Φαρκαδόνα: 200 μερίδες φαγητό από το καζάνι της συλλογικής κουζίνας του χωριού

Πολύ μακριά από το κέντρο της Αθήνας, στην πλημμυρόπληκτη Θεσσαλία, η καθημερινή προσπάθεια να εξασφαλιστεί ένα πιάτο φαΐ για όλους δεν λαμβάνει χώρα κάτω από τα πυκνά τετράγωνα των πολυκατοικιών, αλλά στους δρόμους και στις πλατείες των χωριών στα οποία επί μήνες οι κάτοικοι παλεύουν με τις λάσπες.

Στη Φαρκαδόνα Τρικάλων το καζάνι της συλλογικής κουζίνας του χωριού παράγει κάθε μέρα κατά μέσο όρο 160-200 μερίδες φαγητό. Οπως εξηγεί στα «ΝΕΑ» η Εύη Τάχου, μέλος της συλλογικότητας, η λειτουργία των διάφορων αυτοσχέδιων δομών σίτισης ξεκίνησε λίγο μετά την καταστροφική πλημμύρα που προκάλεσε η κακοκαιρία «Daniel». Η επιτακτική ανάγκη να καλυφθούν άμεσα οι επισιτιστικές ανάγκες ενός τεράστιου αριθμού ανθρώπων είχε ως αποτέλεσμα σε πόλεις και χωριά του θεσσαλικού κάμπου να στηθούν αυτοσχέδιες κουζίνες.

Μία εξ αυτών δημιουργήθηκε σε συνοικία των Τρικάλων, όπου αλληλέγγυοι κάτοικοι της περιοχής μαγείρευαν μερίδες φαγητό και τις διένειμαν στα χωριά. «Πηγαίναμε στον Παραπόταμο, στη Φαρκαδόνα, στο Κεραμίδι, στον Βλοχό, ενίοτε στην Πηνειάδα και την Παναγίτσα» διηγείται η Εύη Τάχου. «Επρόκειτο για χωριά που είτε είχαν πλημμυρίσει τα ίδια είτε σε αυτά ζούσαν πλημμυροπαθείς» συνεχίζει. Για να ριζώσει όμως η συλλογική κουζίνα έπρεπε να μεταφερθεί στον τόπο που είχε τη μεγαλύτερη ανάγκη. Ετσι γεννήθηκε η Συλλογική Κουζίνα Φαρκαδόνας, η οποία λειτουργεί μαγειρεύοντας και διανέμοντας υλικά που στέλνονται από συλλογικότητες και πολίτες από όλη την Ελλάδα.

Ποιοι απευθύνονται στη συλλογική κουζίνα πέντε μήνες μετά την καταστροφή; Οπως επισημαίνει η Εύη Τάχου, σήμερα οι περισσότεροι εξ αυτών είναι άνθρωποι που θα μπορούσαν να μαγειρέψουν φαγητό στο σπίτι τους. «Ομως, πολλοί νοικιάζουν και τα ενοίκια είναι υπέρογκα. Επειτα, όσοι νοικιάζουν είναι άνθρωποι που προσπαθούν παράλληλα να κάνουν και εργασίες στο σπίτι τους, για να μπουν κάποια στιγμή μέσα, ή έχουν καθαρίσει ένα δωματιάκι και μένουν εκεί». Ετσι, όσοι προσπαθούν να ξαναστήσουν τη ζωή τους καλωσορίζουν οποιαδήποτε πρωτοβουλία τούς απαλλάσσει έστω και από ένα μικρό οικονομικό βάρος. «Θέλουμε να τους στηρίξουμε, να δουν ότι υπάρχουν άνθρωποι δίπλα τους. Και από την άλλη μεριά να έχουν ένα μικρό οικονομικό αποκούμπι σε εμάς, υπό την έννοια ότι καλύπτουμε την ανάγκη τους για φαγητό» εξηγεί το μέλος της Συλλογικής Κουζίνας Φαρκαδόνας.

Για να μην υπάρχουν «σκιές», οι κινήσεις της συλλογικότητας αποφασίζονται κάθε Σάββατο σε συνέλευση που πραγματοποιείται δίπλα στο καζάνι. Καθημερινά, δε, οι μερίδες που διανέμονται αναρτώνται στη σελίδα της Συλλογικής Κουζίνας στο Facebook, «για να ξέρουν οι άνθρωποι που στέλνουν υλικά ότι αυτά μαγειρεύονται και δίνονται», καταλήγει η Εύη Τάχου, υπογραμμίζοντας ότι «θέλουμε αλληλεγγύη στη βάση της αυτοοργάνωσης».

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΟΥΡΜΟΥΡΗΣ