«Τα σκυλάδικα υπηρετούν χαμηλά ένστικτα»

Γράφεται σήμερα λαϊκό τραγούδι;

Εξαρτάται πώς το ορίζουμε. Φτάσαμε τα σκυλάδικα να λέγονται λαϊκά.

Μα κι αυτά δεν έχουν μια λαϊκότητα;

Τα ένστικτα που υπηρετούν είναι χαμηλά. Μετά τον Γιάννη Σκαρίμπα σκέφτομαι αλλιώς. Δεν σε πάει πουθενά αυτό το τραγούδι. Επειδή προέρχομαι από το δημοτικό, δεν είχε ποτέ ύβριν. Μετά έρχεται το ρεαλιστικό, το λαϊκό. Για μένα ο τρόπος έχει σημασία. Εκεί βρίσκεται το κλειδί. Μπορεί να λες μεγάλα τραγούδια, αλλά ο τρόπος να είναι αγενής. Ο τρόπος τους δεν έχει επίπεδο.

Αρα σχετίζεται με τις αξίες το τραγούδι.

Πάντα. Μετά τα εκκλησιαστικά για όσους πιστεύουν, είναι το λαϊκό.

Δεν πρέπει όμως να τραγουδιούνται και τα ευτελή αισθήματα;

Να τραγουδάς τη ζήλια, αλλά να μην την περιφέρεις. Λέει ένα τραγούδι «είμαι ζητιάνος της αγάπης». Αυτό είναι ευγένεια. Το ευτελές κατασκευάζει και ανθρώπους – πολίτες τενεκέδες.

Ποιες είναι οι συνεργασίες σας μέσα στα χρόνια;

Κρατώ τους ανθρώπους με αξίες και με αξιοπρέπεια. Π.χ. ο Γιώργος Ζορμπάς. Αυτοί που δεν πουλήθηκαν. Τον Νότη Μαυρουδή επίσης που μπορεί να μην ανήκε στο είδος μας, αλλά είχε μεγάλο κώδικα και αξιοπρέπεια. Η Αρλέτα που υπήρξε και φίλη μου και ήταν αυστηρή με τον εαυτό της. Αυτοί μου λέγανε εμένα μέσα μου.

Τώρα;

Πάω τις Δευτέρες στο Χίλιες και Δυο Νύχτες. Και λέω εκεί και Σκαρίμπα. Και σκάβω στους ποιητές του 1800 και του 1900. Από αυτή την εποχή πρέπει να μείνει κάτι. Μελοποιώ και τον φίλο μου ποιητή Παναγιώτη Τσιμπιδάκη. Εγώ νιώθω αρχαιολόγος.

Πώς βλέπετε την Αθήνα σήμερα;

Την Αθήνα σήμερα δεν την αναγνωρίζω. Κτίρια και ανθρώπους.