Φράγμα στα νερά της εξέλιξης

Στην αρχαία Αίγυπτο αν ο ασθενής πέθαινε στην εγχείρηση, ο γιατρός ακρωτηριαζόταν και από τα δύο χέρια. Ευτυχώς στο ποδόσφαιρο δεν εφαρμόζονται –ακόμα– τέτοιες μέθοδοι για τους προπονητές που αποβιώνουν στα χέρια τους σπουδαίες ομάδες. Διαφορετικά ο Μαουρίσιο Ποτσετίνο θα είχε μεγάλο πρόβλημα.

Οσο ενδιαφέρον μπορεί να παρουσιάζουν οι περιπτώσεις ομάδων που ξεπερνούν τον εαυτό τους όπως συμβαίνει φέτος με την Τζιρόνα, την Μπολόνια, την Μπρεστ, άλλο τόσο ελκυστικό είναι να αναζητήσεις τις αιτίες της κατάρρευσης ενός κολοσσού, όπως στην περίπτωση της Τσέλσι.

Δεν έχουν συμπληρωθεί ακόμα τρία χρόνια από την ημέρα που ο Αθπιλικουέτα σήκωσε το δεύτερο τρόπαιο Τσάμπιονς Λιγκ των Μπλε στη φωλιά των «Δράκων» του Πόρτο, αλλά οι μήνες που έχουν μεσολαβήσει από τότε μοιάζουν με αιώνες.

Η Τσέλσι ήταν το μεγάλο θύμα της ρωσικής εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία. Ο Ρόμαν Αμπραμόβιτς έμοιαζε ο ιδανικός αποδιοπομπαίος τράγος όχι μόνο για τους βρετανούς πολιτικούς αλλά για όλους τους Δυτικούς, λόγω της καταγωγής του, των στενών σχέσεών του με το Κρεμλίνο και της διασημότητας που απολάμβανε, απόρροια των μεγάλων επιτυχιών των Μπλε επί των ημερών του.

Η Τσέλσι έφτασε στο σημείο να μην μπορεί να πουλήσει ούτε εισιτήρια στους φιλάθλους της, η οικονομική θηλιά που της επέβαλε ο Μπόρις Τζόνσον της προκάλεσε ασφυξία, ωστόσο τα κατάφερε και έμεινε ζωντανή. Ο Αμπραμόβιτς εκπαραθυρώθηκε και στη θέση του ήρθε το αμερικανικό ιππικό της Clearlake Capital με ίλαρχο τον Τοντ Μπέλι.

Αμέσως τέθηκαν επί χάρτου τα μεγαλεπήβολα σχέδια, απέλυαν και προσλάμβαναν προπονητές, μέλη του σταφ, παίκτες προσπαθώντας να μεταγγίσουν την αμερικανική κουλτούρα του επαγγελματικού αθλητισμού στο άντρο της παράδοσης του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.

Η αναζήτηση της ισορροπίας μεταξύ φιλοδοξίας και οικονομικών κανόνων δημιούργησαν ωστόσο έναν ποδοσφαιρικό Φρανκενστάιν.

Πλήρωσαν «καπέλο» πολλά εκατομμύρια για να νικήσουν τον ανταγωνισμό και να προσλάβουν ταλαντούχους αλλά όχι δοκιμασμένους σε υψηλές θερμοκρασίες παίκτες τους οποίους εν μια νυχτί τους μετέτρεψαν σε συνταξιούχους, ακρωτηριάζοντας κάθε φιλοδοξία τους.

Αυτή τη στιγμή στο ρόστερ υπάρχουν 13 ποδοσφαιριστές που τα πλουσιοπάροχα συμβόλαιά τους έχουν διάρκεια επτά και οκτώ χρόνια. Οι πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις, ο Εντσο Φερνάντες, ο Μούντρικ και ο Τζάκσον θα αμείβονται με εκατομμύρια μέχρι το 2031, βρέξει-χιονίσει. Αρκεί να μην προκαλούν προβλήματα πειθαρχικού χαρακτήρα.

Τα μεγάλα θύματα σ’ αυτή την απερισκεψία είναι πρώτα το κλαμπ και μετά ο Ποτσετίνο και ο κάθε προπονητής που θα τον διαδεχτεί σε μία ομάδα που οι ιδιοκτήτες της έχτισαν φράγμα στα νερά της εξέλιξης.