«Οπεροστοϊκά» {LF}και άλλα

Απρόσμενη απήχηση είχαν τα δυο νοσταλγικά(;) κείμενα για τα βιβλιοπωλεία που δυστυχώς δεν υπάρχουν πια. Πολύτιμη και η συμβολή φίλων της στήλης, που έσπευσαν να μου θυμίσουν κάποιες μικρές παραλείψεις, όπως το βιβλιοπωλείο του Κέδρου, στη στοά που, σχηματίζοντας Γ, συνδέει την αρχή της Χαριλάου Τρικούπη με την Πανεπιστημίου. Λίγο πιο πάνω εξάλλου στη Χαριλάου Τρικούπη, στο απέναντι πεζοδρόμιο, υπήρχε για ένα διάστημα το βιβλιοπωλείο «Το Δέντρο», του Μιχάλη Γκανά, του γνωστού ποιητή, ο οποίος αργότερα ανέλαβε υπεύθυνος στο βιβλιοπωλείο του Βαγγέλη Λάζου, τη «Δωδώνη». Ακόμα πιο πάνω στη Χαριλάου Τρικούπη μάλιστα, εκεί όπου βρίσκονται και σήμερα τα γραφεία του κόμματος, υπήρχε βιβλιοπωλείο του ΠΑΣΟΚ ονόματι «Αιχμή». Επίσης, άλλη φίλη της στήλης μού θύμισε ότι κάποτε στη Σόλωνος, δίπλα στην «Ενδοχώρα», υπήρχε το «Οχημα», κυρίως παλαιοβιβλιοπωλείο, με μια εμβληματική γάτα ξαπλωμένη πάντα στα βιβλία της βιτρίνας.

Επιστρέφοντας στη λεγόμενη Στοά της Οπερας, θα πρέπει επίσης να αναφέρω τους «Ορίζοντες» των Γαρζώνηδων, αρχικά στην κεραία της στοάς προς την Ιπποκράτους και έπειτα σχεδόν δίπλα στον κινηματογράφο «Οπερα» – σήμερα, αν δεν κάνω λάθος, συνεχίζουν ως παλαιοβιβλιοπωλείο στο βάθος της στοάς. Απέναντι περίπου από τον κινηματογράφο υπήρχε επίσης η ιστορική «Λέσχη του Δίσκου», όπου έβρισκε κανείς κατεξοχήν «ψαγμένους» δίσκους. Παράλληλα μάλιστα, η «Λέσχη» έκανε και υψηλού επιπέδου εκδόσεις, κυρίως (αλλά όχι μόνο) για μουσικά θέματα.

Αναφορικά με την ίδια πάντα στοά αξίζει, νομίζω, να αναφέρω ότι το τελευταίο μαγαζί προς τα κάτω αφού έχεις πια περάσει τον κινηματογράφο «Οπερα», εκτός από το ότι ήταν πρώτη έδρα της «Πολιτείας» (βλ. και κείμενο «Ηταν κάποτε…» της 9ης Δεκεμβρίου), έχει στεγάσει κατά καιρούς το βιβλιοπωλείο του Θεμέλιου (προδικτατορικά), τις κάποτε κραταιές εκδόσεις Μπουκουμάνη, αλλά και τις εκδόσεις Ηριδανός για ένα διάστημα αργότερα. Τέλος, στην άλλη άκρη της στοάς, στη διασταύρωση με την οδό Ακαδημίας, είχε κάποτε (όχι για πολύ) βιβλιοπωλείο ο Γιάννης Γουδέλης, εκδότης του Καζαντζάκη κατά τη δεκαετία του 1950 (εκδόσεις Δίφρος), θείος του Τάσου Γουδέλη, γνωστού λογοτέχνη και εκδότη του περιοδικού «Δέντρο».

Και μια ευχάριστη είδηση για το τέλος. Ο κινηματογράφος «Οπερα», σημαντικός πόλος έλξης για όλους τους σινεφίλ κατοίκους του κέντρου αλλά και γενικότερα, ξανάνοιξε υπό νέα διεύθυνση, τους ανθρώπους της εξαιρετικής πλατφόρμας Cinobo, προβάλλοντας μάλιστα περισσότερες από μία ταινίες καθημερινά σε καθεμιά από τις δυο αίθουσές του, την «Οπερα 1» και την «Οπερα 2». Επεται πάντως συνέχεια, αυτήν τη φορά με κινηματογράφους που δυστυχώς δεν υπάρχουν πια.

Επιδόρπιο

Ως επιδόρπιο σερβίρεται σήμερα η πληροφορία ότι εδώ και περίπου δέκα μέρες κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη βιβλίο κάποιου Ανδρέα Παππά με τίτλο «Γλωσσίδια: κείμενα για τη γλώσσα και όχι μόνο». Το συνιστώ ανεπιφύλακτα. Από το λίγο που γνωρίζω τον συγγραφέα, μπορώ να βεβαιώσω ότι και καλό παιδί είναι και καλούτσικα γράφει.