Η (κανονική) ζωή που δεν έζησε

Από όλα όσα ειπώθηκαν τα τελευταία 24ωρα μετά την ανακοίνωση του Γιούργκεν Κλοπ ότι το καλοκαίρι θα φύγει από το Λίβερπουλ, πολλά είναι εκείνα που μπορούν να «μιλήσουν» στο θυμικό του κόσμου. Ενα απόσπασμα, πάντως, της δήλωσης που έκανε ο γερμανός προπονητής on camera επιχειρώντας να εξηγήσει την απόφασή του προξενεί ιδιαίτερη εντύπωση:

«Δυστυχώς, έκανα αυτή τη δουλειά για 24 χρόνια και κάποια στιγμή πρέπει να ρίξω μια ματιά στη ζωή. Να δω πώς είναι η ζωή στην πραγματικότητα. Γιατί δεν ξέρω. Απλώς δεν ξέρω. Κι αυτό πρέπει να το καταλάβω πριν να είναι πολύ αργά για μένα».

Είναι θλιβερό. Να ζει τη ζωή που εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο θα παρακαλούσαν να ζήσουν έστω και για μία μέρα. Να έχει κάνει τα όνειρα που είχε ως παιδί πραγματικότητα, να έχει γίνει ένας από τους κορυφαίους στο είδος του σε όλο τον πλανήτη, να έχει παντρευτεί δύο φορές, να έχει κάνει ένα παιδί, να έχει λύσει το οικονομικό πρόβλημα όχι μόνο το δικό του και της οικογένειάς του, αλλά και πολλών… γενεών ύστερα από αυτόν. Και αίφνης, σε ηλικία 56 ετών, να διαπιστώνει ότι δεν ξέρει πώς είναι η κανονική ζωή. Γιατί δεν την έχει ζήσει.

Ο Γιούργκεν Κλοπ προσφέρει μία ακόμα απόδειξη για το ότι ο επαγγελματικός αθλητισμός δεν είναι αυτό που φαίνεται πως είναι. Πίσω από τη λάμψη, τη δόξα και τα χρήματα που προσφέρει, κρύβει ένα σκληρό πρόσωπο. Πολλές θυσίες και στέρηση πραγμάτων, που για τους κοινούς θνητούς μπορεί να φαντάζουν απλά και πολλές φορές δεδομένα, αποτελούν ωστόσο την πεμπτουσία της… κανονικής ζωής. Χρόνος με την οικογένεια, λίγος χρόνος για τον εαυτό σου, μια εκδρομή το Σαββατοκύριακο, γιορτές με συγγενείς και φίλους…

Στα 24 χρόνια που είναι επαγγελματίας προπονητής και πρέπει να βρίσκεται κάθε μέρα από το πρωί στο γήπεδο και σε ταξίδια με την ομάδα κι όταν γυρίζει από το γήπεδο, να βρίσκεται μπροστά σε ένα βίντεο ή στο τηλέφωνο για την ομάδα, ο Κλοπ δεν έζησε προφανώς τίποτα από όλα αυτά, ίσως και άλλα ακόμα. Πληρώνεται, βέβαια, αδρά για να τα θυσιάζει, αλλά… μέχρι πότε;

Οχι για πάντα, όπως αποφάνθηκε ενώ βρίσκεται στο απόγειο της δόξας του. Πράγμα που κάνει την απόφασή του ίσως και μοναδική στα χρονικά.