Το ρίσκο Μπελέρη

Η επιλογή από τον Κυριάκο Μητσοτάκη του φυλακισμένου στην Αλβανία Φρέντι Μπελέρη για το ευρωψηφοδέλτιο της ΝΔ είναι μια κίνηση ρίσκου. Εχοντας χάσει ψηφοφόρους από τα δεξιά, κυρίως μετά την ψήφιση του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών, που όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις πυκνώνουν τις τάξεις του κόμματος Βελόπουλου, ο Μητσοτάκης χρειάζεται να δηλώσει τη σχέση του κόμματός του με όσους επιμένουν να ορίζουν τα πράγματα επικαλούμενοι το έθνος και τις πατριωτικές αξίες. Επιλέγοντας Μπελέρη, ο Μητσοτάκης απαντά και στην κατηγορία που του έχουν απευθύνει ότι δεν πίεσε όσο μπορούσε την Αλβανία ώστε να πάψει η δίωξή του: κάνει ευρωπαϊκό πρόβλημα αυτό που η ελληνική πλευρά θεωρεί εξάρτηση της αλβανικής δικαιοσύνης από την κεντρική εξουσία.
Η επιλογή Μπελέρη, βεβαίως, έχει ένα οριακό ρίσκο. Μπορεί να θυμηθούν ορισμένοι ότι ο σημερινός εκλεγμένος δήμαρχος Χειμάρρας ήταν ένας από τους συλληφθέντες, το 1995, κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα με καλάσνικοφ. Τότε θεωρήθηκε ότι σχεδίαζαν επίθεση σε αλβανικό στρατιωτικό στόχο, δικάστηκαν και καταδικάστηκαν για οπλοκατοχή. Το εθνικιστικό παρελθόν ενός τέτοιου υποψηφίου θα μπορούσε να ανασχέσει μετριοπαθείς ψηφοφόρους του Κέντρου, που δεν συμμερίζονται τον εξτρεμιστικό εθνικισμό.
Αλλά έτσι είναι η πολιτική. Αν δεν εμπεριείχε ρίσκο δεν θα ήταν σύγκρουση. Θα ήταν τσάι κυριών.













