Η Εθνική… παραθύρων έκανε τη δουλειά και με το παραπάνω

Σαφέστατα η εθνική ομάδα στη Χάγη δεν σκότωσε το… θηρίο, καθώς οι Ολλανδοί είναι «Ιπτάμενοι» μόνο στο ποδόσφαιρο, άντε κάποιες φορές και στο βόλεϊ.

Οπως όμως είχαν διαμορφωθεί οι συνθήκες στον συγκεκριμένο αγώνα, η Ελλάδα ήταν πολύ σημαντικό που έφτασε στη νίκη κάνοντας το 2/2. Οχι για την πρόκριση στα τελικά του Ευρωμπάσκετ του 2025 – η οποία για να χαθεί με τις τρεις ομάδες στις τέσσερις να προκρίνονται από τον όμιλο θα πρέπει να μην κατέβουμε στα επόμενα τέσσερα παιχνίδια των προκριματικών – αλλά για την ψυχολογία και το χτίσιμο νοοτροπίας και στους παίκτες που έρχονται λίγο πιο πίσω από την πρώτη γραμμή των διεθνών.

Η ομάδα θύμισε «Εθνική παραθύρων»  όπως λέγαμε τις εθνικές ομάδες προ συμφωνίας Ευρωλίγκα και ΦΙΜΠΑ όπου οι προπονητές δεν μπορούσαν να καλέσουν διεθνείς που αγωνίζονταν τις ίδιες μέρες με τις ομάδες τους στο κορυφαίο πρωτάθλημα της Ευρώπης.

Το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα ταξίδεψε στην Ολλανδία χωρίς τον αρχηγό Κώστα Παπανικολάου, τον Ντίνο Μήτογλου, τον Τόμας Γουόκαπ και τον Γιαννούλη Λαρεντζάκη, μια ιδιαίτερα έμπειρη τετράδα που μεταξύ άλλων είχε σημειώσει τους 63 από τους 72 πόντους της Ελλάδας στη νικηφόρα πρεμιέρα επί της Τσεχίας.

Το πρωί του αγώνα με τους Οράνιε, έχασε και τον Ναζ Μήτρου Λονγκ (ένιωσε ενοχλήσεις στον ώμο) και μέσα στο παιχνίδι κατά τη διάρκεια του πρώτου ημιχρόνου τον Κώστα Αντετοκούνμπο με κάκωση στο γόνατο, ενώ ενοχλήσεις είχε και ο Παπαγιάννης και μέχρι να σφίξει τα δόντια για να παίξει ξανά στο δεύτερο μέρος η ομάδα μας έμεινε με εννέα παίκτες!

Και όμως, βρήκε το ψυχικό σθένος να επιστρέψει από το -13 και να πάρει τη νίκη που χτίζει χαρακτήρα και ψυχολογία στους παίκτες, ιδιαίτερα αυτούς που δεν έχουν φάει με το… κουτάλι τις μεγάλες διοργανώσεις με το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα.

Ακόμα και με κάποιον τρόπο να… έστηνε ο Βασίλης Σπανούλης τον βαθμό δυσκολίας για αυτόν τον αγώνα, δεν θα μπορούσε να το κάνει τόσο καλά και είναι λογικό να είναι περήφανος για την κατάθεση ψυχής των παικτών του.