Απέτυχε, αλλά έχει μέλλον

Η εθνική ομάδα φοβήθηκε να προκριθεί στο Euro. Δυστυχώς, αυτή είναι η αλήθεια. Σεβάστηκε πολύ περισσότερο απ’ όσο θα έπρεπε τη Γεωργία και δεν τη χτύπησε όσο μπορούσε και θα έπρεπε.

Οι Ελληνες είναι καλύτεροι από τους Γεωργιανούς, αλλά το βράδυ της Τρίτης στην Τιφλίδα έπαιξαν πολύ πιο συντηρητικά απ’ όσο επέτασσαν οι συσχετισμοί μεταξύ των δύο ομάδων. Ο Γκουστάβο Πογέτ απορούσε μετά το παιχνίδι πώς ήταν δυνατόν να αποκλειστεί η Εθνική, αν και είχε κρατήσει ανέπαφη την εστία της και στους δύο αγώνες των πλέι οφ. Ξέχασε όμως ότι την ίδια στιγμή δεν έκανε ούτε μία φάση σε ολόκληρο το 90λεπτο του αγώνα με τη Γεωργία. Κι αν προτιμάς το ρίσκο της ρώσικης ρουλέτας των πέναλτι από το να ρισκάρεις λίγο νωρίτερα για να κερδίσεις μία χειρότερη από τη δική σου ομάδα στην κανονική διάρκεια του αγώνα, τότε απλώς τζογάρεις.

Η ευκαιρία που χάθηκε για να πάρει μέρος η Εθνική σε μεγάλη διοργάνωση ξανά έπειτα από 10 χρόνια ήταν πολύ μεγάλη. Και δύσκολα θα συναντήσει άλλη φορά σε τελικούς πρόκρισης αντιπάλους τόσο πολύ στα μέτρα της. Ομως αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να γκρεμιστεί ό,τι έχει χτιστεί μέχρι τώρα. Διότι με την παρουσία της στο Nations League και τα προκριματικά του Euro τα τελευταία χρόνια αποκόμισε και σημαντικά κέρδη.

Εριξε τον μέσο όρο ηλικίας της και έφτιαξε έναν κορμό από ποιοτικούς παίκτες, που έχουν χρόνια μπροστά τους, άρα και προοπτικές περαιτέρω εξέλιξης. Απέκτησε ταυτότητα προσπαθώντας να παίξει ποδόσφαιρο και όχι αρκούμενη σε… γραμμές Μαζινό στα μετόπισθεν, ηρωισμούς και όπου βγάλει. Και σε έναν πολύ δύσκολο όμιλο στα προκριματικά του Euro έκανε τα αυτονόητα, πράγμα που δεν είναι πάντα… αυτονόητο στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Εχασε από τους πανίσχυρους Γάλλους και Ολλανδούς, κέρδισε όλους τους υπόλοιπους. Δεν έκανε την υπέρβαση, αλλά δεν την… πάτησε κιόλας.

Αποτυχίες όπως αυτή στην Τιφλίδα καταγράφονται στο συλλογικό υποσυνείδητο της ομάδας ως παραδείγματα προς αποφυγή. Στο μέλλον η Εθνική θα λειτουργήσει καλύτερα σε ανάλογη περίσταση, θα ξέρει τι πρέπει να κάνει και δεν θα την πάθει όπως το βράδυ της Τρίτης. Αρκεί την επόμενη φορά που θα μαζευτεί να πιάσει το νήμα από το σημείο που το αφήνει τώρα. Και να μην ξεκινήσει ένα ακόμα αμφιβόλου κατάληξης χτίσιμο εκ βάθρων…