Με τη σφραγίδα του Βασίλη Σπανούλη

Ελεγε σε ανύποπτο χρόνο ο Νίκος Ζήσης για τον «κολλητό» και κουμπάρο του ότι ο Βασίλης Σπανούλης γύρισε εντυπωσιακά γρήγορα το κουμπί και μέσα σε ένα βράδυ έγινε από παίκτης προπονητής. Και μπορεί να έβαλε οριστικά στη ναφθαλίνη τη φανέλα, το σορτσάκι και τα αθλητικά παπούτσια του, κράτησε όμως για τη νέα του καριέρα στους πάγκους ένα πράγμα από αυτά που τον έκαναν έναν από τους κορυφαίους μπασκετμπολίστες των ευρωπαϊκών γηπέδων. Τη νοοτροπία του νικητή.

Φάνηκε αυτό στη Βόννη την Τρίτη το βράδυ. Φάνηκε από τον τρόπο που κέρδισε το Περιστέρι την πρόκριση στο φάιναλ φορ του Basketball Champions League για πρώτη φορά στην ιστορία του. Πέρασε μπροστά στο σκορ στα μισά της πρώτης περιόδου και από εκεί και μετά δεν κοίταξε ξανά πίσω του. Δεν έχασε ούτε για μια στιγμή τον έλεγχο του αγώνα. Κι ας έπαιζε εκτός έδρας με την κάτοχο του τροπαίου. Κι ας μην είχε εμπειρία από τέτοιου είδους αγώνες, «τελικούς» πριν από τους πραγματικούς τελικούς του φάιναλ φορ.

Η ομάδα δεν είχε αυτή την εμπειρία. Διότι ο Σπανούλης ως παίκτης έχει φάει με το… κουτάλι τέτοια παιχνίδια. Ηξερε ακριβώς τι χρειαζόταν για να έρθει η νίκη και ως προπονητής κατάφερε να το μεταδώσει στους παίκτες του.

Το Περιστέρι πήρε μια μεγάλη πρόκριση, που γίνεται ακόμα μεγαλύτερη αν σκεφτεί κανείς πως ξεκίνησε τη δεύτερη φάση του BCL με ρεκόρ 0-3. Στη συνέχεια έκανε πέντε σερί νίκες και μόνο μία ήττα (στη Βόννη στον πρώτο αγώνα των πλέι οφ) και το γύρισε, όχι μόνο επειδή είχε σωστή νοοτροπία και πνεύμα νικητή. Επαιξε και μπάσκετ. Ο Σπανούλης έχει φτιάξει μια ομάδα με συγκεκριμένη αγωνιστική στόχευση και πλάνο, που έχει βρει τον ηγέτη της στο πρόσωπο του καταπληκτικού Τζο Ράγκλαντ, αλλά γύρω από αυτόν οι υπόλοιποι κινούνται υπηρετώντας με συνέπεια τους ρόλους τους σε άμυνα κι επίθεση και σχηματίζοντας ένα σύνολο ποιοτικό και ομοιογενές.

Διαλύουν έτσι κάθε αμφιβολία για τις προπονητικές ικανότητες του Λαρισαίου. Ο Βασίλης Σπανούλης είναι πολύ καλός προπονητής. Εχει φτάσει να διεκδικεί ευρωπαϊκό τίτλο μόλις στον δεύτερο χρόνο της προπονητικής του καριέρας χωρίς να έχει στα χέρια του το μπάτζετ του Ολυμπιακού ή του Παναθηναϊκού. Κι αυτό λέει πολλά.