Οσμές

Είναι το θέμα το οποίο αποκαλύπτει εκφυλιστικές παθήσεις διαφόρων πολιτικών εγκεφάλων. Ενας αριστερός που εκτελεί χρέη υπαρχηγού, για παράδειγμα, ενημέρωσε τους συντρόφους του στα όργανα ότι δεν μπορεί να ανέβει στα χωριά να υπερασπιστεί ένα ταυτοτικό για το κόμμα του ζήτημα. Ενας άλλος εξήγησε στην τιβί πως η ψήφος τους δεν είναι τσάμπα – υπονόησε, δηλαδή, πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε να σκεφτεί ακόμη και την καταψήφιση προκειμένου να βραχυκυκλώσει την κυβερνητική παράταξη.

Ενας αρχηγός κεντροαριστερού κόμματος, του οποίου είναι πάγια θέση ο γάμος των ομόφυλων ζευγαριών, ανέφερε ον κάμερα «δεν πρόκειται να δέσουμε τα κορδόνια της ΝΔ». Διάφοροι υπουργοί και υφυπουργοί, που έχουν ενστάσεις, αποφεύγουν να πουν ευθέως πως θα αφήσουν τον κυβερνητικό τους θώκο για χάρη της συνείδησής τους. Τι δείχνει λοιπόν η εξέταση για το μυαλό αυτών των επαγγελματιών πολιτικών;

Πως η στάση τους απέναντι σε ένα νομοσχέδιο δεν καθορίζεται από τις αρχές που διαλαλούν. Εξαρτάται από μικροπολιτικούς υπολογισμούς. Οι οσμές από την κουζίνα της πολιτικής έχουν ποτίσει την ταπετσαρία των αξιών με την οποία διακοσμούν τα σαλόνια τους κομματικές έδρες και στελέχη – τόσο μάλιστα, ώστε ο καθένας να τις μυρίζει αμέσως.