίας της καθυστέρησης της αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας.

Αν και έχει «πέραση» στη βάση των Ουκρανών, σημαντική μερίδα αναλυτών και πολιτικών διαφοροποιήθηκαν κάθετα από τη συγκεκριμένη άποψη, θεωρώντας την, αν όχι σκόπιμα παραπλανητική, σίγουρα λανθασμένη. Ρωτήσαμε τον Ταράς Μπερεζοβέτς, δημοσιογράφο και αξιωματικό του ουκρανικού στρατού, για το αν νιώθει απογοήτευση που οι συμμαχικές χώρες υπερασπίστηκαν το Ισραήλ αλλά όχι την Ουκρανία. «Ο στρατός δεν κάνει τέτοια ερωτήματα γιατί δεν βασίζεται σε κανέναν πλην του εαυτού του. Οι άνθρωποι που συναντώ στον στρατό, τουλάχιστον οι περισσότεροι από αυτούς, δεν πιστεύουν ότι θα έρθει το ΝΑΤΟ και θα μας σώσει. Ναι, μέσα στην κοινωνία όντως τίθεται αυτό το ερώτημα, αλλά όχι στον στρατό ή σε εκείνους που έχουν γνώσεις επί του θέματος», μας λέει ο Μπερεζοβέτς εξηγώντας ότι και το ίδιο το Ισραήλ δεν έφτασε από τη μια μέρα στην άλλη σε αυτή τη σχέση του με τις συμμαχικές χώρες.

«Για πολλά χρόνια, δεκαετίες, το Ισραήλ δεν είχε την υποστήριξη που έχει σήμερα μέχρι να αποδείξει στους συμμάχους ότι μπορεί μόνο του να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Το 1967 οι σύμμαχοι δεν ήθελαν καν να του πουλάνε όπλα και πλοία που είχε αγοράσει και πληρώσει από τη Γαλλία, αναγκάστηκε να τα “κλέψει” καθώς οι Γάλλοι δεν τα παρέδιδαν. Και σήμερα ακόμα, βλέπουμε ότι οι ΗΠΑ πιέζουν το Ισραήλ προκειμένου να μη χτυπήσει το Ιράν». Ο ίδιος λέει ότι οι συνθήκες είναι πολύ διαφορετικές, καθώς το Ιράν – σε αντίθεση με τη Ρωσία – δεν είναι προς το παρόν πυρηνική χώρα, κάτι που δημιουργεί πολύ μικρότερα ρίσκα σε ενδεχόμενο σύγκρουσης.

Επίσης ο ίδιος τονίζει πως η απόφαση για έμπρακτη βοήθεια προς το Ισραήλ κατά την πρόσφατη επίθεση ελήφθη από τις ΗΠΑ και τις συμμαχικές χώρες λαμβάνοντας υπόψη τα συμφέροντα και την ατζέντα των ίδιων. «Οι Αμερικανοί λένε στο Ιράν να μη χτυπάει το Ισραήλ, του στέλνουν σαφές μήνυμα ότι το Ισραήλ δεν είναι μόνο του. Αν χρειαστεί, το Ισραήλ θα έχει ακόμα και χερσαίο διάδρομο προς το Ιράν για κάποιου είδους επιχείρηση. Οι ΗΠΑ λένε με σαφήνεια στο Ιράν ότι ο πόλεμος δεν είναι προς συμφέρον του. Και με αυτό προσπαθούν να σταματήσουν την ενδεχόμενη επέκταση των εχθροπραξιών», λέει ο Μπερεζοβέτς.