«Να δω το εκκαθαριστικό σας»

Ψάχνω σπίτι για να μετακομίσω. Κοινώς βρίσκομαι σε απελπιστική κατάσταση. Ωστόσο ντύθηκα, στολίστηκα και πήγα να δω ένα διαμέρισμα στο Χαλάνδρι. Με υποδέχθηκαν ο ιδιοκτήτης με τον μεσίτη. «Πού εργάζεστε;» με ρώτησε ο ιδιοκτήτης. Του είπα. «Θα μπορούσα να τηλεφωνήσω στην εφημερίδα για να ρωτήσω σχετικά;». Ξεφύσηξα και απάντησα θετικά.

«Θα ήθελα να δω και το εκκαθαριστικό σας πριν συζητήσουμε». Αρνήθηκα. «Τα πράγματα δυσκολεύουν» σχολίασε. Δεν απάντησα και άρχισα να κοιτάζω το άθλιο σπίτι με θέα μία μουτζούρα. Ηταν η σειρά μου να ρωτήσω για το ενοίκιο. «Χίλια ευρώ, αλλά αν θέλετε το κάνουμε 900, αρκεί να γράψουμε στο συμβόλαιο τα 700 και να μου προκαταβάλετε 1.200 ευρώ κάθε εξάμηνο».

«Θα σας ειδοποιήσω» του απάντησα. Και δεν ξέρω αν όλα αυτά, που τα υφίστανται οι περισσότεροι από όσους βρίσκονται στη θέση μου, βασίζονται στην κίνηση της αγοράς ή στην αφέλεια των ανθρώπων που βρέθηκαν με ένα ακίνητο στα χέρια και νομίζουν ότι έλυσαν το πρόβλημά τους.