Τότε και τώρα

Η εβδομάδα που τελειώνει επιφύλαξε πολλαπλές εκπλήξεις και επιβεβαιώσεις σχετικά με ζητήματα που άπτονται της λειτουργίας της Δικαιοσύνης. Ολα ξεκίνησαν από την αναγνώριση λαθών εκ μέρους του πρώην πρωθυπουργού των κυβερνήσεων του ΣΥΡΙΖΑ στην υπόθεση Novartis και κατέληξαν σε μια ακατανόητη επίθεση στον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών από τον σημερινό πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά:

α) Η παραδοχή του πρώην πρωθυπουργού, ότι «βάλαμε στο ίδιο τσουβάλι ανθρώπους που είχαν εμπλοκή με ανθρώπους που δεν είχαν εμπλοκή», περισσότερο ως ομολογία ακούγεται σήμερα παρά ως αυτοκριτική. Αυτό γιατί η εμπλοκή ενός παρα-συστήματος αποκαλύπτεται απολύτως, ακόμη και για όσους από εμάς αμφιβάλλαμε ότι ίσχυε. Είναι προφανές ότι το ποιοι «θα μπούνε στο τσουβάλι» δεν εντάσσεται στον κύκλο των κυβερνητικών αρμοδιοτήτων, πολύ περισσότερο ενός παρα-υπουργείου, αλλά είναι έργο της Δικαιοσύνης, η οποία μάλιστα αποφάνθηκε, διά της τότε εισαγγελέως Καταπολέμησης της Διαφθοράς, παραμονές των βουλευτικών εκλογών του 2019, για σχεδόν όλους τους εμπλεκομένους, ότι ποινικές ευθύνες πολιτικών προσώπων δεν υπάρχουν. Αλλα σχόλια περιττεύουν.

β) Ακολούθως δέχτηκα μια άνευ προηγουμένου επίθεση από τον γνωστό στο πανελλήνιο μυστικό πράκτορα 000 των κυβερνήσεων του ΣΥΡΙΖΑ (ουδεμία σχέση με τον Θου-Βου, αυτός ήταν φανερός πράκτωρ) κατηγορούμενος ότι δήθεν «ήταν επιλογή μου» η τελική αρχειοθέτηση των υποθέσεων Novartis και ΚΕΛΠΝΟ από τη Δικαιοσύνη. Δεν θα αναφερθώ σε όσα άμεσα δήλωσα σχετικά με τις διαλαμβανόμενες γελοιότητες του «κατηγορητηρίου». Εκείνο που έχει αξία να τονιστεί είναι η ταύτιση αντιλήψεων του πρώην πρωθυπουργού, «βάλαμε στο ίδιο τσουβάλι…», και του πράκτορα 000, ο οποίος θεωρεί ότι ο υπουργός Δικαιοσύνης μπορεί με τρόπο κυριαρχικό να αποφασίζει για την τύχη πολιτών οι οποίοι λογοδοτούν και κρίνονται από τις εισαγγελικές ή δικαστικές αρχές. Αξιο προσοχής όμως είναι το γεγονός ότι ενώ ακολούθησαν έντεκα (11) μήνες από την αποχώρησή μου από το υπουργείο Δικαιοσύνης μέχρι τις βουλευτικές εκλογές του 2019, ο πράκτωρ 000 δεν κάνει καμία αναφορά στο ανωτέρω χρονικό διάστημα, κατά το οποίο «τα καλά παιδιά» θα μπορούσαν να είχαν διεκπεραιώσει το θεάρεστο έργο τους. Τι έγινε και αντί για την επιβεβαίωση του δόγματος «να βάλουμε στη φυλακή μερικούς» είχαμε τελικά αρχειοθετήσεις; Το ωραίο όμως είναι ότι ο 000 θεώρησε καλό πριν από την έκδοση «κατηγορητηρίου» εις βάρος μου να εκδώσει ένα ακόμη εις βάρος του πρώην πρωθυπουργού των κυβερνήσεων του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί τόλμησε να μιλήσει για «ατυχείς χειρισμούς». Μάλιστα!!!

γ) Τέλος, ο νεοεκλεγείς πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ είχε την έμπνευση να αμφισβητήσει την ενέργεια του προϊσταμένου της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών, να ζητήσει τη διερεύνηση τυχόν παραβίασης του άρθρου 178 του νόμου 4389/2016, για την εταιρεία του στις ΗΠΑ. Σημειωτέον, ότι ο εισαγγελέας την ίδια ημέρα διέταξε έρευνα για τον τρόπο που περιήλθαν στην κατοχή της ευρωβουλευτού της ΝΔ κυρίας Ασημακοπούλου ηλεκτρονικές διευθύνσεις εκλογέων του εξωτερικού. Η εντολή αυτή δικαίως επαινέθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ, αφού η «διαρροή» των διευθύνσεων στοιχειοθετεί πολιτικές ευθύνες της κυβέρνησης, μια και αυτή φαίνεται ότι έγινε από το υπουργείο Εσωτερικών.

Μήπως θα ήταν καλύτερα ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, αντί να παριστάνει τον παρεξηγημένο, να αναγνωρίσει ότι αγνοούσε την προμνησθείσα διάταξη, για την οποία ουδείς των συνεργατών του τον είχε ενημερώσει; Εκτός και αν η εισαγγελική αρχή όταν διατάσσει έρευνα για την ευρωβουλευτή της ΝΔ επιτελεί το καθήκον της, ενώ όταν κάνει το ίδιο για τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ εξυπηρετεί σκοπιμότητες.

Ο Σταύρος Κοντονής είναι δικηγόρος,  πρώην υπουργός