Όσκαρ πέρα από ετικέτες

Αγαπώ την ταινία «Everything Everywhere All at Once» («Τα πάντα όλα» όπως μεταφράστηκε στην Ελλάδα). Είναι ο απόλυτος αχταρμάς. Μια γυναίκα που προσπαθεί να βάλει σε τάξη τα φορολογικά του πλυντηρίου που συντηρεί, να σώσει τη σχέση της με την κόρη της, να απαντήσει τα μικρά και μεγάλα θέματα με τον γάμο της, και να βρει άκρη με τον ίδιο της τον εαυτό ταξιδεύοντας σε πολλαπλές διαστάσεις. Οι δύο Ντάνιελς (Ντάνιελ Κουάν, Ντάνιελ Σάινερτ) σαν ομάδα γράφουν και σκηνοθετούν παρέα και μπερδεύουν τα είδη κινηματογραφικής αφήγησης όπου το Μάτριξ συναντά το σύμπαν του Μισέλ Γκοντρί, το βιντεοκλίπ το χειροποίητο, το ευρηματικό το σινεμά guerilla. Και όλα αυτά χωρίς να χάσουν στιγμή το συναισθηματικό νήμα που κουβαλά η συγκλονιστική Μισέλ Γέο. Που χορεύει, μάχεται με καράτε, τα βάζει με εξωγήινους, φιλιώνει και συμφιλιώνεται στο πιο αναπάντεχο queer love story. Κάθε σκηνή κρύβει μέσα της σκέψη και κρυμμένα μυστικά. Το μοντάζ εξωπραγματικό. Μια ταινία που σε κάνει να αγαπάς το σινεμά.

Εχω ζήσει σαν μετανάστης στην Αμερική. Εχω δουλέψει σε πλυντήρια. Ξέρω πόσο δύσκολα είναι το να δεχτείς να αποδεχτείς και να αγκαλιάσεις τον εαυτό σου και τους ανθρώπους σου σε αυτό το διαφορετικό και το ξένο. Η ταινία καταφέρνει να ισορροπήσει σε αυτή τη φρενήρη δράση, στην πολυεπίπεδη αφήγηση και στην αποθέωση του ξένου ακριβώς γιατί ξέρει πού ακριβώς είναι η καρδιά της. Τα Οσκαρ που της έδωσαν πέρα για πέρα δίκαια. Δεν χαρίστηκαν. Και η Μισέλ Γέο δεν το πήρε γιατί ήταν Ασιάτισσα. Το πήρε γιατί ήταν εξαιρετική. Ο Κεν Χου Κουάν, ο πιτσιρικάς του «Ιντιάνα Τζόουνς» και των «Γκούνις», πενηντάρης πλέον κάνει την πιο εντυπωσιακή επιστροφή του στο σινεμά και η Τζέιμι Λι Κέρτις αποδεικνύει ότι είναι παραπάνω από scream queen.

Θαύμασα τους δημιουργούς γιατί ήταν ολοφάνερη η χαρά, η αγωνία και η σκέψη που είχαν βάλει σε κάθε καρέ. Και πως αυτή τη χαρά και την αγωνία και τη σκέψη την είχαν μεταδώσει και σε όλους τους συνεργάτες τους. Και αντί αυτός ο βομβαρδισμός από καινοτόμες ιδέες να στουμπώσει το φιλμ, το πότισε με συναίσθημα και αγαπησιάρικα βλέμματα.

Κάθε φορά που χάνω την πίστη μου στο σινεμά και στους ανθρώπους βρίσκω τον εαυτό μου να επιστρέφει σε μια ακόμη θέαση της ταινίας «Τα πάντα όλα» επιβεβαιώνοντάς μου ότι η Αγάπη είναι παντού.

Ο Χρήστος Δήμας είναι σκηνοθέτης του κινηματογράφου και της τηλεόρασης και έχει στο ενεργητικό του ταινίες όπως «Οι ακροβάτες του κήπου», «NHSOS», «Ακάλυπτος» και σειρές όπως «Δυο μέρες μόνο», «10η εντολή» και «Ο πρίγκιπας της φωτιάς»