Διασπορά δύο ταχυτήτων{CR}

Πολύ φοβάμαι ότι η στήριξη του νομοσχεδίου για την επιστολική ψήφο από την αντιπολίτευση είναι προσχηματική. Δεν μπορεί να αρνηθεί ότι η τεχνολογία αλλάζει τα δεδομένα της συμμετοχής στην εκλογική διαδικασία. Αλλά και δεν μπορεί να προσαρμοστεί στην ιδέα ότι η επιστολική ψήφος δεν προτείνεται ως μια διευκόλυνση ανήμπορων να πάνε στην κάλπη αλλά ως νέος τρόπος συμμετοχής στις δημοκρατικές διαδικασίες.

Διάβασα τις αντιρρήσεις της εισηγήτριας του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή, Γιώτας Πούλου, και του ΠΑΣΟΚ. Ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει ορισμένες προτάσεις διασφάλισης του αδιάβλητου της επιστολικής ψήφου, τις οποίες θεωρώ εύλογες. Είναι υπέρ της επιστολικής ψήφου των Ελλήνων της διασποράς, αλλά την αρνείται, πλην ορισμένων περιπτώσεων, στους Ελληνες του εσωτερικού. Στην πλειονότητά τους αυτοί λέει ότι πρέπει να πηγαίνουν στην κάλπη.

Τα ίδια, πάνω – κάτω, λέει και το ΠΑΣΟΚ, η ανακοίνωσή του όμως είναι ένα δακρυσμένο ρέκβιεμ στη λεβέντικη εποχή της μεταπολίτευσης. Στο ΠΑΣΟΚ θεωρούν ότι η επιστολική ψήφος είναι τεχνητός τρόπος για να καταπολεμηθεί η αποχή και πατερναλιστικά δηλώνουν ότι «για να κινήσουμε πάλι το ενδιαφέρον των πολιτών για συμμετοχή στις εκλογές, απαιτούνται πολλά περισσότερα». Φοβερό. Οι πασόκοι πιστεύουν ότι οι πολίτες οφείλουν να είναι συντονισμένοι γύρω από την αντίληψη που έχουν τα κόμματα για την πολιτική και θεωρούν ότι πρέπει να κινήσουν το ενδιαφέρον τους για να συμμετάσχουν στις εκλογές – στο γλεντάκι τους. Τέλος, κι αυτοί ζητούν στο εσωτερικό να περιοριστεί «για όσους αντιμετωπίζουν θέματα υγείας, υπερήλικες, φοιτητές» μακριά απ’ τον τόπο τους και εργαζόμενους στον τουρισμό.

Είχα πιστέψει ότι τα κόμματα, από τη στιγμή που θα διασφαλιζόταν η αμεροληψία της διαδικασίας, θα μπορούσαν να προχωρήσουν συναινετικά σε ένα θέμα που έχει να κάνει με τη συμμετοχή των πολιτών στις εκλογές σε μια εποχή που η πληροφορική έχει αλλάξει ριζικά τον τρόπο πρόσληψης του κόσμου – και της πολιτικής. Μάλλον γελάστηκα. Το τέλος της χθεσινής μέρας γέννησε νέα αντιπαράθεση και εκατέρωθεν καχυποψία.

Η αντιπολίτευση θεώρησε αιφνιδιασμό την τροπολογία που κατέθεσε στη Βουλή η υπουργός Εσωτερικών Νίκη Κεραμέως, με την οποία επεκτείνεται το δικαίωμα ψήφου των Ελλήνων του εξωτερικού να ψηφίζουν επιστολικά και στις εθνικές εκλογές. Ο Θεόφιλος Ξανθόπουλος, εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ, μίλησε για τσαπατσουλιά, ενώ ο Μιχάλης Κατρίνης του ΠΑΣΟΚ φαίνεται ότι βρήκε ευκαιρία να ανακρούσει πρύμναν το κόμμα του και να αποσύρει τη στήριξη στο νομοσχέδιο. Αναρωτιέται μάλιστα αν η επέκταση του δικαιώματος της διασποράς να ψηφίζει όχι μόνο στις ευρωεκλογές αλλά και στις εθνικές εκλογές είναι ένδειξη σεβασμού στους αποδήμους, δεν αναρωτιέται όμως αν είναι ένδειξη σεβασμού το να μπορούν να ψηφίσουν στις ευρωεκλογές αλλά όχι στις εθνικές εκλογές. Διεκδικεί, δηλαδή, μια διασπορά δύο ταχυτήτων με ολίγη συμμετοχή στο εκλογικό παιχνίδι;

Το ΠΑΣΟΚ εξελίσσεται σε ένα κόμμα άγονης αντιπαράθεσης και αδυναμίας να κατανοήσει την πραγματικότητα – επ’ αυτού φαίνεται ότι έχει πάρει τη θέση του ΣΥΡΙΖΑ της περασμένης περιόδου. Στο θέμα της επιστολικής ψήφου, αντίθετα, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει στελέχη που μπορούν να κατανοήσουν την ανάγκη ολοκλήρωσης της μεταρρύθμισης.

Το θέμα είναι να τεθούν όλοι, με λογική, μπροστά τις ευθύνες τους. Αν είναι υπέρ της επιστολικής ψήφου της διασποράς στις ευρωεκλογές, γιατί να μην είναι και στις εθνικές εκλογές; Αν καταψηφίσουν τώρα, θα στερήσουν (παρ’ όσα έχουν ήδη διακηρύξει) από τους Ελληνες του εξωτερικού το δικαίωμα να συναποφασίζουν την πορεία της χώρας τους για πενήντα ακόμα χρόνια.